Start » Forum » Themaforums » Wekelijkse schrijfopdracht » # 231 - De zilveren maan brengt uitkomst

# 231 - De zilveren maan brengt uitkomst

13 reacties [Laatste bericht]
Riny
Laatst aanwezig: 7 uren 55 min geleden
Sinds: 16 Apr 2013
Berichten: 4915

# 231 - De zilveren maan brengt uitkomst

Wekelijkse schrijfoefening #231 – De zilveren maan brengt uitkomst

Bep kijkt de kamer rond die haar ietwat vreemd voor komt. Hoe kan dat? Ze staat moeizaam op en schuift het gordijn iets opzij, dan ziet zij een grote zilveren bol verscholen achter de bladerloze takken van de bomen in het park. Verder weg nog een lichtje, dat zal de lantaarnpaal zijn die de weg wijst naar vroeger.
O, die lichten brengen die vreemde sfeer in huis, ze willen me iets vertellen. Haar gezicht klaart op en ze verlaat de kamer, de gang in en dan naar de buitendeur, die gelukkig nog niet op slot zit.

Nu het tuinpad af, ze ziet nu de maan in haar volle zilveren glorie en het kleinere licht van de lantaarnpaal. Bep loopt even gespannen door, gaat dan zitten op het haar vertrouwde bankje in het park. Haar hart gaat open en vult zich met verlangen; verlangen naar wat – naar waar.
Zo blijft ze even zitten. Neemt een mentosje uit het aangesproken rolletje, uit haar jaszak. Zuigend kijkt ze in het rond, zoekt naar iets wat leeft: een eekhoorntje, een uil, een muis? Niets beweegt, er is geen geluid te horen. Wat doe ik hier dan? O ja, die lantaarnpaal daar moet ze naar toe, die wijst de weg naar …

Bij het horen van haastige voetstappen, stoppen haar gedachten abrupt. Ze komen naderbij en dan klinkt het: ‘Mam, mam, zit je hier al lang? Wat doe je en waarom … ‘
Ze voelt iets warms en vertrouwds naast zich; het is haar dochter Frederike, die een arm om haar heen slaat. Ze voelt de warme adem uit haar mond, die tegen haar zegt: ‘Kom, we gaan naar huis, het is hier wel erg koud.’
Bep schudt haar hoofd: ‘Nee, ik wil niet weg. Ik moet nog iets …’
‘Wil je pappa nog even gedag zeggen?’
‘Nee, laat die maar slapen, nee, ik wil wat – ik wil wat doen, snap je? Ik wil zelf – ik wil, ik wil wat doen, ik wil niet niksen; niksen is niets voor mij, dat weet je toch?’

Frederike, kijkt verwachtingsvol naar de maan en laat het licht ook bij haar naar binnen stromen.
Uiteindelijk beseft ze: Mam wil uit haar isolement - ze heeft wel voldoende mensen om zich heen die naar haar toekomen - maar ze wil weer iets uit zichzelf laten komen, iets tonen, iets aanreiken.
‘Wil je misschien weer tekenen, mam?’
‘Ja, dat wil ik en kleuren en schilderen …!’
Frederike lacht: ‘Heerlijk om je weer zo opgewekt te zien. Zodra we thuis zijn maak ik het voor je in orde.’
Bep, voelt zich vollopen met levenslust: ‘Zullen we dat dan maar samendoen?’

‘Afgesproken, mam. Maar eerst de maan nog bedanken. Jij hebt mij geleerd altijd te bedanken voor iets wat ik gekregen heb; weet je nog wel?’
Samen zeggen ze: ‘Maan, bedankt voor je zilveren stralen, we weten nu wat ons te doen staat!’
Frederike pakt haar moeder bij de arm en samen wandelen zij naar huis.

Reacties

mw.Marie
Laatst aanwezig: 1 dag 7 uren geleden
Sinds: 3 Mrt 2016
Berichten: 2933

Riny wat een prachtige vertelling geef je me te lezen.

Ik heb ervan genoten, een moeder, die die depressief was (?) en door de maan het juiste licht weer in haar leven kreeg.
De lieve dochter, die haar begrijpt en zorgzaam is.
Zo wil iedereen graag oud worden.

Wat zet je dit beeldend neer: dit is echte zorg op maat.
Ik hoop dat de minister van volksgezondheid dit in praktijk kan brengen.

Kleinigheidje:
aangesproken aangebroken

Fijne avond.

Jurrit
Laatst aanwezig: 12 weken 5 dagen geleden
Sinds: 25 Feb 2018
Berichten: 158

Hoi Riny,

Mooi verhaal over iemand die ouder wordt. Ik twijfel of ze verward is of dat er iets anders aan de hand is. Dat geeft het verhaal denk ik wel iets extra's, er is ruimte om er zelf invulling aan te geven. Ik zou zelf het woord moeilijk in de tweede zin vervangen door moeizaam.

