Start » Forum » Themaforums » Wekelijkse schrijfopdracht » schrijfopdracht #227 'De reis'

schrijfopdracht #227 'De reis'

6 reacties [Laatste bericht]
Cobie Scherer
Laatst aanwezig: 1 week 5 dagen geleden
Sinds: 9 Feb 2015
Berichten: 2

schrijfopdracht #227 'De reis'

De reis

Een Stem die ik niet kende zei me de blinddoek van mijn ogen te halen. In eerste instantie voelde dat als een opluchting maar dat de situatie er vervolgens onmiddellijk beter op werd, zou ik niet willen beweren. De omgeving waarin ik plotseling en op onverklaarbare wijze terechtgekomen was, zag er niet alleen surrealistisch uit, maar vooral ook behoorlijk angstaanjagend. Wie of wat had me hiernaartoe gebracht? En waarom?
Het landschap - als je het tenminste zo mocht noemen - dat me omringde leek voornamelijk te bestaan uit een gangenstelsel waarvan de uitgebreidheid me duizelig maakte. En nee, ik bevond me niet bij de een of andere ingang ernaartoe. Was het maar zo, dan was er misschien nog de mogelijkheid geweest om er vandoor te gaan. Waar ik ook was, ik stond er middenin.
Het was een omgeving die, afgezien van al het andere, ook nog eens uit voornamelijk grijstinten was opgetrokken. Een wereld waarin niemand terecht wil komen, en ik dus ook niet. Even was er nog de hoop dat het om een droom ging, maar uit ervaring wist ik dat een beleving waarvan je hoopt dat het een droom is, er geen is.
Een tijdlang bleef ik wachten op nadere instructies van de Stem. Die bleven in eerste instantie uit. Net toen ik begon te vermoeden dat het initiatief dan waarschijnlijk verder van mijzelf afhing, bevestigde de Stem die veronderstelling.
Vluchten was geen optie, dat was duidelijk. Dan maar de confrontatie met de wirwar van gangen aangaan, zei ik tegen mezelf, en zien waar we uitkomen. Dit zou wel de een of andere bedoeling hebben. 'Uiteraard' sprak de Stem.
Ik had nu al meer dan genoeg van zijn aanwezigheid en van zijn bemoeizucht. 'Hou je mond', snauwde ik. 'Ik red me wel in mijn eentje, daar heb ik jou niet voor nodig. Misschien hooguit om me hier uit te halen, maar dat ga je toch niet doen.'
Er viel nu een stilte die aangenaam aandeed. Op de achtergrond klonk enkel een nauwelijks waarneembaar geruis. Aarzelend begon ik me te verplaatsen in de richting die het meest voor de hand liggend leek. Na enige tijd voelde het alsof er hier en daar herkenningspunten opdoemden. Herinneringen. Emoties. Antwoorden.
Nieuwsgierig vervolgde ik mijn reis.

© Cobie Scherer, 4 januari 2019

Schrijfopdracht Schrijven Online #227 'Zonder bijvoeglijke naamwoorden'.

Reacties

Levina Levja
Laatst aanwezig: 2 uren 39 min geleden
Sinds: 12 Jul 2014
Berichten: 1441

Boeiend verhaal Cobie. Ook het open einde.
Misschien een idee om bij de dialogen een enter te geven? Dan komt de Stem duidelijker naar voren, ook je eigen stem!

N.D.D.
Laatst aanwezig: 1 dag 18 uren geleden
Sinds: 3 Jan 2014
Berichten: 204

Mooi.

Schrijfcoach Ka...
Laatst aanwezig: 4 uren 45 min geleden
Sinds: 18 Dec 2018
Berichten: 70

Een lekker symbolische tekst, die ook qua taalgebruik goed verzorgd is. En bovendien prima aansluit bij de opdracht. Om toch wat zout op slakken te leggen heb ik de volgende punten:

Waarom Stem met een hoofdletter? Dat doet wat mij betreftj direct wat Goddelijk aan, en ik weet niet of dat precies het beeld is dat je wilt oproepen (al lijkt het me wel min of meer in die richting te zitten). Als het niet specifiek om 'God' gaat, zou ik niet kiezen voor een hoofdletter. Die hoofdletter heb je dan niet nodig om de 'stem' kracht bij te zetten. Dat doe je met je tekst zelf wel.

