opdracht#46 - Conflict - Herschrijf onder #51

Jammer dat het bij de wekelijkse opdrachten om het huidige verhaal lijkt te gaan.

Leonardo, het volgende verhaal is toch ook weer een wekelijkse opdracht. Etc. :)

Jammer dat het bij de wekelijkse opdrachten om het huidige verhaal lijkt te gaan.

Leonardo, het volgende verhaal is toch ook weer een wekelijkse opdracht. Etc. :)

Ja, maar dat *moet* beter zijn :)

Dat wij als amateurschrijvers ernaar moeten streven om dat te verbeteren, is voor mij de drijfveer hier op SOL actief te zijn. Het gaat mij om het volgende verhaal. Jammer dat het bij de wekelijkse opdrachten om het huidige verhaal lijkt te gaan. Dan lijkt het meer een leesclub te zijn ...

Sorry, misschien flauw. Maar amateurschrijvers zoeken doorgaans ook lezers. Zeker amateurschrijvers die verhalen in een openbaar forum plaatsen.

Natuurlijk. Daar zijn leesfora voor.

Jammer dat het bij de wekelijkse opdrachten om het huidige verhaal lijkt te gaan.

Leonardo, het volgende verhaal is toch ook weer een wekelijkse opdracht. Etc. :)

Ja, maar dat *moet* beter zijn :)

Uitgaande van het huidige verhaal ben ik dat met je eens. Kritisch blijven lezen en niet bang of te beroerd te zijn om ook opbouwende kritiek te leveren. Het niet laten bij een aai over het bolleke. Dat kan het volgende verhaal ten goede komen. Niet dan?!

Jammer dat het bij de wekelijkse opdrachten om het huidige verhaal lijkt te gaan.

Leonardo, het volgende verhaal is toch ook weer een wekelijkse opdracht. Etc. :)

Ja, maar dat *moet* beter zijn :)

Uitgaande van het huidige verhaal ben ik dat met je eens. Kritisch blijven lezen en niet bang of te beroerd te zijn om ook opbouwende kritiek te leveren. Het niet laten bij een aai over het bolleke. Dat kan het volgende verhaal ten goede komen. Niet dan?!

@Johanna, @Leonardo, @Dos en @andere geïnteresseerden: Ik ben hier voor de lezers zodat ik opbouwende kritiek mag ontvangen. ;) Dat hoeven niet altijd schrijf technische tips te zijn, als iemand alleen aangeeft wat degene bij mijn verhaal denkt of voelt is dat voor mij ook een referentiekader. Ik probeer iedere opdracht anders in te vullen en mijn streven bij elke opdracht is om dit zo goed mogelijk te doen. Juist als ik uit mijn comfortzone stap, leer ik het meest. Natuurlijk neem ik de verbeterpunten mee naar een volgend verhaal. Maar ook bij het huidige verhaal wil ik het geleerde graag toepassen zodat ik het resultaat kan zien en wederom feedback kan lezen. Zodat ik antwoord heb op mijn vraag: heb ik de juiste verandering toegepast? Dat werkt voor mij duidelijk en sluit uit dat ik bij het volgende verhaal het geleerde verkeerd toepast. Allen hartelijk dank voor de leerzame bijdragen! :nod:

Dat wij als amateurschrijvers ernaar moeten streven om dat te verbeteren, is voor mij de drijfveer hier op SOL actief te zijn. Het gaat mij om het volgende verhaal. Jammer dat het bij de wekelijkse opdrachten om het huidige verhaal lijkt te gaan. Dan lijkt het meer een leesclub te zijn ...

Sorry, misschien flauw. Maar amateurschrijvers zoeken doorgaans ook lezers. Zeker amateurschrijvers die verhalen in een openbaar forum plaatsen.

Natuurlijk. Daar zijn leesfora voor.

