Lid sinds

5 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

#187 Etenstijd

‘Iedereen gaat ermee door?’ Jamie keek ze een voor een aan. Ze knikten stuk voor stuk. ‘Acht dagen is genoeg, langer gaat niet.’ Vol vertrouwen haalde ze de vijf briefjes uit de bak. Allemaal hadden ze op haar gestemd. ‘Mag ik je schoenen?’ Frank keek Jamie niet aan. ‘Ik zie niet in waarom niet.’ Het kon haar niets meer schelen. Die avond toasten de vier overlevenden bij het vuur op Jamie. Een volle buik en hernieuwde moed deze week wel gered te worden. Alleen Frank had er de pest in. Zijn nieuwe witte schoenen rood en vies.

Lid sinds

4 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
:D Lekker macaber, Darkvalley! Origineel en grappig. Eén ding snap ik niet helemaal: in de zin "Met dat, haalde ze de vijf briefjes uit de bak. " kan ik niet goed achterhalen wat je met 'dat" bedoelt. Is het een verwijzing naar hetgeen ze net hadden besloten? Dus: de loting over wie het slacht-offer (haha) moest worden? Hoe dan ook: graag gelezen :nod:

Lid sinds

5 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hai Karinska, Het is een verwijzing naar het eerste maar loopt niet helemaal lekker. Met dat gezegd hebbende (zat in mijn hoofd) vond ik niet passen en dacht dat, met dat, voldoende was. Ik ga even broeden, maar denk het al te weten hoe ik het verander :D

Lid sinds

5 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hai Nancy, Dank je wel voor je reactie. Met de acht dagen die Jamie aangeeft, refereer ik naar de maximale tijd die zijn denkt zonder voedsel te kunnen. Normaal is dat maanden voor je dood gaat en een achttal dagen zal normaal dit gedrag niet oproepen. Het is een hint naar het gedrag van Jamie en een subtiele connectie waarom iedereen op haar heeft gestemd. (Althans dat was het idee.) Het einde probeer ik weer te verbinden dat ze het totaal niet erg vinden dat ze er niet meer is. :)

Lid sinds

3 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Is 'een voor een' en 'stuk voor stuk' zo vlak achter elkaar niet wat overbodig? Wat een lugubere associatie bij slofjes en een dik tapijt trouwens.

Lid sinds

5 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hai Depengevoed, Dank je voor je reactie. Het teveel het is eruit. :) Scherp gezien ik heb daar toch een aantal keer overheen gelezen.

Lid sinds

5 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ha Tilma, Dank voor je reactie. Dat stukje had ik bewust erin gedaan om de expliciteit van het Jamie figuur te benadrukken. Die wil alle touwtjes in handen hebben. Dik tapijt? Nu ik de foto nog eens bekijk zie ik dat het wellicht niet een bosgrond is / ik dacht takjes te zien. :)

Lid sinds

4 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
Hoi Darkvalley, tjasses, gatsiebah! Het gaat dus echt over ...? :D :D Lekker macaber, hoor! Maar inderdaad ook zonde van die mooie witte schoenen! Nee echt, heerlijk verhaal, met plezier gelezen!

Lid sinds

12 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Getver, Darkvalley. Het zijn geen lekkere beelden die je oproept met dit verhaal. De acht dagen kan ik ondanks je toelichting niet helemaal plaatsen.

Lid sinds

5 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Het (over) leven is aan de slimsten, zou ik durven denken. Smakelijk. Ik denk dat volgens Jamie om de 8 dagen iemand ... nou ja zich moet opofferen. Een mens kan langer zonder eten dan zonder drinken. Twee dingetjes Darkvalley: Een voor een is wel goed, maar stuk voor stuk heeft volgens mij betrekking op voorwerpen, niet op personen (je telt bvb stuk voor stuk de houtblokken die je nodig hebt) Vijf briefjes, maar heeft ze op zichzelf gestemd? Zo onnozel kan je toch niet zijn :eek: Het kan niet anders, want er zitten vier overlevenden bij het vuur, geen vijf? Een pracht luguber geval, en die schoenen vind ik een denderend einde!

Lid sinds

5 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
He willemina, Dank je wel voor je reactie. Het idee is dat een week zonder eten geen enkel probleem is. Je voelt je naar maar dat is het dan ook wel. Geen reden om elkaar te gaan op eten :) Dat de slimmerik van de groep, de generatie waarin alles meteen moet en elk idee tot werkelijkheid gebracht moet worden, acht dagen afgesneden van het snelle leven al te veel vind om verder te leven was een stukje punchline :)

Lid sinds

5 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hai Marlie. Je bent de eerste die de subtiele dingetjes benadrukt leuk! :) :) Jamie heeft het er helemaal mee gehad en is inderdaad niet de slimste. Ze stemde op zichzelf want tsja, op wie anders. De groep zal toch wel.... :D Het stuk voor stuk had ik erin gedaan omdat Jamie de anderen niet ziet als mensen waarmee ze moet overleven, maar als dingen die ver van haar af staan. Het gevoel is wederzijds. Ik weet niet of dit mag qua taal, maar dat was wel de poging om een rake zin te maken waarin blijkt hoe Jamie de anderen ziet. Ik probeerde het stukje schoenen / het kon haar niets meer schelen, te laten verwijzen naar precies dat stukje. Dank je voor je reactie!

Lid sinds

7 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
Vet luguber. Maar ik snap niet goed waarom er die avond vier overlevenden zijn. Als ze één persoon hebben opgegeten, zou ik denken dat er vijf personen overgebleven zijn, vooral als ik dan naar de foto kijk.

Lid sinds

7 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Darkvalley, ... gatsie, ik dacht aan roofzuchtige dieren. Je hebt je fantasie wel behoorlijk laten gaan.

Lid sinds

5 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hai NDD, Om heel eerlijk te zijn. Ik had de donkere voeten tegenover de witte schoentjes niet gezien. Vond het wel leuk om het zo te laten. Dank je voor je compliment. :)

Lid sinds

4 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hoi Darkvalley, je hebt hier al een hoop commentaar verzameld. Een macaber stukje, inderdaad, maar knap hoe je dat met een paar zinnen neerzet. En dat hele paasgedoe draait toch ook om een macabere geschiedenis?

Lid sinds

3 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
Allemachtig. Wat een associatie bij die foto. Alleen, als die ene opgegeten wordt, waarom legt het slachtoffer dan ook haar stembriefje in?

Lid sinds

5 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hai Edith, Dank je wel voor je reactie. Ik heb bewust dat stukje erin gedaan om de lezer te laten verwonderen hoe iemand zo dom / naief of wellicht heel bewust op zichzelf heeft gestemd. Een stukje zelfreflectie tijdens het lezen. Mijn invulling toen ik het schreef was. Ze stemt op zichzelf omdat ze niet gelooft dat iemand anders op haar zou stemmen (beetje verkeerd zelfbeeld). Tegelijkertijd kon ze het niet over het hart krijgen om op iemand anders te stemmen (klein hartje). Dat zij dan unaniem gekozen wordt door de groep, is het vernietigen van het stukje zelfbeeld maar ze heeft berusting omdat de uitkomst aansluit bij de fatalistische gedachte die ze heeft op dat moment (de 8 dagen is al teveel voor haar om verder te gaan) Dit subverhaal met menselijke moraal en drame probeerde ik te verpakken in het kleine stukje tekst en de uitwisseling hoe de tegenspelers erin zitten met de quote van de vieze schoenen. :)