Nut van AI voor uitgevers

Is het niet mogelijk dat AI die uitzonderlijke manuscripten in no time kan uitpluizen, doorspitten en de bagger eenvoudigweg kan scheiden van de pareltjes.

AI zal nooit de schrijver vervangen, creativiteit en emotie kan nooit gekopieerd worden, maar denken jullie niet dat een uniek verhaal dat vroeger geen kansen kreeg nu misschien wel gemakkelijker alsnog gedetecteerd zal worden.

En anderzijds, hoe gemakkelijk is het niet dat je direct een recensent bij de hand hebt om je werk bij te sturen in het schrijfproces. Onbetaalbaar, toch?

Wie weet hoeveel pareltjes ooit een afwijzing hebben gekregen en nu een tweede kans kunnen krijgen?

Ik geloof nooit dat redacteurs vroeger alle manuscripten echt lazen en volledig beoordeelden, dit ging gewoon niet, niet rendabel en onmogelijk.

Nu kan AI wel degelijk het manuscript tot het einde lezen en beoordelen of hier een echt interessante verhaallijn, verrassend plot of echt origineel en uniek verhaal in schuilt.

Als beginnend auteur moest je vroeger al heel veel geluk hebben om een uitgever te vinden die moeite wilde nemen om tijd en aandacht te stoppen in je werk.

Ik denk dat AI hier wel een grote rol kan spelen qua eerste indruk, een indruk die vroeger moest gewekt worden door een synopsis van een paar honderdtal woorden.

En om te antwoorden op je tweede opmerking, natuurlijk mag een auteur AI niet gebruiken om te schrijven, maar om bij te sturen, herhalingen uit te sluiten, situaties te bespreken, opzoekingen te verrichten of onredelijke plottwists op te merken is het wel handig. Ik vind het een zegen.

Maar zoals gezegd: Originaliteit, creativiteit en echte emoties, die zijn onvervangbaar. :)

Ik vind het een zegen.

Ik hoop wel dat je beseft dat jouw originele plot idee en personages op deze manier deel gaan uitmaken van de AI data soep.
AI kan dus aan anderen jouw werk gaan presenteren als een interessant idee. 

En waar de lijn ligt tussen AI ...

gebruiken om te schrijven

en

om bij te sturen, herhalingen uit te sluiten, (...) of onredelijke plottwists op te merken

... is een voor anderen compleet ontraceerbaar grijs gebied.

Doe het natuurlijk zoals je zelf wilt, maar je kunt helaas niet llms voor "sommige" dingen gebruiken, en dan verwachten dat je lezers nog van je aannemen dat het resultaat toch echt heel erg authentiek is hoor.

Want als je érgens in het schrijfproces llms gebruikt, zal niemand er ooit nog achter komen waar je géén llm voor hebt gebruikt.

Maar om bij je openingsonderwerp terug te keren: ik denk dat je redacteurs en uitgeverijen tekort doet door zomaar even te stellen dat ze - volgens jou, trust me bro - manuscripten toch nooit lazen en alleen maar even vlug naar synopses keken.
Het doorspitten van de slushpile is - als vanouds - het werk geweest voor beginnende redacteurs, die het vak leren. Het is een terugkerend thema dat AI precies het werk overneemt dat anders door beginnende professionals gedaan was. Het wordt een flinke verschuiving waarin werk- en met name leerplekken worden weggeautomatiseerd. Ik ben er wat voorzichtig mee om te stellen dat dat een eenzijdige zegen zal zijn - om niet te zeggen dat het een harde  klap gaat worden waarvan de effecten door de mensen in het veld nog lange tijd gevoeld zullen worden.

Ik geloof nooit dat redacteurs vroeger alle manuscripten echt lazen en volledig beoordeelden, dit ging gewoon niet, niet rendabel en onmogelijk.

Nu kan AI wel degelijk het manuscript tot het einde lezen en beoordelen of hier een echt interessante verhaallijn, verrassend plot of echt origineel en uniek verhaal in schuilt.

Originaliteit, creativiteit en echte emoties, die zijn onvervangbaar.

Ik denk dat AI hier wel een grote rol kan spelen qua eerste indruk, een indruk die vroeger moest gewekt worden door een synopsis van een paar honderdtal woorden.

Ik denk inderdaad dat AI wel gebruikt kan worden als voorselectiemechanisme om toch interessante dingen uit de stapel met inzendingen te kunnen vissen. Alleen de vraag is natuurlijk of inzenders ook weer niet AI kunnen gaan gebruiken om door die test heen te komen, waardoor ze er netto weinig mee opschieten. 

Ik snap de vraag op zich wel. Het heeft in zich de hoop dat redacteuren veel manuscripten onterecht afwijzen 'omdat ze geen tijd hebben om door te lezen'.  Maar is dat ook zo?

Absoluut niet. AI denkt niet, redeneert niet. Het spuugt woorden uit aan de hand van een algoritme. Het kan niet beoordelen of een manuscript de moeite waard is. Dat kan alleen een mens.

En een menselijke redacteur beoordeelt de meeste manuscripten niet op hun geheel maar op basis van de eerste bladzijden. Dat is ook genoeg voor een eerste indruk, want als je de lezer in de eerste pak em beet 400 woorden niet kan boeien, hoeveel kans heeft het boek dan om 70.000 woorden lang interessant te zijn?

