Lid sinds

2 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

#231 Geen weg terug

Daar stond ik dan. Na mijn ontslag door hoofdcommissaris Appelhof was ik gebrand om hem het vuur aan de schenen te leggen. Er hing een grimmige sfeer op de locatie van de drugsafval dump. Laaghangende mist dreef over het beekje en de volle maan maakte het af met haar kille reflectie. Eerder was ik nooit op mijn hoede, maar de recente ontwikkelingen vroegen om dramatische maatregelen. Het ontvreemde pistool drukte tegen mijn zij. Ik liet mijn hand langs de rubberen grip glijden. Ik nam foto’s van de bandensporen en de schoenafdrukken. Wat nog restte, was een watermonster waar chemicaliën in zaten. Mijn knieën zakte in het natte zand en ik nam een monster. De reflectie liet me schrikken. Donkere kringen omcirkelden mijn ogen. Mijn lippen waren gebarsten en mijn wangen waren ingevallen. Dat alles in een paar luttele dagen. Eén traan verliet mijn oog en veroorzaakte rimpels in het water. Ik veegde in mijn ogen. Het was tijd voor actie. Niet langer toekijken. Die misdadigers moesten worden gestopt. De malafide hoofdcommissaris ten halt roepen en zijn drugshandel stoppen. ‘Houd op met dat gejank. Ga ze pakken,’ beet ik mezelf toe. Ik sloeg mijn rugzak op mijn rug. Vanuit mijn ooghoek zag ik beweging tussen de bomen. Mijn zintuigen stonden op scherp. Afwachten of in de aanval gaan. Ik koos het laatste. Met een draai trok ik het pistool uit mijn broek en zette ik een sprint in. Ik hoorde een kreetje en de gedaante schoot van me weg. Zonder na te denken ging ik erachter aan. De koude lucht vulde mijn longen. Het veroorzaakte een scherpe pijn, maar ik beet het weg. Beetje bij beetje, maakte ik terrein op mijn prooi. Ik sprong en haalde mijn slachtoffer neer. De takken kraakte onder het gezicht. De capuchon trok ik naar achter en zag kort, blond haar. Het pistool rustte op zijn rug. ‘Draai je om! Nu!’ schreeuwde ik. Het was Thomas! Zijn gezicht zat onder dunne schaafwonden. ‘Wat doe jij hier? Moest je me volgen voor Appelhof?’ Met verbolgenheid keek hij me aan. ‘Wat bezielt je, Jolien! Het spijt me dat Mario vermoord is, maar dit gaat echt te ver,’ zei hij. ‘Geef antwoord! Wat doe je hier?’ ‘Ik maak me zorgen om je. Mijn vermoede zei dat ik je hier zou kunnen vinden. Je bent roekeloos. Als ik niet beter wist zou ik denken dat je aan de drugs zat!’ ‘Laat me niet lachen. Je kent me amper.’ ‘Dus daarom mag ik me geen zorgen om je maken? Een totaal onbekende vrouw vraagt je om de hoofdcommissaris van het district te onderzoeken en je doet het gewoon?’ Ik zei niets. Hij wist dat ik mijn eigen onderzoek gestart was. Hij was een blok aan mijn been. Hem ombrengen zou ik nooit van mijn leven gekund hebben. Ik hielp hem overeind en staarde tussen de bomen naar de enorme volle maan. ‘Kan ik je echt vertrouwen? Een volledig stilzwijgen is noodzakelijk om mijn onderzoek geen schade toe te brengen.’ ‘Ik heb je dit al vaker gezegd. Al nemen ze mijn bevoegdheden af. Als jij honderd procent zeker bent van je zaak, dan zal ik je altijd steunen.’ ‘Dankje Thomas.’ Ik omhelsde hem. Op een paar meter afstand zag ik een wit licht verschijnen. Een rode stip zocht het midden van Thomas rug. Ik richtte mijn pistool op de bosjes. Mijn omgeving veranderde in een waas. De wolken namen de vorm van Ufo's aan. Ik hoorde een knal. Totale duisternis.  

