Lid sinds

17 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
  • Moderator
  • Administratie
  • Beheerder

Kun je ook 'klaar' zijn met schrijven?

Ik vroeg me af hoe jullie hier over denken. Kun je ook klaar zijn met schrijven? En dan bedoel ik niet Ik ben er klaar mee! Maar dat het af is. Dat je bereikt hebt wat je wilt bereiken. Het is een soort punt wat in iedere hobby of beroep bereikt kan worden. Je hebt genoeg bereikt en hoeft niet meer verder. Dit is wat je wilde. Het blijft leuk, al je passie zit er nog steeds in, maar je kan grijzend achterover leunen en zeggen: dit is waar ik in de begintijd van mijn schrijversschap op hoopte. En nu heb ik het bereikt. Misschien heb je jaren geleden een doel voor ogen gehad? Misschien verschuift dat doel steeds en ben je nooit klaar? Misschien ben je er bijna? Ben benieuwd.

Lid sinds

12 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Ik denk dat als ik klaar ben met het verhaal waar ik nu aan werk, dat ik dan een tijdje niets zal schrijven. Tenzij het verhaal groter blijkt te zijn dan één boek, dan komt er natuurlijk een vervolg. Maar daarna een tijdje niets. Het verhaal dat ik nu schrijf, is het verhaal dat ik altijd al wilde schrijven, maar ik wist nooit hoe. Of er daarna nog een verhaal komt, geen idee. Het maakt me niet zoveel uit. Wel heb ik mezelf tot doel gesteld om dit verhaal gepubliceerd te krijgen bij een reguliere uitgever.

Jarenlang (van m'n achtste tot m'n vijfentwintigste) heb ik mezelf beziggehouden met dagboekschrijven. Daar ben ik nu echt klaar mee. Het was therapeutisch, geen hoogstaande literatuur en het heeft gedaan wat het moest doen. Doordat ik therapeutisch schreef, schreef ik lange tijd geen verhalen meer, omdat ik schrijven associeerde met vervelende dingen. Nu ik 'klaar' ben met dagboekschrijven, kan ik 'echt' schrijven. Waarmee ik niet wil zeggen dat dagboekschrijven niet echt schrijven is, maar ik doe nu wat ik altijd al wilde doen: fictie schrijven, mijn eigen wereld ontwerpen.

Mijn hobby's beginnen vaak als obsessies. Na de obsessieve periode wordt mijn enthousiasme wat minder. Soms hou ik er dan mee op, soms blijf ik het doen op een lager pitje. Dat begrijpen mensen niet altijd. Mij is vaak verweten dat ik helemaal gek van iets kan zijn, maar nooit iets afmaak, zowel hobby's en studies als plannen om in het buitenland te gaan wonen. Nu is dat wat minder, want ik heb een studie afgemaakt, er werk in gevonden, ik woon anderhalf jaar in Spanje, ik schrijf weer en ik speel nog steeds viool. Maar sommige dingen zijn gewoon niet interessant genoeg om lang te doen. Dat geeft toch ook niet, er zijn genoeg nieuwe dingen om te proberen. :) Ik heb zelfs een (mentaal) lijstje: diepzeeduiken, paragliden, boogschieten... Binnenkort ga ik misschien flamenco dansen :D

Lid sinds

11 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Ik denk zeker wel dat je klaar kan zijn met schrijven. Zelf ben ik nog niet zo lang 'serieus' bezig, dus bij mij zal dat denk ik nog niet snel het geval zijn. Wel ben ik met schrijven begonnen als uitlaatklep voor mijn eigen leven en de dingen die ik heb meegemaakt. Eigenlijk alles wat ik schrijf is gedeeltelijk autobiografisch, dus wellicht als mijn hele leven op papier staat dat ik er dan wel klaar mee ben. Maar ook dan zal er een nieuwe dag aanbreken en loopt het verhaal door.

Hmm... een mooie vraag om over na te denken en te dromen, Dries.

Lid sinds

13 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

ik kan me voorstellen dat je ooit klaar bent met schrijven. Je hebt alles gezegd, elk nieuw boek is alleen nog maar een invuloefening, omdat je alle grote uitdagingen al een keer hebt overwonnen. Maar toch.... toch blijft daar die magie van het papier en de pen. In ieder geval voor mij. Al was het maar om leuke/lieve/ontroerende brieven te schrijven. Of om de vakantie op te tekenen, of het leven van alledag in een dagboek.
Ik denk dat het schrijven en ik tot elkaar veroordeeld zijn...

Lid sinds

12 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Ik denk dat er best een moment komt dat je er klaar mee bent...
voor sommige mensen dan.

Ikzelf ben nog maar net begonnen. Mijn doel is een verhaal afkrijgen.
Dat doel kan veranderen in uitgegeven worden.
Daarna wil je misschien wel naamsbekendheid krijgen, prijzen winnen, meer boeken schrijven, beter schrijven...

Het ligt er dus aan wat je doel is denk ik, en hoe makkelijk/moeilijk dat te behalen is.

Het zou ook zo kunnen zijn dat ik na een boek denk: Is dit het? en opgeef. Of het uberhaubt niet uitgegeven kan krijgen. Dan is het wel snel gedaan, denk ik.

Lid sinds

12 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

Een filosoof zal altijd een denker blijven, een arts zal altijd een diagnose (proberen te) stellen, een schrijver zal altijd blijven schrijven.

Ik geloof niet dat er, mits het werkelijk een passie is, een einde aan komt. Zelfs een vrouw als J.K. Rowling heeft vast nog een droom op schrijfgebied, al is het alleen maar een boek over de regio waarin ze is opgegroeid.

Lid sinds

12 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

Ik schrijf, zoals mijn onderschrift al zegt, om even te ontsnappen aan de realiteit. :nod:
Schrijven is voor mij een soort van ontspanning. Natuurlijk zou het leuk zijn als ik er ooit geld mee zou verdienen, maar dat is niet de reden waarom ik schrijf.
Daarom denk ik, dat ik later als hoogbejaarde vrouw niet achter de geraniums ga zitten. Nee ik denk dat ik tegen die tijd achter een laptop zal zitten(Of een andere schrijfmachine die ze tegen die tijd wel zullen hebben uitgevonden.)

Schrijven is mijn hobby en als ik er ook nog eens mijn werk van kan maken, zit ik in de zevende hemel tot aan mijn laatste hemel, als je begrijpt wat ik bedoel. ;)

Lid sinds

13 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Vast wel.
Er was ook een tijd waarin ik me niet kon voorstellen ooit kinderen te willen. En kijk nu eens... :p :p :p

Lid sinds

13 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

Voor mij geldt het nu nog lang niet en ik verwacht het ook niet, omdat ik het idee heb dat ik nu met mijn echte werk bezig ben. Maar zoals met alle dingen kan het ook met schrijven het geval zijn, dat je er klaar mee bent, dat je je neus in andere zaken gaat steken. Voor sommige mensen zal dat gelden, ja. En ik vermoed dat bij mensen die schrijven omdat het hun passie is, de kans groter is dat ze blijven schrijven. Als je bijvoorbeeld een bepaald verhaal wilt vertellen omdat je vindt dat het verteld moet worden, zou het daarbij kunnen blijven. Omdat het je niet om het schrijven ging, maar om het verhaal zelf.

Lid sinds

12 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

[quote=anoukplant] En ik vermoed dat bij mensen die schrijven omdat het hun passie is, de kans groter is dat ze blijven schrijven. Als je bijvoorbeeld een bepaald verhaal wilt vertellen omdat je vindt dat het verteld moet worden, zou het daarbij kunnen blijven. Omdat het je niet om het schrijven ging, maar om het verhaal zelf.[/quote]

Die twee dingen sluiten elkaar niet uit. Ik heb zeker een passie voor schrijven, maar wil ook dat ene verhaal vertellen. Dat ik schrijf, komt omdat ik in deze uitingsvorm de meeste ervaring heb en het me het meest ligt. Ik had ook het verhaal kunnen vertellen met muziek. Misschien dat ik dat ooit nog doe.
En passies hoeven niet permanent te zijn.

