UKV's van de week: Vergeten & Keuzes

Iedere week zetten wij vijf ultrakorte verhalen in de schijnwerpers. Wil jij ook een ultrakort verhaal schrijven? Doe mee in onze Facebookgroep.

Chamira van Valderen - Vergeten

17 januari
'Geef het een half jaar.'
Ik zucht maar knik tegen beter weten in.
'Over een half jaar ben je mij vergeten.'
Dat geloof ik nog niet, maar hij zegt het met zoveel overredingskracht dat het moeilijk is hem niet te geloven.
Ik kijk op. 'Tegen die tijd ben jij mij ook vergeten.'
'Dat weet ik niet, maar het is wel beter zo.'
'Het is ook beter zo, het is alleen niet makkelijk.'
Hij slaat zijn ogen neer.
Ik wacht niet op zijn antwoord en loop weg.

Luc Vos - Keuzes

17 januari  
‘Wat zijn jouw plannen als je afstudeert, Piet?’
De jongen fronst, sluit zijn ogen even.
‘Bedoelt u dat ik dan toch nog een keuze heb, meneer?’
Verward kijkt de leerkracht op. ‘Wat bedoel je?’
‘De aarde warmt op, het klimaat wordt extreem. Oorlogen duiken her en der op, komen alsmaar dichterbij. De aarde kreunt onder overbevolking en de superrijken trekken zich nergens iets van aan, maar maken nog meer kapot.’
De mond van de leerkracht opent, de opgestoken hand van de jongen doet hem zwijgen.
‘Wat voor keuzes heb ik nog in de wereld die uw generatie mij schenkt?’

Paul de Jong - Retraite

18 januari  
Ik ben bang.
Groot geld dicteert waar de welvaart heen vloeit.
Ik ben overspoeld.
Grote staatshoofden declameren wat de publieke opinie is.
Ik ben op.
Groot wapentuig dondert roekeloos op zoek naar meer macht.

Wat kan ik? 1 op 8 miljard.

Ik bouw een kas. Ik vul hem met groen. Ik sluit de deur van binnenuit.
Grond geurt, zuurstof verkwikt, ranken groeien, harmonieuze stilte, alles behoort. 
Weg de haat, weg de afgunst, weg de inhaligheid.
Even…heel even…geeft de tourniquet dat mijn hart omklemt enige speling.
In mijn hele kleine retraite, op dit hele kleine stukje aarde is nog lucht.

Kees Van Kesteren

20 januari  
Ik heb een buurvrouw die bekend is met de behandeling van patiënten met zware psychologische problemen. Zij werkt al jaren in een psychiatrische inrichting en weet heel goed hoe zij de gemoedstoestand van die patiënten tot bedaren kan brengen.
Wellicht zou die buurvrouw een rol van betekenis kunnen vervullen in het huidige politieke klimaat.
Ze zou Trump en Poetin tot andere gedachten kunnen brengen. Hoe? 
Ze stuurt beiden naar de Chinees!

Ria Streng

21 januari
Ze ziet hem zitten op de bank
Gouden bergen heeft hij beloofd
Toen was zij nog soepel en slank
De beloften bleven in zijn hoofd
Ze heeft ooit eens geprotesteerd
‘Ja, ja,’ zei hij dan ‘Het komt, rustig aan.’
Inmiddels heeft zij wel geleerd
Hij uitgezakt bierblikje in de hand, het goud is van de baan
Nu is ze zijn keukenmeid
Sloffend gaat ze door het huis
In gevecht met huismijt
Die zij ziet in elke pluis
Gouden bergen die hij had beloofd
Ergens ging het mis
Ze bleven in zijn hoofd
Zij denkt; het is zoals het is