Start » Forum » Themaforums » Wekelijkse schrijfopdracht » #160 Met open ogen

#160 Met open ogen

18 reacties [Laatste bericht]
nyceway
Laatst aanwezig: 1 uur 45 min geleden
Sinds: 11 Mrt 2015
Berichten: 900

#160 Met open ogen

‘Er gaan koppen rollen, jongedame en ik wil dat je weet dat de mijne niet bij het grof vuil zal belanden!’

Voor haar ogen transformeert haar baas in een reusachtig weekdier met een bronzen masker op de plek van zijn hoofd. Het slijm dat uit elke opening naar beneden begint te sijpelen laat uitgebeten ronde plekken achter in het designhout van het bureau. Hoewel fysiek slechts een meter gescheiden lijkt het voor het eerst in haar carrière of ze van een andere planeet komt. Eén plusje maar bidt ze tussen de in haar schoot gevouwen handen. ‘Geef me één pluspunt om de grootste misstap in mijn leven te verzachten’, mompelt ze tussen haar versteende lippen. Wanneer de ernst van de situatie langzaam terrein wint in haar verwarde gedachtewereld voelt ze woede als een verboden emotie vanuit haar bekken omhoog trekken.

‘Vuile, gore klootzak. Dat flik je me niet. Hoor je me!’

De lage keelklanken brengen hem een seconde in verwarring. Genoeg om terug te slaan. Goud is sterker dan brons ziet ze wanneer de lampvoet voor de derde keer op zijn hoofd terechtkomt. Ze staat op en strijkt langs de achterkant van haar rokje voordat ze de bovenste knoopjes van haar blouse sluit. Door het vertrouwde klikken van haar hakken op de marmeren vloertegels bij het verlaten van de kamer lijkt er niets te zijn voorgevallen. Louise trekt de deurklink iets omhoog voordat ze deur afsluit en de sleutel tussen de hydrokorrels van de Ficus drukt.

Ze ligt op de bodem van een container en zoekt tussen de voorwerpen door naar boodschappen in de blauwe lucht. Iets, een minieme aanwijzing, hoe ze hier terecht is gekomen en wat het vuil is dat met tussenpozen boven haar uitgestort worden. Het voelt glad en ruikt nergens naar. Ze moet even weg zijn geweest want als ze haar ogen weer opent ziet ze samensmeltende wolken. Een gouden koord dwarrelt uit het wolkendek naar beneden tussen de voorwerpen in de container door en belandt naast haar oor. Er komt geluid uit.

‘Louise, ik ben het, je beschermengel. Je hebt je laten verleiden en misbruiken. Was je naïef of was het hebzucht?’

Daar moet ze even over nadenken. Hoe antwoord je een beschermengel? Kijkt die niet dwars door je heen? Ineens herkent ze de voorwerpen die haar zo zwaar belasten en voelt zich dankbaar dat háár hoofd tenminste nog verbonden is met haar hart. Ze drukt zichzelf tussen de poppenhoofden door naar boven en slaat een been over de rand van de container.

Reacties

Nancy Bastiaans
Laatst aanwezig: 1 uur 35 min geleden
Sinds: 21 Mrt 2017
Berichten: 1382

Niceway t/m de ficus zit ik er volledig in. Daarna raak ik het kwijt. Ik ben behoorlijk moe dus dat kan geheel aan mij liggen. Ik kom morgen terug en lees je dan met een fris hoofd wink

nyceway
Laatst aanwezig: 1 uur 45 min geleden
Sinds: 11 Mrt 2015
Berichten: 900

Dank je, Nancy. Ik heb het iets aangepast.

