Nut van AI voor uitgevers

Is het niet mogelijk dat AI die uitzonderlijke manuscripten in no time kan uitpluizen, doorspitten en de bagger eenvoudigweg kan scheiden van de pareltjes.

NBDBiblion recenseert al via AI. Resultaat: tijdwinst en minder personeel nodig.

AI zal nooit de schrijver vervangen, creativiteit en emotie kan nooit gekopieerd worden, maar denken jullie niet dat een uniek verhaal dat vroeger geen kansen kreeg nu misschien wel gemakkelijker alsnog gedetecteerd zal worden.

Waarom zou AI een verhaal dat vroeger geen kansen kreeg, nu ineens een redacteur activeren om het er wél uit te pikken? Wat verwacht je van AI dat een redacteur niet kan?

En anderzijds, hoe gemakkelijk is het niet dat je direct een recensent bij de hand hebt om je werk bij te sturen in het schrijfproces. Onbetaalbaar, toch?

Hier kan veel misgaan, vooral als iemand eigenlijk niet echt goed schrijven kan en vertrouwt op de kunsten van AI. Iedere geoefende lezer prikt feilloos door AI-teksten heen.

Wie weet hoeveel pareltjes ooit een afwijzing hebben gekregen en nu een tweede kans kunnen krijgen?

Hoe denk je dat dit concreet zal gebeuren?

Ik geloof nooit dat redacteurs vroeger alle manuscripten echt lazen en volledig beoordeelden, dit ging gewoon niet, niet rendabel en onmogelijk.

Nu kan AI wel degelijk het manuscript tot het einde lezen en beoordelen of hier een echt interessante verhaallijn, verrassend plot of echt origineel en uniek verhaal in schuilt.

Als beginnend auteur moest je vroeger al heel veel geluk hebben om een uitgever te vinden die moeite wilde nemen om tijd en aandacht te stoppen in je werk.

Ik denk dat AI hier wel een grote rol kan spelen qua eerste indruk, een indruk die vroeger moest gewekt worden door een synopsis van een paar honderdtal woorden.

En om te antwoorden op je tweede opmerking, natuurlijk mag een auteur AI niet gebruiken om te schrijven, maar om bij te sturen, herhalingen uit te sluiten, situaties te bespreken, opzoekingen te verrichten of onredelijke plottwists op te merken is het wel handig. Ik vind het een zegen.

Maar zoals gezegd: Originaliteit, creativiteit en echte emoties, die zijn onvervangbaar. :)

Ik vind het een zegen.

Ik hoop wel dat je beseft dat jouw originele plot idee en personages op deze manier deel gaan uitmaken van de AI data soep.
AI kan dus aan anderen jouw werk gaan presenteren als een interessant idee. 

En waar de lijn ligt tussen AI ...

gebruiken om te schrijven

en

om bij te sturen, herhalingen uit te sluiten, (...) of onredelijke plottwists op te merken

... is een voor anderen compleet ontraceerbaar grijs gebied.

Doe het natuurlijk zoals je zelf wilt, maar je kunt helaas niet llms voor "sommige" dingen gebruiken, en dan verwachten dat je lezers nog van je aannemen dat het resultaat toch echt heel erg authentiek is hoor.

Want als je érgens in het schrijfproces llms gebruikt, zal niemand er ooit nog achter komen waar je géén llm voor hebt gebruikt.

Maar om bij je openingsonderwerp terug te keren: ik denk dat je redacteurs en uitgeverijen tekort doet door zomaar even te stellen dat ze - volgens jou, trust me bro - manuscripten toch nooit lazen en alleen maar even vlug naar synopses keken.
Het doorspitten van de slushpile is - als vanouds - het werk geweest voor beginnende redacteurs, die het vak leren. Het is een terugkerend thema dat AI precies het werk overneemt dat anders door beginnende professionals gedaan was. Het wordt een flinke verschuiving waarin werk- en met name leerplekken worden weggeautomatiseerd. Ik ben er wat voorzichtig mee om te stellen dat dat een eenzijdige zegen zal zijn - om niet te zeggen dat het een harde  klap gaat worden waarvan de effecten door de mensen in het veld nog lange tijd gevoeld zullen worden.

Ik geloof nooit dat redacteurs vroeger alle manuscripten echt lazen en volledig beoordeelden, dit ging gewoon niet, niet rendabel en onmogelijk.

Klopt. En het was ook niet nodig. Bij de eerste bladzij is doorgaans al te zien of er een schrijver aan het werk is geweest of iemand die schrijven wil.

Nu kan AI wel degelijk het manuscript tot het einde lezen en beoordelen of hier een echt interessante verhaallijn, verrassend plot of echt origineel en uniek verhaal in schuilt.

Ook dat klopt. Maar zoals je zelf schrijft:

Originaliteit, creativiteit en echte emoties, die zijn onvervangbaar.

En dát klopt. De combinatie van een gouden idee, een goede tot uitstekende stijl plus gedegen, doordachte structuur en commerciële aantrekkelijkheid zijn voor uitgevers redenen om een werk uit te brengen. Daar hebben zij geen AI voor nodig. Nooit gehad en nu ook niet. 

O ja, nog dit:

Ik denk dat AI hier wel een grote rol kan spelen qua eerste indruk, een indruk die vroeger moest gewekt worden door een synopsis van een paar honderdtal woorden.

De synopsis is een onderdeel van het gehele 'pakket', om het manuscript zo maar te noemen. En de synopsis was 'vroeger' niet het hangertje waarmee het kunstwerk aan de muur bevestigd werd. Synopsis kan heel mooi zijn, een idee heel origineel - het gaat om de uitwerking ervan. Als Picasso zijn ideeën en drive niet door middel van zijn vaardigheden had kunnen omzetten tot zijn werken, had nooit iemand van hem gehoord.