Lid sinds

1 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

#258 - Stilte voor de storm

Wat is dit heerlijk zeg, bedenk ik me. Met mijn ogen gesloten voel ik de warmte van de zon op mijn lichaam stralen. Een briesje wappert licht verkoelend langs mij heen. Ik lig met mijn rug op een grote strandhanddoek en voel hoe het zand zich naar mijn lichaam heeft gevormd. Kleine zweetdruppeltjes parelen van mijn voorhoofd naar beneden. De stemmen en het gelach van de mensenmassa om mij heen worden samen met muziek en het stromende geluid van de branding tot één brij van geluid gesmeed. Het werkt hypnotiserend. In deze oase van ontspanning heeft mijn fantasie vrij spel. Herkenbare beelden van mijn motortrip van vanochtend en de silhouetten van collega’s met wie ik gisteren nog heb gesproken worden geleidelijk aan abstracter. Terwijl mijn bewustzijn slapper wordt, stroomt mijn hoofd vol met onbekende vormen, vage herinneringen en rijke kleuren. Met een schok word ik wakker geschud als er een straal van waterdruppels op mij neerregent. Onder licht gedreun in het zand en hardop geschater komt een jongen vlak langs mij heen rennen terwijl het water rijkelijk van zijn kletsnatte lichaam afspettert. ‘Aaah gadver!’ Hoor ik mijn vriendin rechts van me roepen. Ik kijk haar met een mix van lichte irritatie en speelsheid aan en zeg: ‘en jij wilde graag kinderen toch?’ ‘Ja, ouders moeten hun kinderen gewoon een beetje opvoeden.’ antwoordt ze. ‘Tuurlijk schat,’ reageer ik glimlachend en ik draai mij weer om en sluit mijn ogen. Terwijl ik langzaam weer mijn dromenwereld betreed lijken de geluiden wat te vervormen. De tonen worden lager en scheller en ik krijg een vreemd gevoel. ‘Marianne, stop, hier blijven!' klinkt het links voor me. ‘David, ven aquí!’ klinkt het achter me. Ik open mijn ogen in een poging de oorzaak van de verontrusting te achterhalen. Terwijl mijn ogen aan het licht gewend raken merk ik dat de wind niet langer voelbaar is. Ik kijk mijn vriendin aan en tref een alerte, licht verbaasde blik. ‘Wat gebeurt er?’ vraagt ze, ‘waarom beginnen mensen op te ruimen? Ik haal mijn schouders op en kijk weer voor me. Het valt me op dat de branding ineens een stuk verderop te zien is. Ook is de zee rustiger geworden. Het water trekt zich steeds verder terug en een groepje kinderen rent er achteraan. ‘Moet je dat zien dan!’ roep ik naar mijn vriendin, terwijl er verderop meerdere vissen op het droge zand liggen te spartelen. ‘Wat bizar joh’, reageert ze. Ik zie hoe een aantal mensen de vissen probeert te vangen. Als ik me omdraai zie ik dat meerdere mensen het strand haastig beginnen te verlaten. De muziek slaat af. Een vloed van angst golft door mij heen. Met oorverdovend lawaai begint een sirene te loeien. De mensen om mij heen beginnen te schreeuwen: ‘Leave the beach! Tsunami! Tsunami!’

Lid sinds

8 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
Hoewel een tsunami natuurlijk niet mooi is, vind ik dit een mooi tsunamiverhaal. Net als Anke zet je het gemoedelijke scherp af tegen het noodlot. Mooie beschrijvingen van het zand dat zich naar lichamen vormt en de vriendin die kinderen wil, maar zich er wel aan ergert. Terloops, maar van waarde voor de sfeer. Voor het effect zou ik overwegen om de zin: '‘Leave the beach! Tsunami! Tsunami!’ hoor ik mensen om mij heen schreeuwen.' naar het slot te verplaatsen en bij je huidige laatste zin de woorden 'er komt een tsunami' te schrappen. Paar taaldingetjes (niet als rood potlood bedoeld, maar om het nog beter te helpen maken): 'denk ik bij mezelf' is naar mijn idee dubbelop. Een ik denkt altijd bij zichzelf. 'denk ik' is voldoende. (En nog een spatie voor denk.) Stemmen en gelach van de mensenmassa, zijn bij elkaar meervoud, dus 'worden' samen met muziek ... 'Met een schok wordt ik ...' 't' bij wordt mag weg. 'neer regent' is volgens mij 1 woord, net als 'af spettert. Je gebruikt twee keer het woord 'terwijl' vlak na elkaar: 'Terwijl ik langzaam ...' en de zin daarna 'Terwijl de tonen ...' Het is een kwestie van smaak, maar ikzelf haak daar wat op. Hetzelfde gebeurt verderop met 'branding', ik zou voor 1 van de 2 een alternatief kiezen. Bijv. de eerste keer 'vloedlijn' of gewoon 'water'. 'Ik zie hoe een aantal mensen ...' verwijst naar een aantal, dat is enkelvoud, dus 'vissen probeert te vangen.'

Lid sinds

1 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hey Hadeke, Dank voor je uitgebreide feedback, waren goede punten hoor. Heb de tekst verbeterd. Jay

Lid sinds

2 jaar 11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hoi JayB, Ik ben het eens met Hadeke dat je een mooi tsunamiverhaal hebt geschreven. De eerste alinea beschrijf je heel goed de ontspanning van de hp :thumbsup: De spanning bouw je goed op door de omgeving te beschrijven. Het terugtrekken van de zee, en kinderen die er achteraan rennen. 'Een vloed van angst golft door mij heen.' Je zou die zin ook anders kunnen omschrijven, b.v. mijn hart bonkt in mijn keel of mijn lichaam begint te trillen. (Die zinnen gebruik ik weer teveel). Maar dat kan ook een kwestie van smaak zijn. Ik heb nog een paar kleine puntjes, (niet om je te pesten maar ook om je tekst te verbeteren): 'Wat is dit heerlijk zeg,' bedenk ik me. Bij een gedachte hoef je geen aanhalingstekens te gebruiken. 'Gatver' moet volgens mij gadver zijn. 'woren' ben je de 'd' vergeten, worden. 'Marianne, stop, hier blijven! na het uitroepteken ben je het aanhalingsteken vergeten. Ik heb je identieke verhaal met veel plezier gelezen ;)

Lid sinds

6 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Realistisch weergegeven hoe traag het begrip komt voordat de HP's begrijpen dat er iets ernstigs aan de hand is. :thumbsup: :) 'De mensen die het strand verlaten, de muziek die ophoudt, de branding die ineens zo ver lijkt, die vissen die daar zo ineens op het droge zand liggen te spartelen.' Goede, concrete aangevers.

Lid sinds

4 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
JayB al veel goede tips gehad. Zeker realistische beschrijving van een tsunami, eerst de ontspannenheid, die uit je eerste alinea spreekt en daarna mij als lezer trekt naar de apocalyps in je laatse alinea. Goed gedaan, fijne avond.

Lid sinds

3 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Goed verhaal, en de feedback al goed toegepast. Ook met een tsunami erin, maar doordat je de hp nog tot het einde in het ongewisse laat, laat je dat de lezer in feite ook. Mooi gedaan, mijn complimenten!