Schrijfcoach El...
Laatst aanwezig: 1 dag 24 min geleden
Sinds: 25 Okt 2015
Berichten: 118

ik ben verrast door je verhaal, de ontwikkeling, de beschermengel, het been over de rand van de container!

janpmeijers
Laatst aanwezig: 44 min 12 sec geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5242

Nyceway,

Mooi verhaal - beetje Kafka wink

hier en daar mag/kan het directer:
voorbeeld

Citaat:

Voor haar ogen ziet ze haar baas transformeren in een reusachtig weekdier

'Ze ziet haar baas transformeren' is hetzelfde. Je kan ook volstaan met het beeld: 'Haar baas transformeert in een ...'

Nancy Bastiaans
Laatst aanwezig: 1 uur 35 min geleden
Sinds: 21 Mrt 2017
Berichten: 1382

Niceway de aanpassing had ik even nodig maar ik denk dat het toch volledig aan mijn duffe kop van gisteravond lag. Het is een mooie invulling, sterk verhaal. thumbsup

nyceway
Laatst aanwezig: 1 uur 45 min geleden
Sinds: 11 Mrt 2015
Berichten: 900
Schrijfcoach Elizabeth van den Dries schreef:

ik ben verrast door je verhaal, de ontwikkeling, de beschermengel, het been over de rand van de container!

Dank je wel, Elizabeth.

nyceway
Laatst aanwezig: 1 uur 45 min geleden
Sinds: 11 Mrt 2015
Berichten: 900
janpmeijers schreef:

Nyceway,

Mooi verhaal - beetje Kafka wink

hier en daar mag/kan het directer:
voorbeeld

Citaat:

Voor haar ogen ziet ze haar baas transformeren in een reusachtig weekdier

'Ze ziet haar baas transformeren' is hetzelfde. Je kan ook volstaan met het beeld: 'Haar baas transformeert in een ...'

Dank je wel, JanP, ik heb het wat compacter gemaakt.

nyceway
Laatst aanwezig: 1 uur 45 min geleden
Sinds: 11 Mrt 2015
Berichten: 900
Nancy Bastiaans schreef:

Niceway de aanpassing had ik even nodig maar ik denk dat het toch volledig aan mijn duffe kop van gisteravond lag. Het is een mooie invulling, sterk verhaal. thumbsup

Dank je wel Nancy,

Het blijft altijd even zoeken naar de balans tussen niet te veel weggeven, maar wel zoveel dat het verhaal duidelijk blijft voor de lezer.

gr. Nynke

Angus
Laatst aanwezig: 18 uren 11 min geleden
Sinds: 19 Mei 2012
Berichten: 3355

Naar mijn mening zeer sterk geschreven, Nynke.
Zoals janp al zegt; sfeer in de stijl van Kafka.

nyceway schreef:

Ze staat op en strijkt langs de achterkant van haar rokje voordat ze de bovenste knoopjes van haar blouse sluit. Door het vertrouwde klikken van haar hakken op de marmeren vloertegels bij het verlaten van de kamer lijkt er niets te zijn voorgevallen. Louise trekt de deurklink iets omhoog voordat ze deur afsluit en de sleutel tussen de hydrokorrels van de Ficus drukt.

IJzersterk fragment. Beklemmend.
De rust na de geweldsexplosie. Dat je als lezer voelt; hier spoort iemand niet.
thumbsup

mw.Marie
Laatst aanwezig: 3 dagen 22 uren geleden
Sinds: 3 Mrt 2016
Berichten: 1367

Nyceway wat een daverend stuk proza. heel graag gelezen.
Het is al gezegd Kafka.

Heel erg knap en wat een bijzondere opdracht, ik lees zoveel diversiteit nu op SOL.

Jij hebt er ook echt iets heel bijzoders van gemaakt: top!

nyceway
Laatst aanwezig: 1 uur 45 min geleden
Sinds: 11 Mrt 2015
Berichten: 900
Angus schreef:

Naar mijn mening zeer sterk geschreven, Nynke.
Zoals janp al zegt; sfeer in de stijl van Kafka.

nyceway schreef:

Ze staat op en strijkt langs de achterkant van haar rokje voordat ze de bovenste knoopjes van haar blouse sluit. Door het vertrouwde klikken van haar hakken op de marmeren vloertegels bij het verlaten van de kamer lijkt er niets te zijn voorgevallen. Louise trekt de deurklink iets omhoog voordat ze deur afsluit en de sleutel tussen de hydrokorrels van de Ficus drukt.

