Lid sinds

12 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

# 98 Van zeegroene nagellak en rozenbottelthee

9 juni 2016 - 0:51
Vroeger kon ze regelmatig verlangen naar zeegroene nagellak, roze skischoenen, oranje sandalen of een turquoise hangmat met een goudgeel schelpenpatroontje. Maar ze had een hekel aan spelletjes en op een dag dacht ze: Voor je het weet ben je een kwartet. Sindsdien hoort en drinkt ze zalmroze geluiden en drie keer per dag rozenbottelthee. 's Avonds kiest ze meestal voor een mok gekookt water met honing, kaneel en een kruidnageltje. Zoals ook vanavond. Op haar veranda steekt ze een uitgevallen blad terug in een kerstster, in de hoop dat het nog even blijven zal, en in het gras telt ze de paarsroze bloemen van de bougainville; het zijn er zeven. Zeven takken moeten daarboven dus iets missen, of is het er één die helemaal niets meer heeft? Haar blik rust wat uit op een wolk in de vorm van een stoeltjeslift, ze ruikt een nieuw jaargetijde. Een citroengele vlinder fladdert voorbij en binnen heeft haar rode kater zijn yoghurt op. Ze sluit haar ogen en verlangt niets meer. Alleen de kleuren wil ze houden.

Lid sinds

9 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
9 juni 2016 - 9:24
Intrigerend. Eerst dacht ik dat de HP in soort extase leeft maar wat nu als die gemoedstoestand haar gewone dagelijkse staat is? Is het dan nog wel bijzonder? Of is dit de droomversie van je eigen omgeving? En wat is de boodschap met het in italic geschreven 'Voor je het weet ben je een kwartet.'?

Lid sinds

12 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
9 juni 2016 - 12:36
Mooi! Ik las eerst 'kwartel'. Dat snapte ik dus niet. 'Kwartet' meen ik wel te kunnen duiden; niks meer te verlangen (in materiële zin). Maar dan? Het oog hebben voor, en genieten van, de 'simpele' zaken des levens, mooi omschreven in de tweede alinea, en inderdaad dan valt er niets meer te verlangen (in positieve zin).

Lid sinds

10 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
9 juni 2016 - 18:56
@Elyse, ik ben simpelweg verrukt van dit stukje. Het zijn altijd die niet eerder gelezen wendingen. Zoals een blik die uitrust, het denken dat takken hun bloemen missen, het samenbrengen van vlinders die fladderen en katers die yoghurt eten. Dan is je slotzin als een nederige les in het verlangen. (zoals je rozenbottelolie aaneenschrijft, denk ik dit ook voor de thee) Koester je berg in Mexico, hij brengt je tot grote hoogte.

Lid sinds

16 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
9 juni 2016 - 20:24
Dag Elyse, ik meen te begrijpen dat ze niet van spelletjes houdt waar je een kwartet aan overhoudt, man, vrouw en twee kindjes. Ze is dus zo teleurgesteld in de liefde dat ze met heel weinig tevreden is, met kleuren en geuren. Ja, waarom niet? Is waarschijnlijk heel vredevol en is het dat niet wat we allemaal willen bereiken? Een rustig tevreden zijn met jezelf!? Geen verdere verlangens meer?! Mooi verwoord. Graag gelezen. :o

Lid sinds

12 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
9 juni 2016 - 22:20
@Marcus, dank voor je reactie en vraagtekens. Maar ik dacht dat ik dit keer iets heel eenvoudigs had geschreven. :crybaby: Het gaat meer over een bewustwording, waarin aanvankelijk nog wat flarden hangen als dromerige restjes van vroegere verlangens (de wolk in de vorm van een stoeltjeslift versus de roze skischoenen. ;)). Die dan uiteindelijk ook oplossen (met het ruiken van een nieuw jaargetijde, ook in haar leven, en het voorbijfladderen van de citroengele vlinder). Ik begrijp niet zo goed wat je je afvraagt omtrent haar gemoedstoestand en wat de samenhang met het wel of niet 'bijzondere' dan is. Verder verkeer ikzelf in de gelukkige omstandigheid dat mijn omgeving geen droomversie behoeft. Of ik ben zelf één droomgeval. Wat betreft het kwartet: in Italic geschreven omdat het een gedachte van de hp is en de uitleg zie je in de reactie van @Angus. @ Angus, inderdaad; maar dan? Precies dat, je hebt me gered. :{} Dank voor jouw compliment!