' In eerste instantie voelde dat als een opluchting maar...' --> Liever met een komma voor 'maar'.

'Het landschap - als je het tenminste zo mocht noemen - dat me omringde leek voornamelijk te bestaan uit een gangenstelsel waarvan de uitgebreidheid me duizelig maakte.' --> Er is geen alwetende verteller. De ik-persoon is aan het woord. Hoe concludeert die dat het landschap voornamelijk uit een uitgebreid gangenstelstel lijkt te bestaan? Als je je blinddoek midden in een gangenstelsel afdoet, zie je toch maar een dusdanig beperkt deel van je omgeving dat je zo'n inschatting onmogelijk kunt maken?

'Was het maar zo, dan was er misschien nog de mogelijkheid geweest om er vandoor te gaan.' --> 'ervandoor' moet aan elkaar. Zie https://onzetaal.nl/taaladvies/er-voorzetsel-werkw...

'Het was een omgeving die, afgezien van al het andere, ook nog eens uit voornamelijk grijstinten was opgetrokken. ' --> 'al het andere' vind ik onnodig vaag. Ik zou dat tussenzinnetje daarom liever helemaal weglaten. Het voegt niks toe.

'Even was er nog de hoop dat het om een droom ging, maar...' --> Vanwaar opeens deze onpersppnlijke constructie? Ik zou liever 'Even had ik nog de hoop...' zien. Dat onpersoonlijke heeft een vervreemdend effect, dat ik hier juist niet op zijn plaats vindt: je wilt de lezer toch naar de ik-persoon toe trekken?

'...uit ervaring wist ik dat een beleving waarvan je hoopt dat het een droom is, er geen is.' --> mooie observatie

'Net toen ik begon te vermoeden dat het initiatief dan waarschijnlijk verder van mijzelf afhing, bevestigde de Stem die veronderstelling.'
--> in plaats van 'dat het initiatief dan waarschijnlijk verder van mijzelf afhing' zou ik liever iets zien als 'dat het initiatief dan waarschijnlijk verder bij mij zou moeten liggen'. Ik vind 'initiatief' en 'afhangen van' hier niet zo lekker combineren.
--> Een iets groter probleem: de combinatie van 'Net' aan het begin van de zin met het bevestigen van die veronderstelling vind ik qua tijdlijn een beetje wringen. Wat er achtereenvolgens gebeurt:
1. De ik-persoon staat te wachten tot er iets gebeurt. Er gebeurt enige tijd niks.
2. Dan gebeuren er opeens twee dingen tegelijk: de in-persoon komt tot een besef, en de stem bevestigt dat besef. Die combinatie kan prima, maar dan zou ik niet aan het begin van de zin het woord 'net' gebruiken. Eerder bijvoorbeeld 'zodra'. Daarmee maak je duidelijk dat de stem bovenop de gedachten van de ik-persoon zit. 'net' zou prima kunnen als je een zin gebruikt als 'net als ik de hoop begin op te geven dat er nog iets zal gaan gebeuren' en ik vermoed dat je je zin een beetje dat idee wilt meegeven, maar nu hinkt hij een beetje te veel op twee gedachten.

'Vluchten was geen optie, dat was duidelijk. Dan maar de confrontatie met de wirwar van gangen aangaan, zei ik tegen mezelf, en zien waar we uitkomen. ' --> 'zei ik tegen mezelf' betekent dat het hardop wordt gezegd. Is dat wel de bedoeling? Ik heb de indruk dat de stem gedachten kan lezen (of was de gelijktijdigheid van de hierboven door mij genoemde gebeurtenissen zuiver toeval? Als het een gedachte is, moet het iets als 'zei ik BIJ mezelf' zijn' (als je per se 'zeggen' wilt gebruiken. Als het toch hardop wordt gezegd, moet je het gezegde tussen aanhalingstekens zetten.

