Lid sinds

3 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

# 260 De mooiste dag van mij

Vandaag is dé dag. Als je zo’n dag als vandaag mee mag maken als mij zijnde, kijk, hier ben ik letterlijk voor gemaakt. En trouwens figuurlijk ook, als je begrijpt wat ik bedoel. Het begon een paar maanden geleden. Sophie kwam huppelend binnen in mijn hal met haar Sander. Ze liepen haastig naar de kamer. Ik kon het niet goed horen, maar Marie en Jan riepen: ‘Hoera.’ Rambo hoorde ik opspringen en met zijn zware staart tegen de deur slaan. Toen Jan zijn handen ging wassen op het toilet, kwam Rambo gauw naar me toe. Duwde zijn natte neus tegen mijn onberispelijk lichaam en fluisterde: ‘Ze gaan trouwen en vanuit ons huis. Dat wordt top voor ons.’ En weg was ie weer. Bij het afscheid van het jonge stel die avond praatten ze allemaal door elkaar heen en ik kon hun gelukzalige gezichten prachtig weerspiegelen, al zeg ik het zelf. Ook Marie en Jan zagen er weer jong en jolig uit. Toen Sophie en Sander weg waren stond het ouwe stelletje te knuffelen voor mij. En ik maar kijken en génieten. Ik heb ze zo mooi laten schitteren, maar ze hadden geen oog voor mij. Een tijdje ging alles weer zijn oude gangetje totdat Marie thuiskwam met een grote doos. En ja, ik ben de enige hier in huis die jou zo van top tot teen kan laten zien. Dus ze komen vanzelf naar me toe. Marie zag er in haar nieuwe jurk zo gelukkig uit. Jan kneep in haar bil. En dat is echt heel lang geleden, dat ik ‘m dat heb zien doen. En Marie giechelen. Rambo mocht er niet bij. Nee, die sufferd drukt altijd snel zijn natte neus tegen nieuwe kleren aan. Ik hem al zo vaak uitgelegd dat ie dat nu nìet moet doen. Maar hij zegt dat het een onbedwingbare innerlijke drang van ‘m is. Net zijn de andere kinderen met hun aanhang binnen gekomen. Clarissa stond een hele tijd voor me, frunnikte aan haar haar. Ze ziet er beeldschoon uit in haar robe manteau met daaronder een beige jurk met volants. De andere meiskes zien er ook prachtig uit, maar ik blijf altijd een zwak houden voor Clarissa. Sophie heb ik vanmorgen gezien in haar joggingbroek. Daar moet nog veel gebeuren. En of dat gaat lukken, ik kan het je niet zeggen. Ze is zo’n sportief type, nooit een greintje make-up. Ze voelt zich teveel opgetut. Vanmorgen werd het uitgebreid besproken vlak voor mijn neus. Ik wilde graag toevoegen: ‘Een beetje Sophie, laat het toe.’ Maar ik kan alleen iedereen maar mooi laten zijn. En geloof me, vandaag is het mìjn dag en ik ga mijn stinkende best doen. Pff, ik schrik me rot, de bel gaat. Wauw, wat ziet Sander er goed uit. Ìk zou wel willen, maar ik heb niets te willen. Gelukkig kijkt hij mijn kant op. Je haar zit perfect jongen en wat heb je een mooi donkerblauw jaquet aan. En die das, die maakt het af. En nog net zie ik zijn schoenen, nee toch? Zie ik het goed. Hij draait zich nog een keer om voor mij. Ja, het is wat ik zie: Rambo staat met zijn hondenkop op de neuzen van zijn schoenen. Als Sophie dat ziet… Afijn veel gezoen en gelachen wordt er voor mij hier, ik laat ze stralen, kon ik maar meedoen! Ineens wordt het stil en iedereen kijkt naar boven. Daar komt mijn lieve bruid. Zo betoverend mooi in haar aansluitende jurk met een cape van doorzichtige zijde, die afgezet is met pareltjes en kant. Kan het nog mooier! Ze schrijdt de trap af en Sander zoent haar heel voorzichtig vlàk voor mij. Hij reikt haar het bruidsboeket aan, een veldboeket met boerenwormkruid, korenbloemen, margrieten en klaprozen. Recht in de roos Sander, goed gedaan jongen! Sophie heeft een diadeem op met pareltjes en korenbloemen. Alle andere gasten hebben corsages met margrieten en klaprozen. Wat een perfect plaatje, bijna vergeet ik mijn taak… Dan lachen ze me toe en zwaaien naar me. Ik kom ook op de foto! Ik moet even wat wegslikken hoor, kleine meisjes worden zo snel groot en zó mooi.

Lid sinds

1 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik voelde me bij momenten een voyeur terwijl ik aan het lezen was, alsof ik echt bij Jan en Marie aan het binnenkijken was. Heel goed geschreven, dus. Ik zou het iets korter gemaakt hebben, maar het is wel conform de opdracht ongeveer 700 woorden, dus je hebt je daar goed aan gehouden. Altijd leuk als Rambo langskomt ;)

Lid sinds

2 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Hoi Mw.Marie, Wat heerlijk geschreven, echt een feelgood verhaal. Leuk hoe je Rambo ook weer bij het stukje betrekt. Wat een idee om zijn afbeelding op de schoenen van de bruid te zetten, hoe kom je erop... ;) Met weemoed (positief bedoeld) heb ik je verhaal gelezen, dat gevoel komt ook een beetje bij de hp naar boven. Knap gedaan, je laat me weer stralen!