IJzersterk fragment. Beklemmend.
De rust na de geweldsexplosie. Dat je als lezer voelt; hier spoort iemand niet.
thumbsup

Dank je wel voor je mooie compliment, Angus!

Gr. Nynke

nyceway
Laatst aanwezig: 1 uur 45 min geleden
Sinds: 11 Mrt 2015
Berichten: 900
mw.Marie schreef:

Nyceway wat een daverend stuk proza. heel graag gelezen.
Het is al gezegd Kafka.

Heel erg knap en wat een bijzondere opdracht, ik lees zoveel diversiteit nu op SOL.

Jij hebt er ook echt iets heel bijzoders van gemaakt: top!

Dank je wel voor je mooie woorden, mw. Marie.

Gr. Nynke

maddbrug
Laatst aanwezig: 2 uren 9 min geleden
Sinds: 20 Dec 2011
Berichten: 2663

Aparte invulling, raakte ook de draad even kwijt maar lees het zo nog een keer door. Het heeft een mystieke sfeer, ongrijpbaar. Origineel hoe jij dit onderwerp hebt weten te benaderen, in mooie taal, geweldige zinnen.

i-Kat
Laatst aanwezig: 3 min 5 sec geleden
Sinds: 21 Apr 2017
Berichten: 869

Ik moest het een paar keer lezen om het een beetje te begrijpen. Knap verzonnen en er staan prachtige zinnen in. De sleutel tussen de hydrokorrels vind ik goed gevonden, echte kantooromgeving denk ik dan. De laatste zin heel beeldend.

marceline
Laatst aanwezig: 4 uren 3 min geleden
Sinds: 4 Mrt 2017
Berichten: 1246

Ontluisterend verhaal. Zo gaan die dingen helaas. Maar wat heb jij er een prachtig stukje proza van gemaakt. thumbsup

Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan

mjjbogert
Laatst aanwezig: 15 min 54 sec geleden
Sinds: 7 Dec 2015
Berichten: 126
nyceway schreef:

‘ Door het vertrouwde klikken van haar hakken op de marmeren vloertegels bij het verlaten van de kamer lijkt er niets te zijn voorgevallen.

Super nice.

Heel goed stuk ook.

Roast the rookie and heat me up.

marlie
Laatst aanwezig: 3 uren 48 min geleden
Sinds: 29 Okt 2015
Berichten: 1381

De sprong van de tweede grote alinea - het klikken vd hakken tss het kantoorgegeven door op zichzelf heel sterk zoals gezegd - naar de volgende moest ik even herpakken. Haar redding is nabij.

Het geheel in prachtzinnen aangebracht. Ontzettend goed!

He who knows others is wise. He who knows himself is enlightened.
'When in doubt, have a man come in with his gun' (Raymond Chandler)

nyceway
Laatst aanwezig: 1 uur 45 min geleden
Sinds: 11 Mrt 2015
Berichten: 900

Maddbrug, I-Kat, Marceline, MjjBogert en Marlie,

Bedankt voor jullie mooie reacties.

Groetjes, Nynke

Jouw verhaal laten bespreken in Schrijven Magazine?

Stuur het in voor Tekstuur Proza!  Meer informatie vind je in Schrijven Magazine.

Word nu abonnee!
Alice, het literaire tijdschrift van Schrijven Magazine

Voortaan in iedere editie van Schrijven Magazine!

Lees meer
Storytelling in 12 stappen

Essentieel voor (tekst)schrijvers!

Meer over dit boek
Ontdek je schrijftalent!

Volg onze online cursus voor beginnende schrijvers!

Vanaf € 90,-!