Ik heb het meeste over schrijven geleerd door onder andere hier verhalen te lezen van andere amateurschrijvers. Voor mij werkt dat goed. Feitelijk zijn jullie medeverantwoordelijk voor de kwaliteit van mijn verhalen :). Of is dat te kort door de bocht?

Dat wij als amateurschrijvers ernaar moeten streven om dat te verbeteren, is voor mij de drijfveer hier op SOL actief te zijn. Het gaat mij om het volgende verhaal. Jammer dat het bij de wekelijkse opdrachten om het huidige verhaal lijkt te gaan. Dan lijkt het meer een leesclub te zijn ...

Sorry, misschien flauw. Maar amateurschrijvers zoeken doorgaans ook lezers. Zeker amateurschrijvers die verhalen in een openbaar forum plaatsen.

Natuurlijk. Daar zijn leesfora voor.

Ik heb het meeste over schrijven geleerd door onder andere hier verhalen te lezen van andere amateurschrijvers. Voor mij werkt dat goed. Feitelijk zijn jullie medeverantwoordelijk voor de kwaliteit van mijn verhalen :). Of is dat te kort door de bocht?

Nee, zo werkt het bij mij ook. En ik heb veel geleerd van de reacties op die verhalen, zodat ik ook weer kan reageren op verhalen. Zo lezen en leren we van elkaar! :p

Hoewel ik wat negatievere reacties heb gelezen vind ik dit een heel mooi verhaal. Ik heb zelf niet veel verstand van de theorie achter schrijven of iets dergelijks, maar ik kreeg kippenvel van je tekst en daar draait het voor mij om. Je tekst raakt me en dus vind ik hem geslaagd :thumbsup: :{}.

Okee ... dan ga ik nog even terug naar je tekst, die inderdaad anders dan anders en daarmee uitnodigend tot discussie en het bijbehoren denken/ leren is Dat het om kindsoldaten ging lijkt mij zonder meer duidelijk. Waarom het mij niet raakte, daar heb ik even over na moeten denken. Volgens mij is het voor mij te abstract, te 'onecht.' De eerste alinea pakt me wel, al haper ik bij de trekker-zin over wie/wat je nu precies bedoelt, maar daar was ik kennelijk nog wel bereid mijn vragen weg te lezen, omdat er weldegelijk een duidelijk beeld vinger-om-trekker-slachtoffer ontstaat. Bij de tweede alinea gaat het voor mij mis. Ik lees zinnen waarvan ik me steeds moet afvragen "maar wat staat daar nou eigenlijk echt?" en dan is er geen verhaal meer voor mij. Maar dat ben ik, ik heb weinig geduld met poetischer teksten (dat had je inmiddels waarschijnlijk al gemerkt ;)). Is dat erg? Nee, je raakt kennelijk anderen mensen met dezelfde woorden wel. Moet je een gulden middenweg zoeken? Mwah, ook dat denk ik niet (per se). Vraag maar aan Ilja Pfeiffer (wiens proza mij overigens heeft doen lachen en huiveren, maar wiens poezie ik na twee bladzijden voorgoed heb weggelegd) -er wordt te veel kabbelend geschreven, daag je lezer maar eens uit en laat hem desnoods gefrustreerd over zijn onbegrip achter.

Hoewel ik wat negatievere reacties heb gelezen vind ik dit een heel mooi verhaal. Ik heb zelf niet veel verstand van de theorie achter schrijven of iets dergelijks, maar ik kreeg kippenvel van je tekst en daar draait het voor mij om. Je tekst raakt me en dus vind ik hem geslaagd :thumbsup: :{}.

