Lid sinds

7 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Opdracht #272 - Een plek voor verloren geliefden

Opdracht #272 – Een plek voor verloren geliefden Direct al – na het lezen van de vraag van haar vroegere schoolvriendin: hoe heet die jongen ook alweer waar je zo hoteldebotel van was? begon het te kriebelen. Een paar dagen later neemt ze de trein en dan met de bus naar het dorp waar ze is opgegroeid; Ellen geniet van deze reis. Het afwisselende landschap vanuit de trein. Ja, zo was het en dan opeens is het onherkenbaar door de verbouwde stations en perrons van de plaatsen die zij passeert. Hoe lang is het wel niet geleden dan ze überhaupt een trein nam. Wanneer ze dan in de bus zit, presenteert zich hetzelfde. Voor het laatst was ze hier met de reünie, Melia was daar niet bij, complicatie met haar zwangerschap. Hun vriendschap is blijven bestaan door middel van brieven, kaartjes en nu e-mail en soms zelfs facebook. Melia woont niet meer in Nederland. Het gezin emigreerde naar Australië. In het dorp aangekomen huurt ze een fiets, en volgt de ‘bekende’ route van weleer, ook weer met de nodige veranderingen. Ze ziet geen enkele bekende, duikt dan toch maar in een restaurantje aan de Vecht en laat zich daar verrassen door een heerlijke lunch, geserveerd door vriendelijk personeel. Ze knapt er helemaal van op, zeker door het glaasje Chardonnay. In gedachten heft ze het glas: Prosit pap en mam, ik kom naar jullie toe. Er vaart een rondvaartboot door de Vecht, met gezellige mensen aan dek. Het weer werkt volop mee ze kan nog zien dat de brug open gaat. Vroeger draaide de brugwachter aan een rad. Even later is ze op weg naar de begraafplaats. Gelukkig is daar niet veel veranderd. Het is er rustig, de bomen geven de stralen van de zon weer door hun prachtige gele en bruine bladeren. Bij het graf aangekomen verschiet ze van kleur: geen boeketje bloemen, helemaal niks, heel niet aan gedacht. Kwam dat door Gijs? Gijs, haar grote eerste liefde, die jongen die naar de ATS ging. Pap, mam weten jullie nog die avond dat ik te laat thuis kwam van het schaatsen op de trekgaten met enkele vriendinnen van school? Ik kneep hem als-een-oude-dief, zeiden we vroeger, maar wat zeiden jullie? ‘Sstt … kom maar gauw zitten, het is zo leuk.’ Jullie luisterden naar een radioprogramma en hadden niet meer zo op de tijd gelet. Ik luisterde braaf mee met mijn gedachten bij mijn eerste vrijpartijtje. Pap, mam jullie liggen hier nog steeds; hoewel who knows. Ik ga nu naar de trekgaten. Benieuwd hoe het daar is. Ze maakt een heerlijke fietstocht door het dorp en dan richting …. Het was hier toch ongeveer? Nee, die kant op; hier lijkt het wel wat. Er staat zelfs een bankje. Haha, toen nog niet, wel schaatsten ze onder het bruggetje door waar het ijs dunner was, dat gaf ook weer spanning. Verder doet het haar nu niet veel. Wat raar, ze had toch gedacht … Er klapwieken twee gakkende ganzen over, het lijkt of ze haar moeder hoort zeggen: ‘Lieve kind, zoek het niet in het verleden.’ Het is tijd om naar huis te gaan.

Lid sinds

1 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hoi Riny, ik herken de situatie. Teruggaan naar een plek in de hoop weer een oud vertrouwd gevoel terug te vinden, maar dan juist gedesillusioneerd raken omdat alles veranderd is. Een paar dingen vielen me op: Direct al – na het lezen van de vraag van haar vroegere schoolvriendin: hoe heet die jongen ook alweer waar je zo hoteldebotel van was? begon het te kriebelen. -- Deze zin leest niet lekker. Ik weet niet precies waar het aan ligt: het deelstreepje, de vraag in de zin. naar het dorp waar ze was opgegroeid -- Volgens mij moet het is opgegroeid zijn. Het weer werkt volop mee ze kan nog zien dat de brug open gaat. -- achter "mee" zou ik een leesteken zetten. ... heel niet aan gedacht Kwam dat door Gijs? -- "heel" klinkt als dialect. Wij zeggen het in Brabant ook vaak, maar helemaal of geheel klinkt in een tekst toch beter, maar dat ik mijn persoonlijke mening. Achter "gedacht' moet een punt staan of niet?

Lid sinds

9 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hoi Riny, leuk hoe je ons meeneemt op reis door het dorp dat niet meer past bij de herinneringen. Je sluit ook mooi af met de wijze raad van je moeder. Fief heeft het hierboven ook al genoemd, maar ik mis hier en daar leestekens.

Lid sinds

4 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Riny, ik ging met je mee in bus en trein, wat een leuke reis terug naar waar 'het' niet meer is. Je laatste zinnen maken het als een wijze raad. Graag gelezen en fijne zondagavond.