Lid sinds

12 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
10 juni 2016 - 0:35
@Mili, ik ben verrukt van jouw reactie. Het is zoals ik denk en zie, en meestal denk ik dat ik niets bijzonders denk. Vertel jij mij dan over niet eerder gelezen wendingen, geeft me dat zoveel moed. Als er iets is dat ik niet zou willen schrijven, dan is het dat wat al geschreven is. Dus heerst altijd de angst dat ik niets toe te voegen heb. Verder ga ik voor de rozenbottelthee als rozenbottelolie en zoals ik het ook schreef voordat het internet mij deed dubben. Het is vast kleuriger aaneen. ;) Ik koester momenteel mijn rukwinden. :{} @Gijs (weet ik nu :D ), dank je wel!

Lid sinds

9 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
10 juni 2016 - 1:01
Maar zodra haar ogen weer openen, komen de verlangens weer terug. Zo gaat dat dan vaak (denk ik). Het verlangen naar dingen is trouwens broodnodig. Mooi geschreven, als altijd, dat zeer zeker.

Lid sinds

12 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
10 juni 2016 - 1:00
@Annemieke, vaak wel, maar niet altijd, niet in dit verhaaltje. Hier heerst magie, de kleuren vullen haar. :{} (Waar blijven we zonder de betovering?)

Tja

Lid sinds

15 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
10 juni 2016 - 1:35
Ik houd ook niet van spelletjes, dus begrijp ik haar wel. De drankjes spreken me niet zo aan. Je verhaal wel. Ik moest wel een paar keer glimlachen. Waarschijnlijk was dit niet de bedoeling, maar ik heb nu eenmaal een apart gevoel voor humor. Heerlijk verhaaltje.

Lid sinds

12 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
10 juni 2016 - 1:40
@Tja, lol, ik ben ook meer van een lekker glas wijn. En glimlachen was de bedoeling. Ik heb het met een serene glimlach geschreven, echt waar. :)

Lid sinds

8 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
10 juni 2016 - 20:54
Hallo Elyse, Een bijzondere tekst. Heel zintuiglijk en 'op gevoel'. Een dromer vol verlangens, zo zal de hoofdpersoon zijn. Ik vind het erg bijzonder en het leest lekker weg. Behalve de eerste alinea. Die krijg ik niet helder en dat is jammer. Want daardoor blijf je als lezer met een 'gat' zitten. Maar verder; petje af. Je speelt met woorden. ;-) gr. Julia

Lid sinds

8 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
10 juni 2016 - 23:13
Hoi Elyse, mooi verhaal, hoe doe je dat toch telkens weer? Een verhaal wat overloopt van de geuren en de kleuren. Het kwartet blijft intrigeren.

Lid sinds

12 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
13 juni 2016 - 12:26
.

Lid sinds

12 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
11 juni 2016 - 14:14
Ik las je stukje met alle kleuren en toen zonder de kleurrijke bijvoeglijk naamwoorden. Je laatste zin is treffend. Het was weer genieten van je stukje.

Lid sinds

16 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
11 juni 2016 - 14:56
Elyse, Wat een rust, wat een enorme jaloersmakende rust gaat hier van uit. Een prachtig stukje tekst met een hele mooie titel. Een genot om te lezen, en te herlezen. Mag ik je tekst uitprinten, zodat ik die vanaf papier kan (her)lezen?

Lid sinds

10 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
11 juni 2016 - 19:47
# 14 - Schrijfcoach Julia # 16 - Angus Julia, ik heb een indruk dat jouw feedback in alle haast is geschreven. Ik heb geen idee waar je 'het gat' vandaan haalt. Daarnaast heb ik het gevoel dat je de overgang van verlangens, die de schrijfster verbeeldt, niet hebt weten op te pakken. Met 'het leest 'lekker' weg, ben ik het nog minder eens. Het leest namelijk helemaal niet lekker weg, het stemt tot een kleurrijk nadenken.

