Lid sinds

2 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Leeg opleveren #221

John en Anneke liepen samen door het lege huis, ieder vervuld met hun eigen gedachten. De voetstappen weerkaatsten tegen de muren. Hier lagen jaren aan herinneringen opgeslagen, hoogtepunten en dieptepunten hadden elkaar afgewisseld. Hun twee kinderen waren hier geboren,leerden fietsen in de straat. In de zomer met z'n allen gegeten in de tuin. Nu was daar een eind aan gekomen. Hand in hand stonden ze stil in de gang en keken elkaar aan. 'Het hele huis is leeg, he? ' John knikte bedachtzaam.'We hebben het nu vanaf de zolder tot aan de gang doorgelopen. Er hangt, staat of ligt niets meer. ' 'Mooi, 'zegt Anneke opgelucht.'Ik was als de dood dat we iets zouden vergeten. Je weet wat er bij Henk en Julia is gebeurd. ' John knikte. Het onfortuinlijke stel had vergeten een paar oude tafeltjes uit de schuur te halen. Driehonderd euro boete. Het huis moest leeg worden opgeleverd, inclusief de schuur. Anneke doorbrak de stilte. 'We gaan aan de slag, er moet veel werk worden verzet in ons nieuwe huis. ' John knikte en gaf haar spontaan een kus. 'We moeten onze slaapkamer nog inwijden. 'zei Anneke met een veelbetekenende blik. Twee weken later raapte John een brief van de mat en liep ermee naar Anneke. 'Brief van onze oude verhuurder. ' 'Ik dacht dat alles was afgehandeld, 'zei Anneke verbaasd. 'We zullen even kijken. ' John ritste de envelop open en trok er een brief uit. 'Een nota? ' Anneke stond op en keek over zijn schouder mee. Haar ogen sperden zich open van verbazing. 'Tweehonderd euro boete voor het verwijderen van een scheurkalender in het toilet. ' John perste zijn lippen op elkaar.'Waren we toch iets vergeten, verdomme. '

Lid sinds

3 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Een extreem hoge boete voor zo’n klein vergrijp. Mooie sfeertekening. (Opm. leren fietsen kan beter in de verleden tijd: leerden fietsen)

Lid sinds

4 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Dat valt niet mee zeg, 200 euro voor zo'n dingetje. Leuk geschreven realistisch verhaal. Deze zin: Haar ogen sperden zich open van verbazing. Ik ken wel: wijd open ogen van verbazing of opengesperde ogen van verbazing. Ik weet niet hoe het in te passen, maar die zin loopt mi niet goed. Maar wie ben ik, ook maar voor mezelf begonnen schrijver hoor! Fijne avond.

Lid sinds

9 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hoi John, vlot geschreven verhaal! De boete is inderdaad wel erg hoog voor het verwijderen van een scheurkalender. Ik hoop dat het fictie is!

Lid sinds

7 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hallo John, … wat een bedrag kan zo'n scheurkalender al niet opleveren. Het werd in ieder geval een leuk verhaal. Met plezier gelezen.

Lid sinds

3 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
Holy moly, wat een enorme boete! Waar woont die verhuurder. Ik ga er nu heen. Het verhaal leest een beetje als een verslag. Er vallen me woorden op die ook weggelaten kunnen worden: Vervuld in de eerste zin bijvoorbeeld, Opgestapeld in de derde zin, Aan het einde van de derde zin: hadden elkaar afgewisseld. Ik zou een hoogte- en een dieptepunt aanhalen: de dood van een huisdier bv en een bijzonder feest dat er werd gevierd. Of iets dergelijks. Aan het einde raapt hij de brief van de mat. Het is duidelijk dat hij daarmee naar Anneke loopt, dat vertelt de dialoog die volgt. Tot slot: Holy moly, wat een enorme boete! Waar woont die verhuurder. Ik ga er nu heen. :nod: :nod:

Lid sinds

1 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Grappig! Met plezier gelezen! En hilarisch: 200 euro boete voor het verwijderen van de scheurkalender! :)

Lid sinds

11 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
Ze wonen wel in een heel vreemde gemeente. Leuk om te lezen. Kijk nog even naar de spaties. Daar waar een spatie moet, staat er geen en daar waar geen spatie moet staat er wel een.

Lid sinds

5 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Je zet een mooie sfeer neer in je verhaal. Leuk met dat verrassende einde. Dit keer een boete voor het iets te leeg opleveren. gr. Nynke