Lid sinds

5 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

# 101 - Muizenvallen

Bon Dieu, heb ik jouw voorouders ook gekwetst? Ik weet nog wel dat ik ze ongebreideld haatte. Ze waren nooit alleen, altijd in een groep. Pure incest, naar mijn idee. Was je vader niet je oudere broer en je zusje je oudtante? En dat trok naar binnen, met hun gekwetste staarten om onder mijn bank te liggen zeiken. En geweld te gebruiken. Ik weet nog dat ze sisten en niet spraken. Er waren er die uit zichzelf ontvlamden waardoor hun velletje verbrandde. En dat was de schuld van anderen. Aan zelfreflectie deden ze niet, je voorouders. Vereer jij nog de martelaren die zichzelf opbliezen voor de goede zaak? Weet je, ze hadden te veel kaas gegeten of de negerzoenen waren in de ban gedaan, of de jodenkoeken stonden nog in de schappen, weet ik veel, ze waren permanent gekwetst. Ja, ik ben oud, ik weet het, jij bent niet debet aan je voorouders. Je velletje heeft het gewonnen van zwart en blank. Wat ben je, crèmekleurig tegen het poepbruine? Ik zie je nauwelijks op mijn planken vloer. Maar je eist nog steeds een stukje kaas? Flikker op met je luie donder en dat gebroken toontje van je. O, jouw voorouders waren mijn slaven omdat ze het brood opvraten dat op mijn vloer lag? Hoe denk je dat dat brood daar terechtkwam? Maar jij kon, gebukt onder overerfbare gekwetstheid, je school niet afmaken? Wat zeg je, zeg je nu dat je weleens het Suikerfeest hebt moeten missen omdat je geen vrij kreeg en dat je daardoor voor het leven gemankeerd bent? Sorry, zei ik al sorry, ik vergat het even. Ouderdom, weet je. Het komt weer terug. Je bent zielig en gekwetst en daarom moet ik voor jou zorgen. Kom maar. Stop met bijten, zie je niet dat ik bloed?

Lid sinds

5 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
Mili, een hartstochtelijk verhaal, verpakt in een muizenval, waarin het -bijna volledige- palet aan emoties aanwezig is: woede, sarcasme, verdriet, pijn ("ik bloed") Ergernis over slachtofferschap, gekwetstheid. De vreugde ontbreekt. En hp laat zich uiteindelijk de kaas van het brood (toch uit compassie of misschien zelfs liefde? Wie zet voor wie de muizenval?

Lid sinds

4 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Mili, HP voelt zich leeggezogen en uitgewrongen. Wat mij betreft zitten ze samen in de muizenval. De één wil meer dan hij krijgt, is nooit tevreden. HP geeft alleen maar, het is nooit genoeg.

Lid sinds

11 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Dag Mili, zoals altijd verdwaal ik in je zinnen, woorden, die boeiend en prachtig zijn, en mij tot filosoferen aanzetten. Begrijpen, nee, dat gaat niet, alhoewel, ik denk af en toe te begrijpen wat er achter je woordenstroom stroomt. :o

Lid sinds

5 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@Nel en @Meta, intelligente doorvoelde analyses. Mag ik trots op jullie zijn? @Blavatski, u begrijpt me heus wel. Goed dan, van tijd tot tijd. ;) Fijn te horen dat ik u kan boeien. @Anton, kernachtige en even terechte conclusie. Hartelijk dank voor jullie reacties.

Lid sinds

4 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik voel me een beetje dom. Het lukt me even niet om te plaatsen wie of wat de verteller is. De verteller wordt aangevreten, zo lijkt het althans. Ik blijf nog even in afwachting van een soort van Eureka-moment :).

Lid sinds

3 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Je laat ons nadenken! Dat is al erg mooi van deze tekst. Verrassende wendingen en weer heel mooi taalgebruik. Graag gelezen

Lid sinds

5 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@Annemieke, de hp kan een man of een vrouw zijn, dat doet er niet toe. Hij/zij praat tegen een muis. Of misschien toch niet. @mw.Marie, ben nu nieuwsgierig te weten waarover je nadenkt. Het was wel mijn bedoeling ;) Dank jullie wel.

Lid sinds

7 jaar 11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
HPis aan het muizen(peinzen), doet aan muizenissen die ze/hij in haar hoofd haalt. Het is een treffende monoloog, met krachtig taalgebruik. Om even over na te peinzen, Mili.

