Lid sinds

11 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

En ze leefden nog lang en gelukkig

Hoi mensen, ik schrijf een kort verhaal en dat doe ik niet vaak. Van enig gebrek aan ervaring is dus sprake. Ik ben op een probleem gestuit wat betreft de afsluiting, ik zou jullie graag willen vragen hoe jullie er tegenaan kijken. Mijn verhaal heeft een ontknoping, één scène, waarin alle problemen opgelost worden. Daarna heb ik niet veel meer te vertellen. Maar als ik daar zou stoppen, is het einde nogal abrupt. Bovendien is het dan helemaal niet duidelijk wat er daarna gaat gebeuren. Niet dat er nog interessante dingen gaan gebeuren... ieder gaat zijns weegs en alles is pijs en vrêe. De standaardoplossing voor zover ik zie, is om er nog een stukje aan vast te breien waarin ik vertel waar ze naderhand allemaal terecht komen. Maar zo'n narrative summary als afsluiting klinkt me eigenlijk hopeloos ouderwets en afgezaagd in de oren. Dus dacht ik, ik zou nog een scène eraan kunnen plakken waarin ik show (not tell) waar ze uiteindelijk terecht komen, maar dat doet me zo ontzettend denken aan de na-de-aftiteling-scène die zoveel slechte Hollywoodfilms hebben... Is dit een beetje een herkenbaar dilemma? Weten jullie misschien nog andere oplossingen? Hebben jullie een voorkeur voor 't een of het ander wanneer jullie vergelijkbare korte verhalen lezen?

Lid sinds

9 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Een kort verhaal leent zich bij uitstek om iets aan te stippen, een gevoel te raken, de lezer voor een kort moment mee te voeren en hem daarna achter te laten met zijn eigen interpretatie.
Mooi.

Lid sinds

11 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
Heb vannacht het eind geschreven. Ik heb ook veel gehad aan jouw insteek, Angus. Iedereen heel erg bedankt voor het meedenken en de verschillende kijken op de zaak, ik heb er ontzettend veel aan gehad :D

Lid sinds

9 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik heb laatst een kort (1600 w) verhaal geschreven dat als volgt was ingedeeld: korte introductie hp een uitgelichte levensveranderende gebeurtenis ( tt en dialoog) Eindigend met een alinea hoe-het-hem-verging.(random trivia) Het gaf een grappig effect, zoals aan het einde van een film als 'four weddings and a funeral', waarin je zogenaamd later genomen foto's ziet van de personages terwijl de credits al lopen. Het ligt denk ik erg aan het verhaal, bij het ene past een open einde, bij een ander een abrupt, en soms wil je een afgerond geheel met alle vragen beantwoord. Meestal voel je wat het beste is voor het verhaal, maar het heeft ook te maken met het tijdsbestek van het verhaal en met afwisseling. Een abrupt einde na een flashback lijkt vaak in het heden te spelen, bijvoorbeeld. Edit: sorry Silver, ik had pagina 2 niet gelezen en zag nu dat je iedereen al had bedankt. Succes met de wedstrijd :)

Lid sinds

8 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik heb net een boek uit van Cornelia Funke, Schaduwen. Dit is een vervolg op Reckless en het einde was ook abrupt, maar op een goede manier. Ze gaf genoeg informatie om de lezer te bevredigen, namelijk dat de hoofdpersoon niet dood ging (waar het hele boek om draaide) maar door er een verrassende wending aan te geven ontstond er een nieuwe situatie waardoor je toch nieuwsgierig blijft. Misschien zou je zoiets kunnen proberen?