Lid sinds

3 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik voelde me bij momenten een voyeur terwijl ik aan het lezen was, alsof ik echt bij Jan en Marie aan het binnenkijken was. Heel goed geschreven, dus. Ik zou het iets korter gemaakt hebben, maar het is wel conform de opdracht ongeveer 700 woorden, dus je hebt je daar goed aan gehouden. Altijd leuk als Rambo langskomt ;)
Fijn Bruno, dat je mijn tekst gelezen hebt. Dank voor je complimenteuze woorden, ik vat voyeurisme positief op :nod: Over de lengte deel ik wel je mening, het zou ook korter kunnen, maar ja het mocht idd :thumbsup: Fijne avond.

Lid sinds

3 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hoi Mw.Marie, Wat heerlijk geschreven, echt een feelgood verhaal. Leuk hoe je Rambo ook weer bij het stukje betrekt. Wat een idee om zijn afbeelding op de schoenen van de bruid te zetten, hoe kom je erop... ;) Met weemoed (positief bedoeld) heb ik je verhaal gelezen, dat gevoel komt ook een beetje bij de hp naar boven. Knap gedaan, je laat me weer stralen!
Anke, altijd fijn jouw commentaar te lezen en zeker met dit mooie compliment :thumbsup: Het geeft mij weer een goed gevoel dat ik je heb laten stralen. Een trouwdag is daar ook voor en fijn dat je op die van jou zo kan terugkijken. Ieder jaar blikken wij er weer op terug met veel genoegen. Fijne avond.

Lid sinds

2 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
Lief en gezellig stukje. Dat is ook wel eens lekker tussen al die genadeloze bespiegelingen en relaties in scherven. Zelfs de natte neus van Rambo is eigenlijk geen smetje. Ik vond het wel een beetje druk. In een filmscène zou dat heel leuk zijn, al die bedoenigheid in de hal van een bruiloftshuis. Nu kreeg ik een beetje het gevoel dat die spiegel alle kanten opzweefde of dat de halve hal een spiegelwand was. Misschien is dat ook zo bedenk ik nu. Enfin, bedankt voor de vrolijke noot.

Lid sinds

8 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ach prachtig Marie! Wat een heerlijk plaatje schets je. Vol met kleine details die je verhaal warmte geven. Jan die in Maries bil knijpt, het wilde veldboeket en dan natuurlijk Rambo.. Toen was geluk heel gewoon; )

Lid sinds

11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Prachtig verhaal. Ik krijg wel altijd een beetje de kriebels als er veel zinnen met en beginne. Mijn tip is dan ook om te proberen dat te vermijden. Stiekem heb ik je verhaal al een paar keer gelezen. Het blijft mooi, brengt een lach op mijn gezicht en maakt mijn ogen een beetje waterig.

Lid sinds

6 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hallo mw.Marie, … wat knap van je om een spiegel te laten spreken. Het geroezemoes van zo'n dag was goed te volgen. Goed gedaan. Met plezier gelezen.

Lid sinds

3 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Lief en gezellig stukje. Dat is ook wel eens lekker tussen al die genadeloze bespiegelingen en relaties in scherven. Zelfs de natte neus van Rambo is eigenlijk geen smetje. Ik vond het wel een beetje druk. In een filmscène zou dat heel leuk zijn, al die bedoenigheid in de hal van een bruiloftshuis. Nu kreeg ik een beetje het gevoel dat die spiegel alle kanten opzweefde of dat de halve hal een spiegelwand was. Misschien is dat ook zo bedenk ik nu. Enfin, bedankt voor de vrolijke noot.
Tilma, fijn dat je mijn tekst waarderen kan, doet me goed. Een bruiloftshuis is idd vol reuring en het is een hele grote spiegel, dat klopt. :D Fijne dag

Lid sinds

3 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ach prachtig Marie! Wat een heerlijk plaatje schets je. Vol met kleine details die je verhaal warmte geven. Jan die in Maries bil knijpt, het wilde veldboeket en dan natuurlijk Rambo.. Toen was geluk heel gewoon; )
Dank je Chantal voor je fijne woorden. Uit jouw hand word ik daar blij van :nod: . Leuk dat je de 'warme' details noemt. Fijne dag.

Lid sinds

3 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Prachtig verhaal. Ik krijg wel altijd een beetje de kriebels als er veel zinnen met en beginne. Mijn tip is dan ook om te proberen dat te vermijden. Stiekem heb ik je verhaal al een paar keer gelezen. Het blijft mooi, brengt een lach op mijn gezicht en maakt mijn ogen een beetje waterig.
Schrijfcoach Mabel, wat fijn dat ik je raakte met dit vrolijke tafreel. Dat ervaar is als een groot compliment :thumbsup: . Dank voor je scherpe blik met het starten van een zin met 'En' , ik ga er goed opletten. Leuke opdracht, dank je wel en ik wens je een fijne dag.

Lid sinds

3 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hallo mw.Marie, … wat knap van je om een spiegel te laten spreken. Het geroezemoes van zo'n dag was goed te volgen. Goed gedaan. Met plezier gelezen.
Riny, dank voor je fijne reactie :nod: . Goed om te horen dat je het goed kon volgen. Fijne dag en op naar de volgende opdracht :thumbsup: