Lid sinds

2 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

#270 Ik haat het hier

Ik heb hier echt zo’n verschrikkelijke hekel aan. Ik zucht een keer diep en duw met tegenzin op de knop naast de rode deur. De inmiddels zo herkenbare geur overvalt me weer direct op deze vroege ochtend. . ‘Gatver,’ denk ik. Het is drukker dan normaal vandaag en met veel moeite krijg ik er een ‘Goedemorgen’ uit. ‘Jaja ik weet inmiddels hoe het werkt, Nee, U hoeft me niks meer uit te leggen, Ja, ze zijn allevier van mijzelf of moet ik U misschien nog een keer uitleggen dat normale mensen geen kinderen lenen van bijvoorbeeld de buurvrouw?’ Ik neem, samen met nog 6 anderen, plaats aan de spuuglelijke ronde houten tafel. Ik begrijp het na al die jaren nog steeds niet, dit zou gezelligheid en warmte moeten uitstralen maar ik vind het gewoon echt een schreeuwerige chaotisch lelijke oude saaie bedoeling hier. Misschien komt dit omdat ik allereerst niet zo van kleur houd, je zou bijna hopen dat je spontaan kleurenblind word zodra je hier binnen loopt.’ ‘Doof’ zou ik op dit moment trouwens ook niet heel erg vinden. ‘Nee ik wil niet weten welk kattenvoer je gebruikt, ik wil niet weten waarom je de buurvrouw van je zus niet aardig vindt, en wil al helemaal niet weten waar de appels vandaag in de aanbieding zijn. Ik kom hier alleen omdat het moet en het van me verwacht word. Om zoals altijd over precies 23 minuten weer buiten te staan met een vreselijk kutgevoel omdat het ‘toch nooit goed is’. Het voelt voor mij elke keer opnieuw alsof ik meedoe aan een programma waarbij je op voorhand al weet dat er voor jou geen enkele stoel, in dit geval lelijke blauwe, om gaat draaien. ‘Loa is aan de beurt,’ ja, die hoort bij mij en nee vrolijker ga ik niet kijken vandaag ‘Mevrouw de consultatiebureaumuts.’ .

Lid sinds

8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Wij noemden het vroeger al "consternatiebureau". Als je geen probleem, had zorgden zij er wel voor dat je er met een naar buiten ging. Ik ben er nog niet helemaal uit wat er precies achter dit verhaal zit. Ik haalde bij het laatste woord er pas uit dat het om een consultatiebureau gaat. En toch intrigeert het verhaal. Ik ga het gewoon nog een paar keer lezen. Je hebt een aantal zinnen tussen aanhalingstekens staan, waarvan ik vermoed dat het je gedachten zijn. Dan hoeven ze volgens mij niet tussen aanhalingstekens.  ‘Nee ik wil niet weten welk kattenvoer je gebruikt, ik wil niet weten waarom je de buurvrouw van je zus niet aardig vindt, en wil al helemaal niet weten waar de appels vandaag in de aanbieding zijn. Ik kom hier alleen omdat het moet en het van me verwacht word. Om zoals altijd over precies 23 minuten weer buiten te staan met een vreselijk kutgevoel omdat het ‘toch nooit goed is’.

Lid sinds

2 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
@fief dank je wel voor je reactie. Het was ook niet perse de bedoeling dat je meteen wist waar je was, dus dat lijkt dan gelukt. Dit was weer mijn eerste inzending sinds een half jaar niks op papier krijgen. Ik merk dat ik dus weer onzeker word omdat ik nooit precies weet hoe het ook alweer zit met gedachtes of uitspraken uitschrijven, dus bedankt voor je opmerkingen en aanvullingen! Tja, dat consultatiebureau blijft een ramp.

Lid sinds

8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@fief dank je wel voor je reactie. Het was ook niet perse de bedoeling dat je meteen wist waar je was, dus dat lijkt dan gelukt. Dit was weer mijn eerste inzending sinds een half jaar niks op papier krijgen. Ik merk dat ik dus weer onzeker word omdat ik nooit precies weet hoe het ook alweer zit met gedachtes of uitspraken uitschrijven, dus bedankt voor je opmerkingen en aanvullingen! Tja, dat consultatiebureau blijft een ramp.
De opdracht was om de setting te beschrijven. Die haal ik bij dit verhaal alleen uit het laatste woord. Maar vooral niet onzeker worden. We zijn hier toch ook om van elkaar te leren? Fijne zondag.

Lid sinds

5 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Hoi Sanne De irritatie spat uit je verhaal. Ik ben zelf nooit in een consultatiebureau geweest, tenminste niet bewust. Ik hoop dat de hp nog iets leuks gaat meemaken die dag.

Lid sinds

1 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik ben zelf nooit in een consultatiebureau geweest, tenminste niet bewust.
Ik heb moeten Googelen om te weten wat een consultatiebureau was. Ik las dat het te vergelijken is met wat wij in Vlaanderen "Kind en Gezin" noemen. Daar ben ik nog met mijn kinderen naartoe geweest, maar dat viel altijd reuze mee. Ik vond de tekst dus wel intrigerend.

Lid sinds

3 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Sanne, een CB is echt een goed bedoelde instelling, maar vaak intens verwarrend voor jou als ouder of begeleider van een kind, zeker herkenbaar. Je hebt geluk dat het niet langer dan 23 minuten duurde! Ik zie het zo voor me met een vierling, dat op zich vind ik dat al krachtdadig, dat je alleen gaat met niemand erbij. Of begrijp ik het verkeerd? Je stukje leest vlot en de intense hekel spat ervan af. Ik moest lachen dat het om een CB ging! En van onzekerheid hebben we allemaal last, dus dan zit je hier goed :D Blijf lekker schrijven, het is een fantastische bezigheid :thumbsup: Kleinigheidje: allevier: alle vier. De aanhalingstekens besprak Fief al. Fijne avond.

Lid sinds

6 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Sanne Cupido, … o, o, wat een drukte! Als je vroeger in zo'n bui was, werd er gezegd: die is niet te genieten. Je schrijft het geweldig; ik voel helemaal met je mee. Alleen deze plaats met vier baby's …? lijkt me niet zo geslaagd. Of je hormonen moeten nog niet tot rust zijn gekomen. Die irritatie beschrijf je grandioos.

Lid sinds

1 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Het klopt dat gedachten niet tussen aanhalingstekens hoeven. Alleen dialoog hoeft tussen aanhalingstekens. Om duidelijk te maken dat het om gedachten gaan, kun je bijvoorbeeld 'dacht ik' achter de zin plakken. Pas bij de tweede lezing viel overal het kwartje, omdat ik toen pas wist waar ze was. De eerste keer tastte ik in het duister. Dit kan soms werken, maar soms kan dit ook zorgen bij frustratie bij de lezer, omdat ze uit proberen te vogelen waar ze zich bevinden en het maar niet te weten komen. Je kunt wel geheim houden waar ze zijn, maar misschien is het dan beter om het ongeveer halverwege door te laten schemeren. Graag gelezen!