Lid sinds

14 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

Carlos Ruiz Zafon

Mag ik hier een klein stukje citeren van iemand naar wie ik opkijk? Een vraagje rond iets wat hij schreef in zijn recnte werk : De schaduw van de wind. Vanaf de eerste zin word je meegesleurd in de betoverende wereld van woordenkunst. Af en toe gebeurd het toch dat de bel waarin je mee gevoerd wordt, doorprikt wordt door een rij woorden waarvan de betekenis samen niet echt duidelijk is. Ik hoop ook dat ik door het schrijven van de zin mensen kan overtuigen of het boek te kopen of de bibliotheek binnen te stormen. Here goes : Naarmate de slinkse romance vorderde, geteisterd door hachelijke gebeurtenissen en duistere episodes, ontrafelde de heldin het myserie dat de enigmatische hoofdpersoon,die nooit zijn naam prijsgaf, ertoe bracht de poppen blind te maken, terwijl ze en passant een verschrikkelijk geheim ontdekte over haar eigen vader en zijn collectie porseleinen figuren, waarna ze onherroepelijk ten onder ging in een daverend einde van gotische tragiek. Een kortverhaal opzich. Maar wat wordt hier bedoeld met gotische tragiek? Vraag twee : Sommigen van jullie zijn ook actief op het zinniger zinnen forum en weten af van de wedstrijd waar ik met vele anderen aan deel heb genomen. Eén van de kritieken die ik kreeg is dat mijn zinnen moetsen ingekort worden. Kun je dit hier ook zeggen? Want dit is een knoert van een zin al vind ik hem heel mooi.

Lid sinds

13 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Alsof je in een toneeltekst staat? Is dat misschien een gotische tragiek? Deftig en tragisch tegelijk?

Lid sinds

14 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
hey Cheops, De schaduw van de wind is inderdaad een prachtig boek dat ik met intens plezier gelezen heb. En vast nog wel vaak zal herlezen, dat is voor mij hét bewijs dat ik een boek echt goed vind... Ruiz Zafon gebruikt inderdaad ellenlange zinnen, die alle kanten opwaaieren. Ik zelf vind dat geen enkel bezwaar, in tegendeel zelfs! Mooie zinnen zijn mooie zinnen, of die nu lang of kort zijn. ;) Wel moet ik er erg mijn hoofd bijhouden en met de nodige regelmaat moet ik ook een zin een paar keer lezen, voor ik hem als geheel begrijp. Prima hoor, dat doe ik met liefde. Ik lees bij 'gotische' in 'een gotische tragiek' een van de verschillende betekenissen van 'gotisch'. Het is onder andere een term uit de literatuur. En dan staat het voor 'horrorachtig'. Te denken valt aan Dracula, vampieren, het monster van Frankenstein, enzovoort. Dat heet 'gotische literatuur'. Of ook wel 'gothic novel'. (Verder is het een term uit de middeleeuwse architectuur, waarin alle vormen de hoogte inwijzen, naar de hemel, vooral bekend door de hoge spitsbogen in kerken en kathedralen.) Waarom jouw zinnen al of niet ingekort zouden moeten worden, is moeilijk te zeggen vanuit het niets. Zou je eens een voorbeeld kunnen geven? groetjes, Ariadne

Lid sinds

12 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
.

Lid sinds

14 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik neem aan dat wordt gedoeld op de 'gothic novel'. (Googlen maar.) Of anders mijn berichtje even lezen.... ;-)

Lid sinds

14 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
@ Ariadne : Mijn zinnen, dat zal wel zijn reden hebben. Mocht je het verhaal eens willen lezen wil ik het eens doormailen? Voel je niet verplicht, hoor. ;) Ik had in het woordenboek niks gelezen dat refereert naar de literatuur. Vandaar mijn vraag. IK dacht enkel aan architectuur.

Lid sinds

14 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
NU heb ik nog wat gevonden, eerst een lichte hint via wikipedia en dan via google. Er bestaat ook een gotische stijl bij poppen. 'Lolita goths'. En het zou inderdaad ook om porseleinen poppen gaan zoals in het stukje tekst. Kinderlijke poppen. Een gelijksoortige kledinglijn heb je ook.

Lid sinds

13 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Gotische romance zal denk ik ook wel (of misschien wel vooral) met de architectonische stijl te maken hebben. Duister, appelerend aan niet alleen wat tegenwoordig met de liefde te maken heeft, maar ook het type "als ik haar/hem niet kan krijgen, dan niemand!" *poef*. Een liefde waar je in kan ontsnappen (romantiek). Nou ja, ik weet het ook niet. Ik vind die zin trouwens verschrikkelijk, met al die gezochte bijvoeglijke naamwoorden.