Anke Kessels
Laatst aanwezig: 11 uren 7 min geleden
Sinds: 8 Nov 2017
Berichten: 635

Hoi Riny,

Je verhaal raakt mij. Ik had vrij snel in de gaten dat er iets aan de hand was met Bep (dementie?). Dat Bep door de maan wordt aangetrokken en weer opleeft, heb je mooi beschreven. Veel mensen staan niet meer stil bij de 'wonderen' van de natuur, ze staan er mijlenver vanaf.

Ik heb je verhaal graag gelezen!

Riny
Laatst aanwezig: 7 uren 55 min geleden
Sinds: 16 Apr 2013
Berichten: 4915
mw.Marie schreef:

Riny wat een prachtige vertelling geef je me te lezen.

Ik heb ervan genoten, een moeder, die die depressief was (?) en door de maan het juiste licht weer in haar leven kreeg.
De lieve dochter, die haar begrijpt en zorgzaam is.
Zo wil iedereen graag oud worden.

Wat zet je dit beeldend neer: dit is echte zorg op maat.
Ik hoop dat de minister van volksgezondheid dit in praktijk kan brengen.

Kleinigheidje:
aangesproken aangebroken

Fijne avond.

Hallo mw.Marie,

… dank voor je begrijpende reactie. Het werd heerlijk fantaseren, met een vleugje van: het kan best zo eens zijn. Je zit dan zo in de roes van schrijven.

Nu dan even: aangesproken - aangebroken.

Ik heb aangesproken geleerd
.
Die rolletjes zitten met z'n vieren verpakt, geseald.
Wil je een rolletje, dan breek je eerst de verpakking. De verpakking is dan aangebroken. Neem je van een rolletje een snoepje, - dan moet je ook weer even prutsen - dan is dat rolletje aangesproken.

De schrijfcoach kan het vast beter uitleggen dan ik.
Misschien is het wel streekgebonden. hoor.

Riny
Laatst aanwezig: 7 uren 55 min geleden
Sinds: 16 Apr 2013
Berichten: 4915
Jurrit schreef:

Hoi Riny,

Mooi verhaal over iemand die ouder wordt. Ik twijfel of ze verward is of dat er iets anders aan de hand is. Dat geeft het verhaal denk ik wel iets extra's, er is ruimte om er zelf invulling aan te geven. Ik zou zelf het woord moeilijk in de tweede zin vervangen door moeizaam.

Hallo Jurrit,

… je suggestie opgevolgd. Het is nu beter.

Wat er met Bep aan de hand is wordt vast nog wel uitgezocht.
Misschien komt het wel door de Ufo's; die zijn vast onderschat.

Thea Josephine
Laatst aanwezig: 6 weken 6 dagen geleden
Sinds: 7 Okt 2014
Berichten: 604

Riny wat een lief verhaal. Ik kan het helemaal voor mij zien. Een verwarde vrouw en een zeer zorgzame dochter. Ik kan ze in het maanlicht zien zitten.
Heel graag gelezen.

fijne avond

N.D.D.
Laatst aanwezig: 6 uren 59 min geleden
Sinds: 3 Jan 2014
Berichten: 400
Thea Josephine schreef:

Riny wat een lief verhaal. Ik kan het helemaal voor mij zien. Een verwarde vrouw en een zeer zorgzame dochter. Ik kan ze in het maanlicht zien zitten.
Heel graag gelezen.

fijne avond

Helemaal mee eens. thumbsup

"Wat er met Bep aan de hand is wordt vast nog wel uitgezocht.
Misschien komt het wel door de Ufo's; die zijn vast onderschat." Ik wil een vervolg. smile

Riny
Laatst aanwezig: 7 uren 55 min geleden
Sinds: 16 Apr 2013
Berichten: 4915

Thea Josephine en N.D.D.,

… dank voor jullie reacties.

Het was fijn om zo je gedachten te laten gaan.
Wie weet komt er nog wel een oplossing voor Beps probleem. frown nod

edwinchantalenq...
Laatst aanwezig: 8 uren 39 min geleden
Sinds: 18 Feb 2011
Berichten: 872

Riny, wat een warm en gevoelig verhaal. Het licht dat de weg naar vroeger wijst, vind ik erg mooi. De verwaring in de eerste alinea heel subtiel beschreven.

" Ik wil zelf – ik wil, ik wil wat doen, ik wil niet niksen; niksen is niets voor mij, ": hier zou ik "ik wil wat doen" weglaten. Het is dubbelop met de vorige zin.

Verder helemaal top!

Riny
Laatst aanwezig: 7 uren 55 min geleden
Sinds: 16 Apr 2013
Berichten: 4915

Fijn dat je zo reageerde, Chantal.