Lid sinds

6 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Mili, Ik heb het tweemaal gelezen, maar ontdek geen samenhang in de tekst. De lezer mag het allemaal zelf bepalen - zoals je min of meer ook aangeeft in #8. De regie van het te schrijven verhaal ligt uitsluitend in handen van de schrijver. Immers de lezer krijgt het verhaal pas te lezen als het geschreven is. Het staat de lezer dan vrij het verhaal naar eigen inzicht te interpreteren. Indien de regie (kennelijk) bij het schrijven ontbrak, ontneem je mij als lezer de prikkel tot interpretatie.

Lid sinds

4 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@Mili, welllicht zijn we het heel erg met elkaar oneens (ik neig naar politiek-correcte standpunten), maar je hebt wel een heel geraffineerd verhaal geschreven.

Lid sinds

5 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@janp, enerzijds geef je mij m.i. een vreemde les - ik ben niet echt nog een novice te noemen - en anderzijds heb ik de regie niet uit handen gegeven. Noch geef ik in #8 aan dat de lezer het 'allemaal zelf mag bepalen'. Deze monoloog is 'verpakt'; zie de reactie onder de jouwe. Ik ben er meer keren op gewezen mijn teksten niet te moeten uitleggen; daar stap ik dus steeds meer vanaf. Je afwezige prikkel tot interpretatie is m.i. ongefundeerd, maar in hoeverre kun je dit zeggen. Ik ga er niet over of een lezer een tekst wel of niet begrijpt of een samenhang ziet. Een lezer moet zich in eerste instantie aangetrokken voelen, denk ik.

Lid sinds

5 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@gs, ik kan niet anders zeggen dan dat je een uitstekende lezer bent. De juiste typering ook: geraffineerd. Dit deed ik bewust zo uit compassie naar de andersdenkende medemens. ;) Of is het de zo veelbesproken vrijheid van meningsuiting die pek en veren oplevert?

Lid sinds

5 jaar 11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik lees de monoloog als een klacht dat de allochtonen van de tweede of zelfs derde generatie zich niet zo zielig moeten voelen. De muizenvallen kan ik niet plaatsen. (Sorry, :o ) Door het steeds herhalen van de kern maar dan in andere voorbeelden geef je mij het idee dat het een oneindige discussie is. De laatste alinea geeft voor mij aan dat de 'gastheer/ vrouw toch weer verontschuldigend toegeeft. Feit blijft dat de HP er genoeg van heeft. Een bijzondere invulling. :thumbsup:

Lid sinds

5 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@Marietje, weet je nog mijn eerdere muizenverhalen? Daar heb ik deze monoloog aan opgehangen (muis incluis ;)). De vallen staan simpelweg voor het klem zitten. En de laatste alinea staat spottend angstig voor het verderf dat over je uitgestort wordt mocht je niet gehoorzamen aan de heersende mening. In grote lijnen is de tekst gebaseerd op actualiteiten. Fijn dat jij en je ms weer veilig thuis zijn. Was de postduif ook op Ibiza?

Lid sinds

8 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Mili, een wonderlijk relaas over hoe ook werkelijk alles omgedraaid kan worden. Dat zich voor mij krachtig samenvat in: 'O, jouw voorouders waren mijn slaven omdat ze het brood opvraten dat op mijn vloer lag?' En dat verpakt in een geraffineerd muizenverhaal. Op de een of andere manier doet het me aan goochelarij denken. Het hele leven lijkt waarachtig goochelarij rond eigenbelang. Te idioot voor woorden soms. Maar jij weet het als geen ander te vertellen (en ik weet dat het niets met gebrek aan compassie te maken heeft; het echte leed heeft wel iets anders aan het hoofd dan zelfbeklag).

Lid sinds

11 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Gedurfd, Mili. Je hp geeft een mening die behoorlijk haaks staat op de meer gangbare mening, zonder overigens te resulteren in populisme of racisme. Of, misschien, zijn er toch meer die deze mening delen maar daar niet voor uitkomen. Heftig geschreven.

Lid sinds

5 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@Madd, dan wel vergaande muizenissen. Het werkt van tijd tot tijd bevrijdend krachtig te doen. ;) @Willemina, ik weet toevallig dat de hp termen als populisme en racisme uitgehold vindt door het, te vaak te onpas, gebruik ervan. Het vrije woord zou niet voor gedurfd moeten staan maar voor het benoemen. Zonder angst. Mooie reactie. @Elyse, scherpzinnige analyse in jouw Elyse-woorden. Een reactie om in te lijsten; het opleggen van het perfide eigenbelang ten koste van anderen. Hartelijk bedankt voor de reacties.

Lid sinds

7 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Sorry, zei ik al sorry, ik vergat het even.
Laat dan maar.
Aan zelfreflectie deden ze niet, je voorouders.
Sorry, ik kom van een spiegelloos eiland.