Dank je wel, Anne! Erg fijn dat mijn tekst raakt want dat is de bedoeling! :nod: Overigens lees ik geen negatieve reacties maar eerlijke. Hoe zat het ook alweer met die kok die niet naar iedere mond kan schrijven... :? :D

Okee ... dan ga ik nog even terug naar je tekst, die inderdaad anders dan anders en daarmee uitnodigend tot discussie en het bijbehoren denken/ leren is Dat het om kindsoldaten ging lijkt mij zonder meer duidelijk. Waarom het mij niet raakte, daar heb ik even over na moeten denken. Volgens mij is het voor mij te abstract, te 'onecht.' De eerste alinea pakt me wel, al haper ik bij de trekker-zin over wie/wat je nu precies bedoelt, maar daar was ik kennelijk nog wel bereid mijn vragen weg te lezen, omdat er weldegelijk een duidelijk beeld vinger-om-trekker-slachtoffer ontstaat. Bij de tweede alinea gaat het voor mij mis. Ik lees zinnen waarvan ik me steeds moet afvragen "maar wat staat daar nou eigenlijk echt?" en dan is er geen verhaal meer voor mij. Maar dat ben ik, ik heb weinig geduld met poetischer teksten (dat had je inmiddels waarschijnlijk al gemerkt ;)). Is dat erg? Nee, je raakt kennelijk anderen mensen met dezelfde woorden wel. Moet je een gulden middenweg zoeken? Mwah, ook dat denk ik niet (per se). Vraag maar aan Ilja Pfeiffer (wiens proza mij overigens heeft doen lachen en huiveren, maar wiens poezie ik na twee bladzijden voorgoed heb weggelegd) -er wordt te veel kabbelend geschreven, daag je lezer maar eens uit en laat hem desnoods gefrustreerd over zijn onbegrip achter.

Heb ik je weleens verteld dat ik je reacties erg waardeer? Bij deze! ;) Om over na te denken. Ik ga toch een poging doen om die gulden middenweg te zoeken. Ik denk namelijk dat een paar toevoegingen, wisselingen genoeg zijn. Als ik het geplaatst heb, wil jij het me aub even laten weten of het werkt? Ik vertrouw op je eerlijke feedback! :nod: Bedankt! :)

Nou Marietje, veel favo's deze week :)

Jammer dat het bij de wekelijkse opdrachten om het huidige verhaal lijkt te gaan.

Leonardo, het volgende verhaal is toch ook weer een wekelijkse opdracht. Etc. :)

Ja, maar dat *moet* beter zijn :)

Uitgaande van het huidige verhaal ben ik dat met je eens. Kritisch blijven lezen en niet bang of te beroerd te zijn om ook opbouwende kritiek te leveren. Het niet laten bij een aai over het bolleke. Dat kan het volgende verhaal ten goede komen. Niet dan?!

Eens. Het gaat om de argumenten. Dan leer je en krijg je zaken aangereikt om jezelf omhoog te schroeven. Schouderklopjes zijn in dat verband prettig, doch voegen niets toe aan het leerproces.

Hoewel ik wat negatievere reacties heb gelezen vind ik dit een heel mooi verhaal. Ik heb zelf niet veel verstand van de theorie achter schrijven of iets dergelijks, maar ik kreeg kippenvel van je tekst en daar draait het voor mij om. Je tekst raakt me en dus vind ik hem geslaagd :thumbsup: :{}.

Dank je wel, Anne! Erg fijn dat mijn tekst raakt want dat is de bedoeling! :nod: Overigens lees ik geen negatieve reacties maar eerlijke. Hoe zat het ook alweer met die kok die niet naar iedere mond kan schrijven... :? :D

Je hebt natuurlijk gelijk, ik wist alleen het goede woord even niet ;).

Nou Oké, ik heb de hele reutemeteut gelezen aan reacties. Heel leerzaam allemaal :) Terug naar het verhaal. Ik had het gelezen vóór de reacties en ik beleefde het als een western. Ik dacht aan een soort cowboy wiens familie wordt afgeslacht en die wraak gaat nemen en kinderen red uit de handen van de slechteriken. Hier en daar wat warrig geschreven, maar over het algemeen een boeiend verhaal, dat duidelijk wat los maakt, zowel fictie en non-fictief. Mooi!