'Aarzelend begon ik me te verplaatsen in de richting die het meest voor de hand liggend leek.' --> op basi waarvan was die richting het meest voor de hand liggend? Ik heb niets in de tekst ontdekt dat de ik-persoon daar ook maar enig aankknopingspunt voor biedt.

'Na enige tijd voelde het alsof er hier en daar herkenningspunten opdoemden.' --> de combinatie van 'voelen', 'alsof', 'hier en daar' en 'opdoemen' vind ik wel een erg grote berg vaagheden. Ik zou op zijn minst 'alsof weglaten', dan is het nog steeds zeker 'vaag' genoeg.

'Nieuwsgierig vervolgde ik mijn reis' --> Niks mis met deze zin, maar als je het hier een reis noemt, zou ik wellicht voor een andere titel kiezen, bijvoorbeeld 'het labyrint'. Aan het eind van de tekst kan de lezer dan de link tussen het labyrint en de (levens?)reis leggen. Dan leg je het er niet iets minder dik bovenop. En als je als lezer nu beseft dat dit verhaal symbool staat voor een moment in je leven dat je beseft dat er allerlei mogelijkheden voor je liggen en dat je die zelf zult moeten verkennen, daarbij geholpen door een stem, dan komt die stem vast niet uit het luchtledige, maar is deze bijvoorbeeld gebaseerd op/ gevoed door/... je verleden/persoonlijkheid/... Als mijn hypothese daarover klopt, lijkt het me zinvoller om enige mate van herkenning aan de stem te koppelen (in plaats dus van het 'een stem DIE IK NIET KEN' aan het begin, bijvoorbeeld 'een stem die me vaag bekend voorkomt'.

mw.Marie
Laatst aanwezig: 4 uren 31 min geleden
Sinds: 3 Mrt 2016
Berichten: 2457

Cobie mooie aanwijzingen gekregen van de schrijfcoach.

Ik vind je tekst origineel als metafoor van een zoektocht in het leven.

Fijne dag.

nyceway
Laatst aanwezig: 17 min 47 sec geleden
Sinds: 11 Mrt 2015
Berichten: 1160

Mooi verhaal. Als lezer kan ik hier veel uithalen. Ja, die vervelende stem in ons hoofd die nooit zijn mond houdt is nu toch even het zwijgen opgelegd.

gr. Nynke

Cobie Scherer
Laatst aanwezig: 1 week 5 dagen geleden
Sinds: 9 Feb 2015
Berichten: 2

Ik moet een andere keer maar eens uitvissen of, en hoe, ik iedere reactie apart kan beantwoorden. Op dit moment kom ik alleen even snel langswaaien omdat Levina me erop attent maakte dat er commentaren onder mijn verhaaltje waren geplaatst. Sorry, door omstandigheden helemaal vergeten te kijken.

Bedankt in elk geval voor jullie reacties, en zeker ook voor jouw opmerkingen en tips, Katja. Heel nuttig, ik ben er blij mee!

Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!
Schrijftips van Murakami? Lees Schrijven Magazine
  • De 9 grootste schrijfvalkuilen – en hoe je ze voorkomt
  • Het geheim van goede personages
  • Tutorial schrijven met al je zintuigen.
  • Schrijftips krijgt van de Japanse grootmeester Haruki Murakami.
  • Jaap Robben over het  geheim van de perfecte zin.
  • Schrijven gelukkig maakt - nu wetenschappelijk bewezen!.
  • Schrijftips van Paolo Giordano (De eenzaamheid van priemgetallen).
  • Bouw je eigen fantasywereld.
  • Show don't tell in non-fictie/

Wie zich vóór maandag 21 januari 16:00 u. heeft aangemeld als abonnee, krijgt dit nummer thuisbezorgd.

MELD JE AAN