#218 Hel en verdoemenis
‘Sta op, vrouw!’
IJskoud water opent eerst haar ogen, dan haar wonden. Ze kruipt achteruit tegen de muur naar het licht. Kijkt kort omhoog naar de vrijheid. Rode randen maken haar irissen onuitstaanbaar blauw.
‘Kijk me niet aan, heks.’
De eerste klappen bereiken via haar hoofd haar ziel. Met een laatste krachtsinspanning blijven haar ogen gefixeerd op haar kwelgeest. Hoge geluiden vullen de bedompte cel. Steeds indringender.
‘Wat doe je.'
'Nee.'
'Stop daarmee, nu...'
Het zware lijf van de man begint te stuiptrekken, maar verlossing blijkt een illusie. Ze klauwt zich vast, steelt de levenskracht van het verschrompelende lichaam.
Nynke, wat een prachtige
Lid sinds
9 jaar 1 maandRol
Aha, nu snap ik het, ze wordt
Lid sinds
7 jaarRol
Dank voor jullie reacties,
Lid sinds
10 jaarRol
Nynke, mooie laatste zin nu,
Lid sinds
9 jaar 1 maandRol
Nynke, … spannend en mooi
Lid sinds
11 jaar 11 maandenRol
@Nynke, ik lees geen weerwolf
Lid sinds
8 jaarRol
Hé! Mooi eerst beeld ! (ik
Lid sinds
6 jaar 11 maandenRol
Marie, Nancy en
Lid sinds
10 jaarRol
nyceway schreef: Marie, Nancy
Lid sinds
6 jaar 11 maandenRol
Mooi Nynke, de aanpassing had
Lid sinds
8 jaarRol
Karel123 schreef: nyceway
Lid sinds
10 jaarRol
Nancy Bastiaans schreef: Mooi
Lid sinds
10 jaarRol
Hoi Nyceway, Spannend
Lid sinds
7 jaar 1 maandRol
Een dreigend stukje vol
Lid sinds
14 jaar 1 maandRol
Ik vind het eerste deel wel
Lid sinds
17 jaarRol
edwinchantalenquinten
Lid sinds
7 jaar 5 maandenRol
Jurrit, Chantal, Willemina en
Lid sinds
10 jaarRol
Spannende scene uit een
Lid sinds
8 jaar 8 maandenRol
Intrigerend verhaal, een
Lid sinds
11 jaarRol
Karinska schreef: Spannende
Lid sinds
10 jaarRol
schrijvenmaar
Lid sinds
10 jaarRol
ja, ik vind hem sterker zo
Lid sinds
11 jaarRol
schrijvenmaar schreef: ja, ik
Lid sinds
10 jaarRol