Lid sinds

2 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Een spannende scene uit een detective, of thriller, mooi gesitueerd in dit donkere bos. Wat verrassend dat je tot deze scene komt bij deze foto; met de wolken die in Ufo's veranderen terwijl je hp haar bewustzijn verliest. Heel fantasierijk! Een suggestie; kijk nog eens kritisch naar je zinnen. Soms snap ik wat je wil zeggen, maar kloppen de zinnen niet. Bijvoorbeeld: 'Laaghangende mist dreef over het beekje en de volle maan maakte het af met haar kille reflectie.' Je bedoelt hier waarschijnlijk ; 'maakte het donkere plaatje/beeld af met haar kille reflectie' of iets dergelijks? Nog een voorbeeld; ' Mijn knieën zakte in het natte zand en ik nam een monster.' Duidelijker is 'Ik zakte op mijn knieën in het natte zand en nam een monster.' En is het 'de drugsafval dump' of de locatie waar men de drugsafval dumpte?

Lid sinds

2 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Dankjewel Lizette, Door de opdrachten van afgelopen weken ben ik begonnen met het schrijven van een thriller. Het verhaal met de geur in het bos. De ''afschuwelijke'' opdracht van vorige week en nu het duistere bos waar het verhaal ook een deel van kon uitmaken. Het past allemaal! Voor mij heeft het natuurlijk een reden waarom ze knock-out gaat, maar ik vind het gezichtsbedrog er perfect in passen. Dit had ik zelf kunnen bedenken zonder het plaatje erbij te zien. VB1: Ik schrijf in de zin voorafgaand: de grimmige sfeer. Mijn hoop was dat men bij mijn omschrijving zelf de invulling deed. Zoals je aangeeft deed je dat ook al loopt de zin niet lekker. VB2: Bedankt voor je concreet voorbeeld. Dit neem ik mee! VB3: Ik vind inderdaad ''de locatie waar de criminelen de drugsafval dumpte'' mooier in de tekst passen. Bedankt voor je tijd en de tips!

Lid sinds

6 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hoi, spannend vervolg, graag gelezen. :thumbsup: Ik vraag me af of volgende zin ook kan/mag: 'Er hing een grimmige sfeer op drugs-afval-dump?' :confused:

Lid sinds

4 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
RoyK. Deze Jolien is niet voor de poes. Leuk je vervolg te lezen. Pistool met rubberen handvat. Ik ben er totaal niet in thuis, het klinkt mij speelgoedachtig in de oren. Graag gelezen. Fijne dag

Lid sinds

9 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hoi Roy, Een mooie setting en die Ufo's heb je er heel handig ingedraaid! Ondanks dat de spanning goed in de tekst aanwezig is, doen je verhaal en de dialoog voor mij nog wat rommelig aan. Er zitten kleine slordigheidsfoutjes in je tekst en door de dialoog iets anders in te delen, wordt het denk ik makkelijker te volgen wie wat zegt. 'was ik gebrand' = 'was ik erop gebrand' 'Ik liet mijn hand langs de rubberen grip glijden': Deze zin zou ik weglaten. Voor het maken van de foto's heb je beide handen nodig. 'Mijn knieën zakte in het natte zand' = 'Mijn knieën zakten.. 'Ik sloeg mijn rugzak op mijn rug': Dit klinkt mij wat vreemd in de oren. Misschien is 'ik deed' of 'ik slingerde' een alternatief? 'De takken kraakte onder het gezicht' = 'De takken kraakten..' 'Het pistool rustte op zijn rug.' Hier zou ik voor de duidelijkheid 'Mijn pistool' van maken. 'Mijn vermoede' = mijn vermoeden.

Lid sinds

2 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
NDD, mw.Marie, edwinchantal en Thea Josephine, Bedankt voor jullie reacties! Ik heb de tips in mijn eigen bestandje aangepast. :)

Lid sinds

7 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hi RoyK, … wat leuk om te lezen dat het schrijversvirus je zo te pakken heeft gekregen na die "geweldige stank" van de vorige keer die wel twee dagen op je huig zou plakken. Met plezier je verhaal gelezen.

Lid sinds

2 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik heb geen andere stukjes gelezen, maar dit heeft potentieel. Leuk dat je eigenwijs in de opdracht staat. Soms is het wat houterig, zoals in de eerste zinnen of in 'één traan verliet mijn oog' en die ufo's zijn natuurlijk wat gezocht, maar die maan gaat er probleemloos in. Het komt gemakkelijk genoeg geschreven over allemaal.