Lid sinds

10 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
12 juni 2016 - 1:13
Ik concludeer een teleurgestelde HP die haar verlangens heeft verlegd naar bereikbaardere dingen. Ik vulde het kwartet ook in als een gezin: man en twee kinderen. Een andere uitleg haal ik er niet uit. Bij een wolk in de vorm van een stoeltjes lift krijg ik geen duidelijk beeld. Waar staat de stoeltjeslift symbool voor? Een lief HP die zich inleeft in de tak die misschien wel zeven bloemen moet missen. Wat heeft ze zelf moeten missen? Spoort de HP wel helemaal? Dit verhaal brengt me in een sprookjesachtige sfeer maar dat is jouw kwaliteit. :thumbsup:

Lid sinds

12 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
12 juni 2016 - 12:29
Elyse, het werkt. Voorheen voedde ik me hoofdzakelijk met vele tinten groen en vaal gele kleuren van mergelsteen uit mijn tuin, maar sinds kort drink ik thee van munt uit eigen tuin en ’s avonds probeer ik al warm water met honing en kaneel (kruidnagel heb ik niet in huis) en zie: ik begin al zalm(oud)roze geluiden waar te nemen. Dat is nog maar het begin. Ik verwacht binnenkort nog scherper à la Elyse te observeren als ik ook nog overga op rozenbottelthee. Je bijzondere, niet altijd even toegankelijke teksten, zijn dan waarschijnlijk beter verteerbaar en smaken so wie so genoeglijker; zoals vandaag. Het las lekker en kleurrijk weg. ;)

Lid sinds

8 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
12 juni 2016 - 13:56
Je voedt ons met een sfeer van kleuren, geuren en smaken. En altijd met je typische doordenkertjes :thumbsup: Ben ik de enige die vindt dat volgende niet klopt? 'Sindsdien hoort en drinkt ze zalmroze geluiden en drie keer per dag rozenbottelthee.' Ze hoort zalmroze geluiden en ze drinkt drie keer... Jouw combinatie ...drinkt ze zalmroze geluiden.. komt niet goed bij me over. (Of het gaat om een vorm van synesthesie)

Lid sinds

12 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
13 juni 2016 - 22:06
@mw.Marie, dank je wel! @Blavatski en Marietje, ze is eerder teleurgesteld in de voldoening die het materiële haar gaf; de liefde, man of kinderen maken geen deel uit van dit hoofdstuk. (Een hint is ook dat ik vier materiële dingen noem als kwartet en niets uit de categorie mierzoete bruidstaarten of schreeuwende baby's.) En verder: als je een kwartet bent (het gaat hier duidelijk over het spelletje (kwartetten) waar ze toch al niet van hield, het staat er waarachtig), dan lig je daar alleen op tafel en valt er niets meer aan je toe te voegen. Dank voor het lezen. @Marietje, je weet niet half welke wonderlijke vormen wolken aan kunnen nemen in het hoofd van hp. Als verdere uitleg over de stoeltjeslift echt nog nodig is, zie mijn reactie @Marcus #6. En ja, ze spoort. (Het is mij werkelijk een raadsel waarom je iets gemist moet hebben of niet moet sporen om oog te kunnen hebben of krijgen voor de natuur en te genieten van pure 'simpelheid'.)

Lid sinds

11 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
14 juni 2016 - 9:09
Maar ik dacht dat ik dit keer iets heel eenvoudigs had geschreven.
Het tonen van een aantal losse beelden maakt nog geen begrijpelijk verhaal. Je laat een wolk in de vorm van een stoeltjeslift zien en dan moet de lezer concluderen dat het gaat om
'bewustwording, waarin aanvankelijk nog wat flarden hangen als dromerige restjes van vroegere verlangens'.
Je dropt de woorden kwartet en spelletje, en je verwacht dat de lezer vervolgens deze gedachtengang volgt:
"Een hint is ook dat ik vier materiële dingen noem als kwartet en niets uit de categorie mierzoete bruidstaarten of schreeuwende baby's."
Naar mijn smaak is je tekst bijzonder kleurrijk, en ook bijzonder vaag.

