Lid sinds

5 jaar 11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

#253 reisverlsag

Wat kom ik hier toch graag. Altijd wanneer ik weer weg moet, bedenk ik hoeveel langer ik had willen blijven, hoe heerlijk het zou zijn een onbeperkte tijd hier door te kunnen brengen. Maar dat kan niet. Aan de verplichting van alledag valt immers maar kort te ontsnappen. Gelukkig kan ik wel regelmatig terugkeren om te ontspannen en op te laden, al is het nooit zo lang als ik zou willen. Zo stapelen zich bovendien herinneringen op, wat deze plek steeds bijzonderder maakt. Ik luister enige tijd met gesloten ogen naar de vogels. De zon staat nog laag, maar belooft een prachtige dag. Ik moet er even over nadenken, maar het is zaterdag. Ik heb dus nog even. Mijn blik glijdt langs monumenten van lang vervlogen tijden, het beeldje van een bruidspaar, afbeeldingen van blozende babies, enkele schelpen en beschilderde stenen. Ik kom wat verder overeind, twijfel. Het is wel heel verleidelijk hier te blijven zitten. Niets doen. Ik heb een boek bij de hand. Ik kan nog best een half uurtje genieten van de heersende rust en stilte. Mijn koffie krijg ik geserveerd met een trotse blik en een knuffel. Dochterlief kruipt dicht tegen me aan, haar broertje in het kielzog -“Ik mocht het schepje doen.” De oudste zal dadelijk nog wel even aanschuiven, al was het maar om te informeren naar het ontbijt. Het is goed toeven hier. Had iemand iets over een reis door je slaapkamer? Mijn bed alleen al is een heerlijke bestemming.

Lid sinds

11 jaar 11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
En wat, als je de hele eerste alinea weglaat, Schrijvenmaar? In de tweede en de derde staat alles. Zelfs de zich opstapelende herinneringen (beeldje, afbeeldingen, enz.0. Mooi lief klein veelzeggend slaapkamerverhaaltje.

Lid sinds

11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik herken het gevoel wat je in de eerste alinea beschrijft heel goed. Van mij mag je het zo laten zoals het is. Mooi en liefdevol verhaal, met plezier gelezen

Lid sinds

2 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Wanneer je start bij de tweede alinea is de lezer meteen actief bij het verhaal betrokken. De eerste is een inleiding, zoals een inleiding meestal is: het bevat informatie over het waarom in het verhaal. Misschien zou je de twee alinea's om kunnen wisselen.

Lid sinds

7 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik zou ook het schrappen van de eerste alinea overwegen, maar het is ook niet een halszaak. :-) Mooi verhaal. Lief in een niet weekhartige vorm. Wat kleine dingetjes: Je schrijft: 'Ik luister enige tijd met gesloten ogen naar de vogels. De zon staat nog laag, ...' Misschien is het handig om eerst je ogen even te openen om dat te constateren. ;-) Je schrijft: 'De zon staat nog laag, maar belooft een prachtige dag. Ik moet er even over nadenken, maar het is zaterdag.' Dat twee keer 'maar' zo vlak achter elkaar valt uit de toon bij je schrijfstijl. Ik blijf er een beetje op 'hangen'.

Lid sinds

3 jaar 11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Schrijvenmaar graag gelezen, mij nam je mee met je idd zoals Hadeke schrijft lief, maar niet wee-aandoend verhaal. Sprankelend met de vogels etc. Heerlijk als je het zo kan beleven :nod: :nod: Graag gelezen en fijne avond.

Lid sinds

6 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hallo Schrijvenmaar, ... die eerste alinea hoort er zo echt bij. Je komt van ver en dan blijf je nog even liggen. Een lief slaapkamer verhaal.

Lid sinds

1 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Een lief en herkenbaar reisverslag Schrijvenmaar, en ook voor mij gaat het leven vanaf de tweede alinea. Dat was de eerste gedachte die ik had na lezing, en scrollend door de reacties zie ik dat ik niet de enige ben. De 'mijmering' van de eerste alinea kun je mogelijk later in de tekst terug laten komen, of helemaal weg laten. In de volgende twee alinea's laat je naar mijn mening namelijk mooi 'zien' wat je in de eerste alinea beschrijft. Mooi ook die laatste zinnen 'Had iemand iets over een reis door je slaapkamer? Mijn bed alleen al is een heerlijke bestemming.' Graag gelezen dit verslag!