Lid sinds

13 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

Oeps, zo bedoelde ik het absoluut niet. Natuurlijk sluiten ze elkaar niet uit. Maar ik gaf gewoon wat verschillende voorbeelden.

Lid sinds

14 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

[quote=Mario Kluser] Immers werden dan geen vertalingen meer verkocht. Dat is natuurlijk hopelijk idealistisch maar ik geef het goede voorbeeld :)[/quote]
Behalve de vertalingen van het Duits, Russisch, Frans, Spaans en Japans natuurlijk ;)

Lid sinds

16 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

[quote=MichaM][quote=Mario Kluser] Immers werden dan geen vertalingen meer verkocht. Dat is natuurlijk hopelijk idealistisch maar ik geef het goede voorbeeld :)[/quote]
Behalve de vertalingen van het Duits, Russisch, Frans, Spaans en Japans natuurlijk ;)[/quote]

Ik bedoelde uiteraard 'hopeloos idealistisch'.

Nee, zelf van boeken die in boven genoemde talen zijn uitgebracht zal ik niet in het Nederlands willen lezen. Ik prefereer ook hier de Engelse vertaling. Japans naar Engels etc.

Lid sinds

14 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Sommige verhalen MOETEN nu eenmaal geschreven worden en wat daarna nog allemaal op je pad komt is gewoon meegenomen. Carry on the dream, keep on dreaming.

Lid sinds

15 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Soms ben ik verschrikkelijk klaar met schrijven!
DAn zie ik alle beren op de weg en alle valkuilen, alle vallen-en-weer-opstaan-situaties, alle writersblocks voor ogen. Om maar niet te spreken van de moeizame weg die het is om het eenmaal geschreven boek aan de man ( lees:uitgever) te brengen.
DAn ben ik verschrikkelijk klaar met schrijven!
Dan sta ik op het punt om mijn Hyves, mijn Twitter, mijn SOL en ale andere moeizaam opgebouwde contacten met een paar muisklikken uit mijn leven te verwijderen en weg te smelten in de veilige anonimiteit.
Zo verschrikkelijk klaar ben ik dan met schrijven!

Maar dan moet ik naar adem happen. Word ik rusteloos en hongerig en suizen mijn oren van de dialogen. Dan zien mijn ogen beelden die anderen niet zien en hunkert mijn geest om zich te ontladen.
Dan móet ik schrijven!
En dan weet ik het weer:
Ik zal nooit klaar zijn met schrijven!

Lid sinds

13 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

[quote=Sjee]Soms denk ik wel eens, als schrijvers nou elkaars half afgeschreven boeken afschrijven... [/quote]

Dat is een goed idee, Sjee! Ik heb nog wel een stapel onafgeronde verhalen liggen waar ik dolgraag een punt achter wil zetten!

Ik kan me niet voorstellen dat ik ooit het gevoel zou hebben dat ik klaar ben met schrijven. De ideeën voor verhalen blijven komen en vanaf het moment dat ik heb leren schrijven voel ik de drang om dingen op papier te zetten. Ik geloof niet dat dat ooit verdwijnt...

Lid sinds

15 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik las hier dat sommige zeggen wel klaar te zijn met schrijven als het verhaal/boek af is. Maar zal het schrijven toch niet weer snel de kop op komen steken omdat je het mist? Er zal misschien wel weer een verhaal door je hoofd gaan spoken? Als ik om b.v de feestdagen niet heb kunnen schrijven (lees oefenen met schrijven van een verhaal) dan mis ik het en ga als het even kan er weer tegen aan. Ik heb het gevoel dat de schrijfkriebels nooit helemaal weg zullen gaan. Het schrijven zal blijven en dat hoeft niet een boek of ingestuurd verhaal te zijn. Het kan ook gewoon een dagboek of schrift met korte zinnen en krabbels zijn. Maar goed de tijd zal het leren. Maar nu zoals ik al gezegd heb zal het bij mij wel blijven al gaat het bij mij ook nog om dat ik er veel in en van kan leren.