Lid sinds

12 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
14 juni 2016 - 10:11
@Nel, dank voor je lieve en kleurrijke reactie. :) @schrijfcoach Julia, dank voor je reactie. Wat betreft de eerste alinea, ik denk eerlijk gezegd niet dat je kan zeggen 'daardoor blijf je als lezer met een gat zitten'. Het zou gepaster zijn hier 'ik' te gebruiken in plaats van 'je', omdat er lezers zijn voor wie het wel helder is. En daar doe ik het dan waarschijnlijk voor. Maar ik denk dat er over 'het gat' al genoeg is gezegd. Het zal het risico van het 'spelen met woorden zijn'. @Anton, dank je wel voor je fijne compliment. Het lucht me zo op, ik schreef dit keer toch echt niet in raadsels. ;) @Angus, als je na twee uur dubben toch maar iets plaatst en het vervolgens toch ook maar weer weghaalt, ben je officieel een professionele dubber. :lol: Er gaat wel rust uit van je punt. @Madd, dank je wel, ik mag hopen dat je de kleuren hebt bewaard zodat je er een slinger, confettiregen of een regenboog van kunt maken. Of nieuwe bloemen voor de takken, heel veel vlinders en extra strepen en stippen voor de rode kater. Leg de restjes maar op een stapeltje in je linnenkast, ze komen altijd van pas. ik maak wel weer nieuwe aan. Geniet ervan! :) @Willemina, wat een fijn compliment, dat is nu wat ik graag wilde overbrengen. Dank je wel! En natuurlijk vind ik het een eer als je mijn tekst uiprint, maar op één voorwaarde: mooi kleuren! :nod:

Lid sinds

12 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
14 juni 2016 - 10:44
@Mili, merci... :) :{} @lieve Dos, zal ik wat kruidnageltjes opsturen? Ze komen vanaf een Mexicaanse berg via de diplomatieke post dus het kan even duren. Ik hoop dat je inmiddels vast op rozenbottelthee overgaat. Of moet ik die ook opsturen? (Ik moet zeggen dat een scheutje rum de boel aardig opkleurt. In afwachting van de kruidnagels kan je het vast toevoegen aan het gekookte water en de andere ingrediënten. Je wil niet weten hoe lekker dat wegleest. :) ) @marlie, dank voor het lezen en je compliment. :) De zin die je aanhaalt had 'sindsdien hoort ze zalmroze geluiden en drinkt ze drie keer per dag rozenbottelthee' kunnen zijn. Alleen vind ik dat persoonlijk niet mooi en heb ik er bewust een synesthetische samentrekking van gemaakt. Die daardoor ook nog suggereert dat ze niet alleen zalmroze hoort maar ook drinkt. Kortom, ze is, in tegenstelling tot vroeger, een en al zintuig geworden.

Lid sinds

12 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
14 juni 2016 - 11:53
@Ostinato, dat kan. Naar jouw smaak en dat is gelukkig niet de smaak van iedereen. Daar is niets mis mee. Als er alleen nog maar teksten geschreven mogen worden waar de hele wereld 'een beeld bij kan hebben', blijft er voor mijn wereld niets meer over. Ik haak namelijk af bij hapklare brokken en standaard zinnetjes. Dat kan ook. En daar is ook niets mis mee. Het is gewoon een andere manier van denken en als ik een bepaald beeld, goed bedoeld, probeer uit te leggen aan mensen die niet zo denken, lukt dat blijkbaar niet. Ik zal me de moeite voortaan besparen. Je trekt mijn verhaaltje alleen maar op een vrij pedante manier volledig uit zijn verband. Het heeft geen zin, je vat het of je vat het niet. Ik vraag aan niemand wat dan ook te 'moeten concluderen' en ik verwacht ook helemaal niets van 'de lezer'. (Want wie is 'de lezer'? Lees eens iets van Tonnus Oosterhoff.) Mijn enige opzet was mensen een plezier te doen met mijn tekst. En daar doe ik toch echt iets meer voor dan 'een aantal losse beelden' en wat woorden 'droppen'.