Nou Marietje, veel favo's deze week :)

Favo's is niet altijd goed, maar wel leerzaam! :thumbsup:

Schouderklopjes zijn in dat verband prettig, doch voegen niets toe aan het leerproces.

Maar wel weer aan het groeiproces van het zelfvertrouwen! ;) Echter overdaad schaadt! :thumbsup:

Hoewel ik wat negatievere reacties heb gelezen vind ik dit een heel mooi verhaal. Ik heb zelf niet veel verstand van de theorie achter schrijven of iets dergelijks, maar ik kreeg kippenvel van je tekst en daar draait het voor mij om. Je tekst raakt me en dus vind ik hem geslaagd :thumbsup: :{}.

Dank je wel, Anne! Erg fijn dat mijn tekst raakt want dat is de bedoeling! :nod: Overigens lees ik geen negatieve reacties maar eerlijke. Hoe zat het ook alweer met die kok die niet naar iedere mond kan schrijven... :? :D

Je hebt natuurlijk gelijk, ik wist alleen het goede woord even niet ;).

:)

Nou Oké, ik heb de hele reutemeteut gelezen aan reacties. Heel leerzaam allemaal :) Terug naar het verhaal. Ik had het gelezen vóór de reacties en ik beleefde het als een western. Ik dacht aan een soort cowboy wiens familie wordt afgeslacht en die wraak gaat nemen en kinderen red uit de handen van de slechteriken. Hier en daar wat warrig geschreven, maar over het algemeen een boeiend verhaal, dat duidelijk wat los maakt, zowel fictie en non-fictief. Mooi!

Dank je wel @Richard! Waar haalde jij het beeld van de western vandaan? De woorden, hut en rebellen zouden iets anders moeten aangeven. :?

In westerns zijn ook rebellen aanwezig en arme boeren leefden wel eens in een hut. Best plausibel :)

Herschrijf- Conflict Ooit speelde hij tikkertje met zijn broer op de groene akker van hun vader. Vanuit de schaduw van de hut moedigde hun zusje hen aan, haar kleurige rokje bolde op bij iedere sprong. Toen ploegden de rebellen gewelddadig door zijn land, met angst als schrale opbrengst. Door zijn vinger om de trekker vond zijn broer de dood. Hij en zijn zusje werden ook slachtoffer. Die nacht kleurde zijn hart zielloos zwart. Zijn zintuigen werden scherp getraind en hij ging verder met bestaan. Ontworteld was hij gehoorzaam, ondervoed was hij afhankelijk. Hij was behendig en snel. Door zijn gebrek aan angst was hij dapper voor de dood. Hij was een tint van de nacht. In zijn grote, donkere ogen stonden de herinneringen aan elk litteken. Al zwervend vond hij zijn zusje onder een boom, hoogzwanger en dodelijk vermoeid achtergelaten. In zijn beschermende armen droeg hij haar naar de zwarte akker terug. De dankbare glimlach van hun moeder genas hem, gaf hem moed. Door kinderen te bevrijden verspreidde hij hoop en gaf hen een toekomst. Die van hem werd bedreigd omdat zijn kameraden zijn vijanden waren geworden. Men noemde hem de Zwarte Engel. Op de dag des oordeels zwaaiden vele kinderen hem uit. Toen hij opvloog, weerkaatste het zonlicht op zijn witte vleugels.

