#590 Het Einde
#590 Het Einde
Ik heb voor deze opdracht het personage uit opdracht #576 genomen: Elisabeth.
Het was een paar jaar geleden dat Elisabeth een winkel had gekregen van haar oma als erfenis. De eerste paar jaar liep de winkel zeer goed. De winkel was haar lust en leven. Maar het afgelopen jaar draaide de winkel verlies en nu was er faillissement aangevraagd. Het had niets te maken met een verkeerde inventaris of te hoge prijzen. Er was iets anders aan de gang. Ze werd moedwillig zwart gemaakt, gesaboteerd. Zelfs de faillissements-uitverkoop liep slecht. Klanten bleven weg alsof ze de pest had. Ze was alles kwijt. Wie haar zwart maakte wist ze wel, Linda. Linda woonde als kind naast haar. Vriendinnen waren ze nooit geweest aangezien Linda altijd alles tot een wedstrijd maakte. En als Linda ging verliezen, verlaagde zij zich tot vuile en valse streken. Elisabeth had nooit een wedstrijd willen voeren met Linda. Maar nu was Linda te ver gegaan.
Een duister gevoel maakte zich meester van Elisabeth. Deze strijd zou ze voor eens en altijd beëindigen. Op kerstavond sloot Elisabeth voor de laatste keer haar winkel. In plaats van naar huis te gaan, liep ze richting het huis van Linda. Elisabeth wist dat ze nog niet thuis was en zou haar opwachten. Terwijl ze wachtte gingen haar gedachten terug naar iedere keer dat Linda haar leven vergalde, vriendschappen vernielde en nu als laatste haar winkel kapot had gemaakt. Onbewust gleed haar hand om het mes wat ze in haar jaszak had gedaan. Ze zou het alleen gebruiken om Linda te bedreigen. Zeggen dat ze zich met haar eigen leven moet bemoeien en niet met dat van haar.
Om zes uur staat Elisabeth in een donker steegje naast het appartementencomplex waar Linda woont. In de verte ziet ze Linda aan komen lopen. Als Linda vlakbij is, stapt Elisabeth uit het donker in het licht. Linda begint te grijnzen “Zo, hoe gaat het met je winkeltje. Ik hoor dat je faillissement heb moeten aanvragen.”
“Jij weet heel goed hoe het met mijn winkel gaat,” antwoord Elisabeth met ingehouden woede. “Jij hebt mijn winkel kapot gemaakt.” Linda begint vals te lachen. Opeens wordt het stil, oorverdovend stil. Op het gezicht van Linda is verbazing te zien en dan niets. Als ze op de grond ligt, vormt zich een rode plas om haar heen. Elisabeth kijkt onbewogen naar haar en een gevoel van opluchting maakt zich meester van haar. Ze is eindelijk vrij, dit is het einde.
-----
Beste Allemaal,
Helaas is dit de laatste wekelijkse. Ik wil iedereen, medeschrijvers en coaches bedanken voor alle op- en aanmerkingen. Ik heb er veel van geleerd.
Ik wens jullie allen fijne feestdagen en een gezond en gelukkig 2026. Hopelijk komen we elkaar ergens ooit weer tegen.
Nicoline

Hoi Nicoline, Inderdaad…
Lid sinds
1 jaar 5 maandenRol
Hoi Nicoline,
Inderdaad helaas de laatste. Je hebt een mooie scene neergezet waarbij duidelijk de opdracht is verwerkt. Ik denk dat het wel handig is als de namen van de hoofdpersonen misschien minder op elkaar zouden lijken. Ook zou het mij meer zeggen als ik iets meer achtergrond zou hebben over het waarom (waarom wordt de HP weggepest) en ook meer details over het hoe. Dat geeft meer een idee van drama en gevoel. Dat laatste komt in de laatste zinnen veel meer naar voren en geeft meer diepte.
Verder graag gelezen. Ook jij bedankt voor alles wat je hier hebt bijgedragen aan verhalen en feedback. Hopelijk tot een volgende!
Dag Nicoline, Ik sluit me…
Lid sinds
13 jaar 7 maandenRol
Dag Nicoline,
Ik sluit me aan bij het commentaar van Sonnema.
GG.
Ik hoop dat je ergens een nieuw plekje vindt om je verhalen te delen. Misschien dat we elkaar daar weer treffen. Tot dan en fijne feestdagen!
