Lid sinds

2 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

#162 - Muizenhapjes

Genietend van het knetteren staar ik naar het dansen van de vlammen in de haard. Bijna stiekem komt mijn hand onder het fleecedekentje uit piepen en voorzichtig tastend grijpt het één van de stroopwafels op het bordje naast mij. Mijn mond opent zich en ik neem als een hamster kleine hapjes van deze lekkernij. Gehypnotiseerd door het vuur is al snel het buitenste randje van de koek verdwenen. Een verkoolde houtblok breekt in twee. Vliegende en vallende sterren schitteren op mijn netvlies. Een tweede randje is weg en de rest ligt terug op het bord. Half slaapwandelend sta ik op. Na het rondslagen van de fleece neem ik een groot houtblok uit de mand, leg hem voorzichtig op het vuur en zet me daarna terug op de zetel. Gelukzalig zuchtend trek ik mijn benen onder mij. De nieuwe blok knettert lekker, het vuur is hevig. Het deken ligt als snel weer goed. Voorzichtig kijkend of de kust veilig is piept mijn hand er vlug terug onderuit. Het laatste restje verdwijnt in één keer.

Lid sinds

3 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik dacht heel even dat je een situatie uit je jonge kinderjaren beschreef maar je zit hier gewoon lekker 'stiekem' te genieten. Ik lust ze niet maar door jou krijg ik er bijna zin in. Leuk verhaal

Lid sinds

6 jaar 11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Emy, ... wat is me dat genieten. Lekker bij het vuur, lekker bij de fleecedeken en lekker zo'n bordje met stroopwafels. Ik heb genoten van je verhaal. Leuk gedaan.

Lid sinds

2 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@ Nancy Bastiaans Dank je wel, soms kan je die jeugd herbeleven… gewoon doen (al is het met een andere soort koek :unibrow: ) @ cora Het is een ongeschreven regel (voor mezelf ;) ) ze smaken verrukkelijk, en ja natuurlijk van het buitenste randje naar binnen toe eten ;-) @ Riny Graag geschreven, al haal ik de maximum woorden niet – dat was in dit geval niet nodig. Blij dat je genoten hebt :) @ marceline Dank je, toen ik het schreef groeide eerlijk gezegd het verlangen om dat ook effectief te doen… @ mw.Marie Blij dat ik je kon verwarmen en doen genieten en dat ik eindelijk nog eens een gaatje vond om te schrijven voor jullie (en mezelf) :o

Lid sinds

2 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Bedankt voor je inzending! Wat een leuk klein tafereel, dat je mooi beeldend vertelt. Je hebt in deze tekst wel de neiging om werkwoorden als zelfstandig naamwoord in te zetten (het knetteren, het dansen, het rondslagen van de fleece) en het voltooid deelwoord als bijvoeglijk naamwoord (genietend, voorzichtig tastend, voorzichtig kijkend). Zo af en toe kan dat prima, maar het gebeurt in dit korte verhaaltje wel erg vaak. Dat vergroot de afstand tussen de lezer en de ‘ik’, wat jammer is. Probeer eens hoe je tekst klinkt als je hem actiever maakt door bijvoorbeeld te schrijven: ‘Het hout knettert terwijl ik naar de dansende vlammen in de haard staar. Genieten.’ Waarschijnlijk kun je ‘genieten’ ook wel weglaten, dat blijkt namelijk uit je beschrijving. Show, don’t tell! Je kunt het, dat laat je zien in de rest van de tekst.