Ik ben van mening en ik zal het gewoon brengen zoals het is, AI is de nieuwe automatische spellingscontrolle op steroïds. Mensen die zich afwenden van AI, doen uiteindelijk henzelf tekort omdat ze vervangen worden door mensen die wel AI gebruiken. Die zijn efficienter, sneller en doen meer prodcutie, met name het routine werk, het opbouwen van een stramien, of dit nu je factuur invullen is, je bouwplannen, je manuscript, je alles...

Over een paar jaar denk ik dat men zal zeggen; had ik toen toch maar wat meer AI gebruikt, dan had ik nog de kans gehad. Nu streeft alles en iedereen me voorbij, want niet snel genoeg, niet wat de markt wil, niet goed genoeg, geen idee wat een goede prompt is een llm, agent, container hooks endergelijke.

Ik denk dat een uitgeverij op een punt komt, dat ze wel moeten om de concurrentie voor te blijven. Het is nu nieuw en eng en een groepje dat zegt het niet te zullen gebruiken, maar uiteindelijk is het gewoon gemeengoed geworden. Dat zie je in alles wat er nu aan software uitgerold word. De trend is AI, of dat nou je stofzuiger is, of je browser-

moet je het gebruiken, nee het hoeft niet.
Maar wil je meekomen met de rest, dan zul je op een gegeven moment wel moeten...
Het klinkt als de auto die het paard vervangt, of de E-fiets die een 'normale' fiets vervangt, of de computer die de typemachine vervangt. Het is gewoon vooruitgang. En nee de eerste auto's waren niet zo veilig en konden ook niet zo hard als de auto's van nu.

Het klinkt als de auto die het paard vervangt, of de E-fiets die een 'normale' fiets vervangt, of de computer die de typemachine vervangt.

Ik zeg ook, je hoeft het niet te gebruiken,

Maar je kan niet ontkennen; ga je met een groepje fietsen dan is degene met de e-bike het snelste op bestemming.

Voor sommige is het geen ontspanning, maar gewoon werk. Wil je nog je baan behouden, zul je vroeg of laat toch echt op je e-bike moeten stappen.

En snelheid is, zoals we allemaal weten, het einddoel van menselijke zelfexpressie lol.

Ik denk dat een uitgeverij op een punt komt, dat ze wel moeten om de concurrentie voor te blijven.

Ik kan haast niet wachten om al die AI gegenereerde romans en verhalen te gaan lezen!

Ik kan haast niet wachten om al die AI gegenereerde romans en verhalen te gaan lezen!

Met of Door AI?

Moet er dan ook aangegeven worden of je de automatische spellingscontrole hebt gebruikt of andere software zoals spraak naar text, vertaal software endergelijke...vreemd eigenlijk toch?

Je kan zeggen, AI kan een heel hoofdstuk schrijven, de betaalde versie kan misschien wel een heel boek maken, als het een goed boek is, wat maakt het voor de lezer dan uit hoe het gemaakt is?

Als jij het leuk vindt om je creativiteit in te ruilen voor copy/paste wat AI oplepelt, moet je dat vooral doen. Happy prompting!
Maar noem het dan geen schrijven. Daar heeft het niets meer mee te maken.

Ik heb niets tegen AI op zich. Voor mijn werk maak ik er dagelijks intensief gebruik van. Ik weet daardoor wel zo ongeveer waar de sterke en de zwakke punten zitten. Iets creatiefs bedenken behoort tot de laatste categorie.

Je kan zeggen, AI kan een heel hoofdstuk schrijven, de betaalde versie kan misschien wel een heel boek maken, als het een goed boek is

wat maakt het voor de lezer dan uit hoe het gemaakt is

Terug on topic denk ik niet dat door AI uitgevers bepaalde boeken een kans zullen geven die anders gemist zouden worden. Hooguit filtert AI de bagger er eerder uit, maar dat zal niet veel tijd schelen. Een goede uitgever leest gewoon alles, alleen verdwijnt een slecht manuscript al na een paar bladzijden in de prullenbak. Dat blijft zo.

Interessanter is in hoeverre uitgevers het gebruik van AI gaan toestaan en hoe ze dit controleren. Ik las in een interview met een redacteur, weet niet meer welke, dat ze AI in zekere zin wel prettig vond, omdat de ingezonden manuscripten nauwelijks fouten meer bevatten en tekstueel beter verzorgd zijn dan voorheen. Andere uitgevers zijn stelliger en zeggen dat ze manuscripten waar 'AI bij is gebruikt' nooit in overweging nemen. Dat is natuurlijk een nobel streven; er zullen zeker lezers zijn die juist daarom graag bij deze uitgevers hun boeken kopen. De vraag is of de uitgever het kan waarmaken.

Het blijft natuurlijk een verschil of je AI gebruikt om een tekst op fouten te controleren of dat je het hele teksten laat uitspugen. Dat laatste lijkt soms iets aardigs te produceren, maar als je het een paar keer doet zie je dat steeds volgens een bepaald stramien wordt gewerkt met dezelfde formuleringen. Voorlopig hoeven auteurs niet bang te zijn voor de concurrentie, behalve misschien degenen die simpele verhaaltjes schrijven. Hoe eenvoudiger je werk, hoe eerder AI het van je overneemt. Dat geldt voor alles in de automatisering.