@Marietje, het hapert. Vind je het goed dat ik nog enkele opmerkingen plaats? - In Afrika heb je geen windvlagen. Of het is bloedheet of de hemel scheurt open. Maar zo'n loslopende windvlaag, die wij hier kennen, heb ik persoonlijk nooit meegemaakt. - ploegden (meervoud) - gewelddadig en schrale opbrengst passen m.i. niet bij elkaar. Vernietigend? - [Door zijn vinger om de trekker vond zijn broer de dood. Hij en zijn zusje werden ook slachtoffer.] Onduidelijk wie schiet en/of wie doodgaat. - [Zonder emoties was hij dapper voor de dood.] M.i. wil je zeggen dat hij, emotieloos, de dood niet vreesde. - Het zittende zusje onder een boom blijf ik een vreemd beeld vinden. Het kind heeft toch wel wat te doen, maniokwortels scoren bijvoorbeeld, of was het puur toeval? - Mij lijkt toe, dat als hp kinderen gaat bevrijden, je toch echt wel meer uit de doeken moet doen. Waar en hoe doet hij dit dan? - Waarom dag des oordeels? Hij heeft toch goed gedaan? Werd hij beoordeeld door zijn (slechte) kameraden die hem doodden? Excuses als je vind dat ik te kritisch ben geweest. Jouw tekst heeft mij tot nadenken gestemd zoals jij dit weer zult doen. Toch? En zo komen we weer een stapje verder. :)

Marietje, Ja, beter. Dingetjes: komma in 1e zin is niet nodig. In de 2e zin is 'ze' mijns inziens beter dan 'hen'

Zijn zintuigen werden getraind op scherp en hij ging verder met bestaan.

Suggestie: zijn zintuigen werden scherp getraind en hij... (enz.)

Zonder emoties was hij dapper voor de dood

geen goede zin. Suggestie: De dood had voor hem geen emotie.

Die van hem werd bedreigd doordat zijn kameraden, zijn vijanden werden.

Loopt niet zo. Suggestie: 'Die van hem werd bedreigd, omdat zijn kameraden zijn vijanden waren geworden.' mooi eind! Toch, denk ik dat een omdraaiing hier werkt:

Het zonlicht weerkaatste op zijn witte vleugels, toen hij opvloog

'Toen hij opvloog, weerkaatste het zonlicht op zijn witte vleugels. '

@Marietje, het hapert. Vind je het goed dat ik nog enkele opmerkingen plaats? - In Afrika heb je geen windvlagen. Of het is bloedheet of de hemel scheurt open. Maar zo'n loslopende windvlaag, die wij hier kennen, heb ik persoonlijk nooit meegemaakt. - ploegden (meervoud) - gewelddadig en schrale opbrengst passen m.i. niet bij elkaar. Vernietigend? - [Door zijn vinger om de trekker vond zijn broer de dood. Hij en zijn zusje werden ook slachtoffer.] Onduidelijk wie schiet en/of wie doodgaat. - [Zonder emoties was hij dapper voor de dood.] M.i. wil je zeggen dat hij, emotieloos, de dood niet vreesde. - Het zittende zusje onder een boom blijf ik een vreemd beeld vinden. Het kind heeft toch wel wat te doen, maniokwortels scoren bijvoorbeeld, of was het puur toeval? - Mij lijkt toe, dat als hp kinderen gaat bevrijden, je toch echt wel meer uit de doeken moet doen. Waar en hoe doet hij dit dan? - Waarom dag des oordeels? Hij heeft toch goed gedaan? Werd hij beoordeeld door zijn (slechte) kameraden die hem doodden? Excuses als je vind dat ik te kritisch ben geweest. Jouw tekst heeft mij tot nadenken gestemd zoals jij dit weer zult doen. Toch? En zo komen we weer een stapje verder. :)

Ik blijf je dankbaar! :nod: :thumbsup: -Ik ben geen Afrika kenner dus bedankt. -Ploegden- stomme fout- bedankt! -Over het ploegen en oogsten verschillen we toch van mening ;) -De verwijzing naar telkens dezelfde -zijn- moet duidelijk zijn. De HP schiet onder dwang zijn broer dood. -Idd emotieloos is hij dapper voor de dood. -Het zusje was voor dood achtergelaten onder een boom terwijl de rest verder trok. Ze was zwanger en minder snel. Ik herinner me in Wit Licht dat een moordend tempo werd opgevoerd terwijl de groep door de bush trok s'nachts. Hij trof haar toevallig aan. -Het gegeven dat hij kinderen bevrijde uit de handen van de rebellen is m.i. voldoende. -Op de dag des oordeels ( hij wordt vermoord door zijn ex kameraden) wordt hij beoordeelt door God. Hij is fout, heeft gemoord maar het wordt door God vergeven door zijn goede daden. De metamorfose van zwarte naar witte engel! Ik ben weer een stap verder maar hier eindigt mijn reis wat opdracht #46 betreft! Hartelijk dank voor je genomen moeite! :{}

Marietje, Ja, beter. Dingetjes: komma in 1e zin is niet nodig. In de 2e zin is 'ze' mijns inziens beter dan 'hen'

Zijn zintuigen werden getraind op scherp en hij ging verder met bestaan.

Suggestie: zijn zintuigen werden scherp getraind en hij... (enz.)

Zonder emoties was hij dapper voor de dood

geen goede zin. Suggestie: De dood had voor hem geen emotie.

Die van hem werd bedreigd doordat zijn kameraden, zijn vijanden werden.

Loopt niet zo. Suggestie: 'Die van hem werd bedreigd, omdat zijn kameraden zijn vijanden waren geworden.' mooi eind! Toch, denk ik dat een omdraaiing hier werkt:

Het zonlicht weerkaatste op zijn witte vleugels, toen hij opvloog

'Toen hij opvloog, weerkaatste het zonlicht op zijn witte vleugels. '

Zeer waardevolle reactie met goede suggesties! :nod: Hartelijk dank. :thumbsup: Het dapper voor de dood blijft mijn voorkeur hebben. Ja, ik ben eigenwijs! :D [Door gebrek aan angst was hij dapper voor de dood] :? Had je vakantie? ;)

Hmm, ja. Allemaal leuk en aardig. Veel gezwets ook. De kern van de zaak: mooi stukje :thumbsup:

Hmm, ja. Allemaal leuk en aardig. Veel gezwets ook. De kern van de zaak: mooi stukje :thumbsup:

Dank je wel, @Woodpecker! :) Ik ben tevreden! :nod:

Ach, ik hou van het oorspronkelijke. Wat mij steeds meer tegenstaat is het gestileerde, dat hier lijkt te dwingen naar het gevoelloze. Grapjassen die het enkel nog hebben over de jas, maar de grap niet meer herkennen.

Ach, ik hou van het oorspronkelijke. Wat mij steeds meer tegenstaat is het gestileerde, dat hier lijkt te dwingen naar het gevoelloze. Grapjassen die het enkel nog hebben over de jas, maar de grap niet meer herkennen.

Ik begrijp wat je bedoeld. :nod: Toch wil ik graag als schrijver weten of de lezer mijn clou begrepen heeft. Ik heb graag dat de lezers meelachen, al is het maar met een glimlach! :D

@Marietje, het hapert. Vind je het goed dat ik nog enkele opmerkingen plaats? - In Afrika heb je geen windvlagen. Of het is bloedheet of de hemel scheurt open. Maar zo'n loslopende windvlaag, die wij hier kennen, heb ik persoonlijk nooit meegemaakt. - Het zittende zusje onder een boom blijf ik een vreemd beeld vinden. Het kind heeft toch wel wat te doen, maniokwortels scoren bijvoorbeeld, of was het puur toeval? Excuses als je vind dat ik te kritisch ben geweest. Jouw tekst heeft mij tot nadenken gestemd zoals jij dit weer zult doen. Toch? En zo komen we weer een stapje verder. :)

Heel goed Mili, daar komt Marietje (en overige forumleden) verder mee! Laatst was ik op een schrijfevenement waar Simone van der Vlugt tijdens een interview tips deelde met publiek. Zij geeft aan dat je alleen een boek moet schrijven dat zich afspeelt in een ander land/cultuur als je er zelf woont of door persoonlijk research (ter plekke) de details ontzettend goed kent. Anders zal je al vrij snel door de mand vallen bij echte 'kenners' ... 8)