Lid sinds

7 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hoi Riny, ik herken de situatie. Teruggaan naar een plek in de hoop weer een oud vertrouwd gevoel terug te vinden, maar dan juist gedesillusioneerd raken omdat alles veranderd is. Een paar dingen vielen me op: Direct al – na het lezen van de vraag van haar vroegere schoolvriendin: hoe heet die jongen ook alweer waar je zo hoteldebotel van was? begon het te kriebelen. -- Deze zin leest niet lekker. Ik weet niet precies waar het aan ligt: het deelstreepje, de vraag in de zin. naar het dorp waar ze was opgegroeid -- Volgens mij moet het is opgegroeid zijn. Het weer werkt volop mee ze kan nog zien dat de brug open gaat. -- achter "mee" zou ik een leesteken zetten. ... heel niet aan gedacht Kwam dat door Gijs? -- "heel" klinkt als dialect. Wij zeggen het in Brabant ook vaak, maar helemaal of geheel klinkt in een tekst toch beter, maar dat ik mijn persoonlijke mening. Achter "gedacht' moet een punt staan of niet?
Hallo Fief, … laat ik nou denken een geweldige openingszin te hebben gehad. Ik werd op een nacht wakker en hup daar kwam die zin. Meteen opschrijven dacht ik nog. Dat deel streepje kan natuurlijk wel weg. Het vraagteken mag daar wel staan, onder het lezen kom ik dat ook wel eens tegen. Het is tenslotte een vraag. Ik ga me straks storten op de leestekens, doe ik dat nu meteen dan kom ik van de regen in de drup. Dat ik schreef in het dorp was, komt omdat ik dacht dat zij toen zij het huis verliet, haar kinder- en tienertijd achter de rug had. Er is een gedacht waar inderdaad een punt achter moet; einde van een regel. Het laatste gedacht met beletselteken komt doordat zij nog nadenkt, de klapwiekende ganzen hoort. O ja, dat 'heel' is dus spreektaal (niet direct een dialect, hoewel ik uit de contreien van Utrecht kom. :nod: :thumbsup: Er is hier ook geen sprake van een dialoog. Dank voor je uitgebreide feedback, Fief. ben er blij mee.

Lid sinds

7 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hoi Riny, leuk hoe je ons meeneemt op reis door het dorp dat niet meer past bij de herinneringen. Je sluit ook mooi af met de wijze raad van je moeder. Fief heeft het hierboven ook al genoemd, maar ik mis hier en daar leestekens.
Hallo Chantal, … dank voor je lezen en feedback. Ik zal hierna de leestekens even onder handen nemen. Schrijven is leuk, maar ook lastig. Waarschijnlijk daardoor. :D

Lid sinds

7 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Riny, ik ging met je mee in bus en trein, wat een leuke reis terug naar waar 'het' niet meer is. Je laatste zinnen maken het als een wijze raad. Graag gelezen en fijne zondagavond.
mw. Marie, … wat fijn dat je meeging. Het kwam allemaal vanzelf. Fijn dat je het graag gelezen hebt. Jij ook een fijne avond.

Lid sinds

12 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Riny, Ik zou er 'begint' het te kriebelen van maken.
Een paar dagen later neemt ze de trein en dan met de bus
Deze zin loopt lekkerder wanneer je 'dan met' weglaat. En waarom introduceer je Ellen pas in de zin daarna? Je kunt het ook meteen doen: Een paar dagen later neemt Ellen de trein en de bus. 'deze reis' zou ik veranderen in 'de reis' - voor mij als lezer is dit de enige reis. 'überhaupt' kan weg. twee keer de trein nemen kan, maar misschien kun je de tweede keer vervangen. Suggestie: dat ze met de trein ging.
Wanneer ze dan in de bus zit.
Deze zin voegt naar mijn idee niets toe aan het verhaal en kan weg.
'is blijven bestaan
Actiever is: 'bleef bestaan'
Melia woont niet meer in Nederland. Het gezin emigreerde naar Australië.
Deze zin kan in een keer: Melia emigreerde met haar gezin naar Australië. Tweede alinea:
In het dorp aangekomen huurt ze een fiets, en volgt de ‘bekende’ route van weleer, ook weer met de nodige veranderingen
Aangekomen kan wel weg. Volgt ze de route met de nodige veranderingen? ;) of is er het een en ander verandert in de route. Suggestie: volgt ze de bekende route van weleer, waaraan ook weer het nodige is veranderd. Derde alinea:
Even later is ze op weg naar de begraafplaats. Gelukkig is daar niet veel veranderd. Het is er rustig
Suggestie: Bij de begraafplaats is weinig veranderd. Een witregel tussen
Benieuwd hoe het daar is
en
Ze maakt een heerlijke fietstocht door het dorp en dan richting
Mooie reis die weergeeft dat de dingen in de loop van de tijd veranderen. Terugkeren naar het oude is onmogelijk: wat voorbij is, is voorbij. Leuk om te lezen. (ik heb de feedback van de anderen niet gelezen dus het kan zijn dat ik suggesties geef die anderen eerder gaven)

Lid sinds

7 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Willemina, … je laat het me allemaal duidelijk zien. Ik kan niet zo snel zo maar een verhaaltje schrijven. Ik vind het leuk om er over na te denken en toen opeens werd ik wakker met die eerste zin. Ik heb hem 's nachts nog opgeschreven en de volgende dag kwam 'het' er achteraan. Ik had het nog even moeten laten liggen. Nu zit er te veel gedachtentaal in, ik zie het verhaal dan als een film voor me en 'kennelijk vergeet' daarbij het correct aan te passen. Zeg ik dat zo goed? Ik ben blij met je feedback, dankjewel. :nod: :thumbsup: