Lid sinds

6 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

# 414 In dreams

Wat vreemd dat het plein leeg is, ik dacht dat het vandaag marktdag was. Ach ik vergis me, het was op maandag dat die gekke meneer Pronk mij een bokking bracht. Die had hij voor mij gekocht toen hij met verpleger William mee mocht om inkopen te doen.

Hij kan aardig zijn, die Pronk, maar soms overdrijft hij wel een beetje. Hoe hij het onlangs weer klaar speelde om aan de haal te gaan, is mij een raadsel. Hij moet wel heel pienter zijn om het beveiligingssysteem te omzeilen. Nu ja, intelligent is de man wel of hij is het alleszins geweest. Voor een middeleeuws historicus en emeritus hoogleraar aan de UvA, vind ik het niet behoorlijk dat medepatiënten hem het professortje noemen.

Telkens hij mij ziet spreekt hij mij aan met Jonkvrouw de Schouwer en geeft hij mij een handkus. De man is een geboren verteller. Laatst beschreef hij hoe het er in de Middeleeuwen aan toeging bij edellieden. Als kind van de adel kon je niet kiezen met wie je wilde trouwen. Jonkvrouwen werden door hun ouders uitgehuwelijkt. De adel leefde in grote stenen huizen of kastelen waar ze bescherming boden aan de boeren die ze in dienst hadden. Hier komt de uitdrukking ‘steenrijk’ vandaan. Wiens ouders veel landerijen en een kasteel bezaten was een geknipte bruid of bruidegom.  

Al ben ik op mijn leeftijd nog steeds een jongejuffrouw, een edelman die mij in zijn pronkvilla wil binnenhalen is meer dan welkom.

Ach, meneertje Pronk toch, wat moet ik met hem aanvangen? Als ik hem naar de gesloten afdeling terugstuur, gaat hij zonder twijfel weer fulmineren over de beulsknechten die hem naar het schavot leiden en de vermaledijde pastoor die hem de biecht wil afnemen. Hoor ik nu geen merel zingen? Die vogels hebben het tegenwoordig ook hard te verduren. Laat ik wat op dit bankje rusten alvorens ik terugkeer naar de instelling.

Wat een toeval. William komt aangereden met de ziekenwagen. Hij stopt. Ik stap in en vraag waar hij vandaan komt. Hij heeft net meneer Pronk naar het ziekenhuis gebracht. Die is gevallen terwijl hij door de gangen raasde en alsmaar riep dat iemand hem dringend naar de kerk moest voeren. Hij zou vandaag trouwen met de edelvrouw die hij ten huwelijk had gevraagd.

Terug in de instelling trekt Laura de Schouwer haar witte doktersjas aan en droomt weg. Er komt een ridder in harnas aangereden met een sierlijke pluim op zijn helm. Hij stapt van zijn paard en klapt het vizier open. Het is meneer Pronk. In zijn hand heeft hij een bokking.

Op haar vraag heeft William eerder het dossier van Pronk op haar desk gelegd en klopt nu aan bij de dokter. Hij krijgt geen gehoor en opent de deur. Met gesloten ogen leunt mevrouw de Schouwer achterover in haar bureaustoel en kust een foto van haar patiënt.

Hier ben ik nu niet welkom, denkt William en sluit ongemerkt weer de deur.

 

 

Lid sinds

4 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Gi,

Jouw verhaal brengt mij in totale verwarring. Dat ligt niet zozeer aan het verhaal als wel aan de associaties die het bij mij oproept. Door de titel moet ik denken aan het nummer 'in dreams' van Roy Orbison (wat neem ik aan ook de bedoeling is, wonderschoon nummer). De naam van de persoon in kwestie doet mij denken aan Jan Pronk.

Het is een goed verhaal waar ik echt van heb genoten, maar ik ga het later nog maar eens nalezen met een frisse blik. 

Lid sinds

2 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Gi, 

Mooi hoe je beschrijft wat dementie met een persoon kan doen. Je hebt het jongere leven van de patiënt goed gekoppeld aan zijn huidige manier van denken en doen. Dat zorgt ervoor dat je met het personage meeleeft. 
Je slaat ook een mooie brug naar hoe Laura de Schouwer een band heeft met haar patiënt, door in zijn denkwereld mee te gaan.

Ik had alleen wel wat moeite met de overgang naar de laatste cursieve alinea's. Hoewel het cursieve lettertype wel een ander perspectief aankondigt, zou een extra inleidende zin fijn zijn geweest. Nu ga je zo snel van de ene observatie naar de andere dat ik als lezer pas snap waar het over gaat als ik de tekst nogmaals lees. 

Iets als William ziet dat... 

Ik snap dat je voor een dramatischer effect pas op het laatst schrijft dat het William is die toekijkt. Maar als je moet kiezen tussen duidelijkheid en een plottwist(-achtige conclusie), dan kan je beter voor het eerste gaan. 

Groet, 

Nadine

Lid sinds

6 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Dank je Nadine voor de reactie. Gek, maar eerst had ik een inleidende zin die ook in het cursief stond, maar die heb ik op het laatst aangepast. Ik denk dat je William een grotere rol toebedeelt dan het bijrolletje dat hij hier heeft. Sorry, maar ik begrijp totaal niet wat er voor jou onduidelijk is.

Lid sinds

6 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Als antwoord op door Jurrit

Hi Jurrit, dank je voor de reactie. Uiteraard heb ik de titel van Roy geleend maar verder betekent het enkel dat de HP wel eens van haar patiënt droomt. Ik koos de naam Pronk omdat die zo goed paste bij 'pronkvilla', maar ik ken weinig tot niets over de Nederlandse politiek, laat staan over Jan Pronk. Ik heb uit nieuwsgierigheid wel diens foto opgezocht en vind dat die wel past bij de man uit mijn verhaal.  Benieuwd of jouw tweede lezing nog iets heeft opgeleverd, maar tof dat je van de eerste al hebt genoten.

Lid sinds

1 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Gi,

Ik heb je verhaal een paar keer moeten lezen om het helemaal te snappen. Ik dacht eerst dat Laura de Schouwer ook een patient was en net als Nadine had ik moeite met de overgang naar cursief te snappen. Intussen snap ik het en vind ik het een mooi inkijkje in die wereld.

Grtz,
Taco

Lid sinds

1 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker

Hallo Gi, 

 

ook ik moest je verhaal meermaals lezen om het goed te begrijpen. Ik deed dat echter met plezier, vond het  een boeiende invulling van de opdracht.

Lid sinds

6 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Dank je Taco en dank je Elrie. Tof dat jullie het verhaal konden smaken ook al maakte ik het blijkbaar moeilijk hier en daar.

Lid sinds

4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

De eerste keer dat ik het las, dacht ik wat schrijft ze nou. Maar dat kan ook heel goed liggen aan het feit dat ik dan snel lees. De tweede keer dat ik het las met een gematigd tempo werd alles mij een stuk duidelijker. 

Mijn complimenten hoe iemand met een dementieel syndroom neerzet en zijn belevingswereld. Dat is echt heel lastig. 

En het thema welkom heb je ook mooi laten terug komen. 

Lid sinds

15 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker

Dag Gi,

ik vond het leuk om een beetje te moeten puzzelen. Het verhaal fascineert, je laat stukje bij beetje informatie los en aan het einde komt alles op zijn plek. Knap gedaan.
Ik vroeg me af of de merel een bepaalde rol vervult. Dat bleef voor mij nog een los eindje.

Lid sinds

6 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Eva, dank voor de reactie. Fijn dat je mee bent in het verhaal. De merel heeft geen specifieke rol en verwijst naar de vergankelijkheid van alles wat we als vanzelfsprekend zijn gaan beschouwen, maar het niet (meer) is.