Bep werd wanhopig, ze merkte/voelde, denk ik, dat er iets verkeerd ging.

Juist dat: "ik wil wat doén", bemerkte Frederike bij haar moeder en dacht daardoor aan tekenen en kleuren wat ze voorheen zo graag deed.

Dank voor je reactie; ben er blij mee.

LizettevanGeene
Laatst aanwezig: 6 dagen 19 uren geleden
Sinds: 6 Apr 2018
Berichten: 97

Wat een lief verhaal Riny, en mooi klein geschreven. Mooi ook hoe de lezer door Bep alles mee voelt, ook omdat Bep meer lijkt te voelen dan dat ze echt beseft wat er gebeurt, en waarom ze dingen doet. Zoals in deze zinnen: 'Ze voelt iets warms en vertrouwds naast zich; het is haar dochter Frederike, die een arm om haar heen slaat. Ze voelt de warme adem uit haar mond, die tegen haar zegt: ‘Kom, we gaan naar huis, het is hier wel erg koud.’ Je bent daar ook consequent in en dat maakt het geloofwaardig.

Je beschrijft haar ervaring tot in detail, zoals dat rolletje mentos dat uit haar jaszak komt, zo maak je het heel beeldend; 'Neemt een mentosje uit het aangesproken rolletje, uit haar jaszak. Zuigend kijkt ze in het rond, zoekt naar iets wat leeft: een eekhoorntje, een uil, een muis?'
En over 'aangebroken' of 'aangesproken'..ik denk dat beiden juist is, maar dat durf ik niet met 100% zekerheid te zeggen.

Een tip; kijk nog eens goed naar herhaling van woorden in je tekst, en waar je ze kunt weglaten of veranderen in een ander woord. Zo maak je de tekst aantrekkelijker. Bv het woordje 'weer' in de volgende alinea;
..'maar ze wil weer iets uit zichzelf laten komen, iets tonen, iets aanreiken.
‘Wil je misschien weer tekenen, mam?’
‘Ja, dat wil ik en kleuren en schilderen …!’
Frederike lacht: ‘Heerlijk om je weer zo ..'

Schrijfcoach

Riny
Laatst aanwezig: 7 uren 55 min geleden
Sinds: 16 Apr 2013
Berichten: 4915

Hallo Lizette,

… dank voor je uitgebreide en lovende reactie. Daar ben ik blij mee.

Ik denk dat die maan mij ook te pakken had. Ik was gewoon Bep en ik voelde dat zij 'weer' iets wilde zoals voorheen, maar zij wist niet wát; Frederike gelukkig wel
.
Ik heb laatst iemand ontmoet met blauwe-, lege- en toch zoekende ogen. Dat heeft me natuurlijk ook geïnspireerd tot het schrijven van dit verhaal.

Ik zal op die 'vulwoordjes' beter letten.

Riny
Laatst aanwezig: 7 uren 55 min geleden
Sinds: 16 Apr 2013
Berichten: 4915
Anke Kessels schreef:

Hoi Riny,

Je verhaal raakt mij. Ik had vrij snel in de gaten dat er iets aan de hand was met Bep (dementie?). Dat Bep door de maan wordt aangetrokken en weer opleeft, heb je mooi beschreven. Veel mensen staan niet meer stil bij de 'wonderen' van de natuur, ze staan er mijlenver vanaf.

Ik heb je verhaal graag gelezen!

Hallo Anke,

… sorry dat ik zo laat reageer op je jouw antwoord.
Ja, ik heb zo'n vrouw ontmoet en nu hoorde ik dat zij ziek was. Ik hoop dat het een griepje is en geen dementie. Die ogen troffen me diep, dat blijkt wel weer.
Dan de maan, die is heel belangrijk, denk alleen maar aan eb en vloed. De maandstonden, aantrekken en afstoten. Maar dat hoef ik jou niet te vertellen. wink

Dank voor je reactie.

  • Carry Slee onthult haar schrijfgeheimen
  • Waarom je niet moet wachten met je debuut
  • Schrijftips van John Boyne (De jongen in de gestreepte pyjama)
  • Wat verdient een schrijver aan een boek? (En hoe eerlijk is dat)
  • 9 (te) gekke manieren om inspiratie op te doen
  • Ontdek waarom je van je leven een schrijf-mijnenveld moet maken. 
  • Interview met Simone van der Vlugt
  • Tips door Bregje Hofstede en Saskia de Coster, ze schreven allebei boeken die uitblonken in originaliteit en kwaliteit. Hoe deden ze dat? 
  • We spraken Sabine van den Berg over haar carrière, prozawerk, de liefde voor het schrijven van gedichten en over studenten zonder talent
  • Uitblinken in Spoken Word en/of Performance Poetry?

Als je je aanmeldt vóór maandag 27 mei 16:00 u. krijg je dit nummer thuis!

MELD JE AAN
Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!