#151 De langste avond

Spannend! Ik ben nieuwsgierig naar wat er gaat gebeuren en naar wat er al gebeurd is. Een kus op haar roze appelwangetje klinkt zo schattig, het laat doorschemeren dat ze een gelukkig stel zijn. Met plezier gelezen, bedankt.

Je gebruikt in het begin al drie namen. Ooit hadden we ergens hier op het forum erover dat dat onnodig kan zijn. Je zet een bepaalde sfeer neer, en maakt t verhaal spannend.

Spannend mw Marie, het maakt me heel nieuwsgierig. Krijg er ( natuurlijk gekke) beelden bij dat je HP net een of andere Frankenstein op zijn OK-tafel heeft gecreëerd en deze heeft hem nu ontvoert, geblinddoekt en hem bij zijn been gepakt, boven zijn hoofd rondgezwiept en met 50 km/pu het veld ingegooid. Ofwel je verhaal zet van alles bij me in gang. :thumbsup:

Dank je Brenda. Ja het is een goed stel samen. Misschien met de opdracht volgende week, kan ik er vervolg van maken. Je weet maar nooit! Ikzelf raak ook geïnspireerd. Heerlijk gevoel is dat!

Dank je Maddbrug. Je bedoelt dat drie namen teveel zijn in een 300 woordentekst? Dank voor je compliment over de sfeer, komt goed over dus. Fijn om te lezen.

Dank je Nancy voor je duim. Ik geniet alweer van jouw woorden! Nee, geen enge vent gecreëerd, het heeft met het geld te maken oftewel het slijk der aarde.

Marie, het leest fijn, een gezellig verhaaltje. Maar ik heb geen clou wat er met Nicolaas gebeurd . Dat voelt voor mij wel een beetje als een teleurstelling. .

Een lief verhaaltje, mw Marie, tot de politie aan de deur belt. Ik ben erg nieuwsgierig naar het eventuele vervolg van het verhaal en je oplossing van het mysterie (dood in het graanveld).

Begin van een spannend verhaal, graag een vervolg! Zelf ook schuldig aan het weglaten van wat er nu gebeurd is :o