Lid sinds

13 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik ben het met wonderer eens. Een verschrikkelijke zin (alleen weet ik niet of die overdaad van bijvoegelijke naamwoorden nou zo gezocht is, kan ook aan de stijl liggen).

Lid sinds

14 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
Verklaart u nader, Aart. Leg dat van die stijl eens uit, wil je? Eerlijk gezegd is hij zo 'verschrikkelijk' toch niet. Ik begrijp nu ook wat je bedoelt maar het superlatief vind ik niet goed gekozen. Maar toch, meningen blijven verschillen.

Lid sinds

13 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Om te beginnen vind ik de woorden niet mooi. De zin in totaal ook niet. En hier onderstreept nog even welke stukken ik totaal overbodig vind. En wat vet vet is vind ik dat er wel uit kan, als het goed is blijkt dat wel uit het verhaal en dan is dit alleen maar herhaling. Naarmate de slinkse romance vorderde, geteisterd door hachelijke gebeurtenissen en duistere episodes, ontrafelde de heldin het myserie dat de enigmatische hoofdpersoon, die nooit zijn naam prijsgaf, ertoe bracht de poppen blind te maken, terwijl ze en passant een verschrikkelijk (zo tell do'nt show) geheim ontdekte over haar eigen vader en zijn collectie porseleinen figuren (verzameling porseleinen poppetjes, dat is tenminste meteen duidelijk), waarna ze onherroepelijk ten onder ging in een daverend einde van gotische tragiek (dit stukje kan best anders, veel korter. hoe moet een mens die veel minder nederlands kent ooit zulke stukjes begrijpen?).

Lid sinds

13 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
of aan het einde van de avond? ;) Ik hou wel van dit soort zinnen hoor, worstel me er graag doorheen, maar niet op mijn tijdstip nu.

Lid sinds

13 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Gelukkig heeft iedereen zijn eigen mening :) dat zie je maar weer wanneer ik de reacties in dit topic lees.

Lid sinds

13 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Grappig om dit te lezen. Voor mij is dit boek kandidaat om hoog te eindigen in mijn persoonlijk top-zoveel van 2007. Het zet me wel aan het denken. Veel schrijfboeken prediken zoals Aart al schrapte. Toch is dit een behoorlijk succesvol boek dat blijkbaar veel mensen goed kan bekoren. Bijwoorden en bijvoeglijk naamwoorden schrappen is één ding, maar hij vertelt een goed en boeiend verhaal, dat mij meesleepte. Ik las een verhaal en heb geen woord gelezen... Ik kan de rest niet verifiëren omdat ik het boek uitgeleend heb.

Lid sinds

13 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Christopher, *ik las een verhaal en heb geen woord gelezen*. Dan heb je toch wat gemist, want zoals die man de woorden tot zinnen rijgt...

Lid sinds

13 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@Pluisebol: dat is ook wel knap, maar ja, die woorden die hij dan gebruikt... gelukkig ben ik niet de enige.

Lid sinds

13 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Cheops, Ik heb die zin 10 x doorgelezen, en ik vind het een draak van een zin. Er wordt veel te veel in verteld, ik raak de draad kwijt door al die bijzinnen, en woorden als 'geteisterd', 'mysterie', 'enigmatisch' zijn zulke grote woorden, dat je er hoogstens twee in een zin kunt gebruiken. En dan heb ik het nog niet over die gotische tragiek. (kanttekening: het kan ook aan een overenthousiaste vertaler liggen, maar ik denk het eigenlijk niet) Volgens mij moet je daar als debutant niet mee aankomen, dan wordt je manuscript meteen weggemieterd: mooischrijverij, zeggen ze dan.

Lid sinds

13 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik lees en schrijf graag korte zinnen. Overal, maakt niet uit waarin ze staan. Als het maar niet van die ellenlange zinnen zijn.

Lid sinds

13 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Mara, volgens mij is het mooi als je lange zinnen afwisselt met korte. Alleen maar korte zinnen geeft bij mij zo'n hakkelig effect. Maar zo'n zin als hierboven maakt het te bont. Nu ja, de schrijver dan ;-) Maar je merkt het: voor alles is een markt. Wat ik oerlelijk vind, vindt een ander weer prachtig.

Lid sinds

14 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
maar moeten we dan niet oppassen voor een versaaiing van de literatuur? Als we alleen sobere taal tolereren? Wanneer je in één zin, waarvan ik vind dat je als lezer wat moeite mag voor doen om hem geheel te vatten, een kortverhaal op zich kunt zien , dan heb je toch mooi werk geleverd. Tja, dat die zin van een blind meisje komt dat in die tijd zelfs nog geen puber was en pas laat begon met lezen - althans er werd voorgelezen - vind ik dan wel onrealistisch.

Lid sinds

13 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Als we alleen sobere taal tolereren?
Hoho, wie zegt dat makkelijke taal sober is? Het kan heel mooi zijn hoor!