Lekker wraakzuchtig verhaal…
Lid sinds
13 jaar 2 maandenRol
Lekker wraakzuchtig verhaal. Voor mij is het nog wat veel 'vertellen'. Bij de dialoog begint het voor mij wat meer 'te stromen'. Wat mij betreft zou je daar nog een slag in kunnen slaan, in een verder prettige verhaal- en taalstijl, die ik in je andere bijdragen ook terugzag. Je heb volgens mij al zeker een eigen vertelstem gevonden.
Blijf schrijven en delen.
Sonnema, ik heb Liesbeth…
Lid sinds
5 maanden 2 wekenRol
Sonnema, ik heb Liesbeth veranderd in Linda. Het leest nu inderdaad wat prettiger.
Angus, bedankt voor al je terechte feedback, was zeer verhelderend en leerzaam.
Hadeke, ook bedankt voor je feedback. Ik wil altijd teveel vertellen, maar omdat je maar een X aantal woorden mag gebruiken, blijven er vaak wat onbeantwoorde en niet genoeg uitgediepte stukken over.
Hallo nicole, Je hebt de…
Lid sinds
11 maanden 2 wekenRol
Hallo nicole,
Je hebt de scène beeldend beschreven. Ik kan het voor me zien.
Ik sluit me aan bij een eerdere opmerking over iets meer achtergrond aan. Het wordt voor mij als lezer makkelijker me met de wraaklust van de HP te identificeren als ik iets meer zou weten van de toedracht.
Ik weet niet of Elisabeth nu echt vrij is maar ik heb zeker graag over haar gelezen.
Hopelijk gaan we ons elders weer treffen.
Ook voor jou alvast een goed 2026
Wat Ancenita zegt is een…
Lid sinds
14 jaar 11 maandenRol
Wat Ancenita zegt is een goede observatie: echt vrij zal Elisabeth nu niet zijn.
Net als Hadeke mis ik wat dialoog. Waar ik het verhaal wel goed in geslaagd vind is het feit dat ze het moorden niet van plan was. (Wel is het voor eens en altijd een voorbode van het akelige wat nog komen gaat.) Het gedeelte bij het wachten is misschien een goede plek voor een flashback.
Het uit het donker in het licht stappen is mooi. Dat Linda niet schrikt lijkt me onwaarschijnlijker. het beeld van de rode plas waar ze op de grond in komt te liggen is goed gekozen.
Een prachtig 2026 wens ik je!
Ik wens je veel inspiratie…
Lid sinds
19 jaar 4 maandenRol
Ik wens je veel inspiratie in 2026 en dank je voor deze laatste bijdrage. Blijf schrijven want je hebt spannende ideeën en een vlotte pen. Het uit het donker stappen naar het licht vind ik mooi omdat het contrasteert met haar daad, waardoor ik mij nog sterker afvraag of dit de goede manier was om dit probleem van Linda op te lossen.
Ik zal jouw vriendelijke stem missen die doorklinkt in jouw verhalen. Veel schrijfplezier!
Odile, Dank je voor je…
Lid sinds
5 maanden 2 wekenRol
Odile,
Dank je voor je mooie complimenten. Ik hoop je in de toekomst toch nog ergens tegen te komen.
Jij ook de allerbeste wensen voor 2026.
Groetjes, Nicoline
Ancenita en Emmy, bedankt…
Lid sinds
5 maanden 2 wekenRol
Ancenita en Emmy, bedankt voor al jullie op- en aanmerkingen. Ik heb er veel van geleerd.
Tot misschien hopelijk ergens in 2026.
Hoi Nicoline, je verhaal…
Lid sinds
8 jaar 11 maandenRol
Hoi Nicoline, je verhaal heeft spanning en bij het einde bekruipt mij een 'net-goed-gevoel.' Het leest voor mij prettig.
Eens met eerdere opmerkingen over de achtergrond en het hoe van het faillissement.
Ik zou in het eerste gedeelte een witregel inlassen na 'Ze was alles kwijt.'; daarmee maak je de stap van de beschrijving van de situatie naar haar gedachten/vermoedens. En de witregel vóór "Jij weet heel goed ..." zou ik weglaten, het gesprek wordt daar niet onderbroken.