Dank je Marceline, ik begrijp je teleurstelling. Hier volgt de ontknoping: Nicolaas rijdt in zijn Ferari naar het huis van Marjorie. Het ligt afgelegen in een grote Engelse landschapstuin ongeveer twintig kilometer van zijn huis. Er staan helemaal geen auto’s, denkt hij. Heb ik in alle haast niet goed gekeken in mijn agenda? Hij parkeert de auto in de schaduw van de grote rode beuken en kijkt op zijn smartphone. ‘Verdikkeme, verkeerde datum, sufkegel, die ik ben,’ zegt hij tegen zichzelf. Net als hij zijn auto wil draaien, komt Marjorie aangelopen met haar twee labradors. Snel doet hij zijn deur open, ze springen zo tegen de auto op. Dat weet hij nog van de vorige keren. Ze zijn bepaald niet opgevoed! ‘Hey Nicolaas, oh wat zie je er mooi uit,’ haar ogen worden groot en ze kijkt hem bewonderend aan. Ze legt haar hand op de stof van zijn mouw: ‘Kwaliteit, zeg! Daar hou ik van.’ ‘Marjorie, ik heb me vergist, ik dacht dat je feest vanavond zou zijn. Weet je, ik val je niet lastig, ik ga gauw weer.’ ‘Dat zou zonde zijn Nicolaas, kom we gaan even wat drinken op mijn terras.’ En ze laat de honden in de kennel. ‘Eventjes dan en dan ga ik weer hoor.’ Van het één komt het ander en Marjorie stelt voor een eindje te gaan vliegen met haar privé vliegtuig. Nicolaas denkt aan het geld, hetgeen ze zo broodnodig hebben voor het onderzoek naar hersenstamkanker en denkt: vooruit dan maar. Marjorie beheert de nalatenschap van haar overleden man, de miljardair Grotenhorst. Zo simpel gaat dat hier, denkt Nicolaas. Instappen en wegwezen. Marjorie gaat naar binnen en komt terug met haar rode sjaal om en zegt: ’Wil jij ook zo even vliegen, ik heb twee stuurknuppels, dit was een instructievliegtuig.’ ‘Ik heb nog nooit gevlogen.’ ‘Dat gaat heel simpel hoor, ik leer het je zo.’ Ze stijgen op en al snel vliegen ze boven prachtige korenvelden. Nicolaas bewondert het uitzicht en brengt het gesprek slinks op de pecunia. Marjorie trekt een rimpel in haar voorhoofd, doet haar sjaal af: ‘Neem jij de stuurknuppel maar, dat is veel leuker.’ Ze legt uit hoe het moet. Het lijkt inderdaad simpel. Dan gaat ze achter Nicolaas zitten en masseert zijn schouders en daalt af naar zijn borst en lager. Nicolaas krijgt het er warm van en dat allemaal in het vliegtuig en hij vliegt nog wel! Ze moedigt hem aan, ze begint te lachen: ‘Doe maar rustig hoor Nici, hij vliegt op de automatische piloot rondjes van 500 meter’ en ze werpt zich op zijn schoot. Nicolaas heeft geen tijd om na te denken, ze zoent hem zeer nadrukkelijk en hij voelt iets in zijn mond glijden. Dat was zijn laatste gedachte. Marjorie kirt van genoegen. ‘Zo lelijke opgeklopte hommel. Je krijgt mijn sjaal om je ogen en dan hoep eruit hier!’ Het is eigenlijk een fluitje van een cent. Deur open, een duwtje, ze ziet hem vallen, zo mooi middenin het koren! Ze zet de automaat uit, vliegt nog een gezellig rondje over Amsterdam en gaat tevreden naar huis. Bij het uitproberen van zijn nieuwe drone met ingebouwde camera ziet de boerenzoon een lijk in het korenveld. De dode man is gekleed in een smoking en hij is geblinddoekt. Rondom het lijk staat al het koren nog overeind, er leidt geen spoor van platgetrapte halmen naartoe.

Jules, dank voor je reactie. Ja het staat hierboven. Het thema inspireert me enorm. Kon het niet laten. Ik zou dit natuurlijk kwijt moeten in 300 woorden. Dat lukt me helaas niet! Mijn verhaal deel twee is ongetwijfeld niet de bedoeling van Corrie Gramser.

Dank je iKat. Ik heb het zo opgelost zie hierboven deel twee. Ik begrijp dat dit niet de bedoeling is, maar kon het niet laten!

Voor Maddbrug: Cheline is de partner van Marjorie, maar dat is weer een ander verhaal.

Dank Marie, Wat leuk! ook mij inspireerde deze opdracht tot nog een klein stukje eraan. Maar nu ben ik natuurlijk weer nieuwsgierig naar de reden waarom Marjorie van Nicolaas af wilde ;)

Ha ha je enthousiasme is geweldig, goede verklaring! Er staan naar mijn smaak woorden/zinnen in die niet nodig zijn. Wat draagt bij aan het verhaal? Waar dat huis staat kan met minder uitleg, de honden vind ik niet bijdragen. Volgens mij kan het wel korter. Maar ook weer graag gelezen.

Gezellige sfeer, @mw.Marie. Het eerste deel lees ik een aanzet tot een verhaal. Het zou een uitdaging zijn deel 1 en 2 te comprimeren tot één verhaal. ;-) Puntje: Wijds gebaar > weids gebaar https://onzetaal.nl/taaladvies/weids-wijds

Dank je Marceline. Leuk dat je me verder inspireert en aanmoedigt!

Dank je iKat. Ik zie zo'n precieze Nicolaas voor me met Ferrari en dan labradors die er tegen aan springen.. Je hebt gelijk, ik kan dat ook anders laten zien. Ik ga broeden. Dank voor je inspiratie!

Dank je Nel. De uitdaging neem ik aan, ga het proberen! En dank voor weids gebaar. Verandert. Toch nog weer een foutje ingeslopen!

mw.Marie, ... ik heb genoten van je verhaal. Je bent in the mood, hoor!

mw Marie, meer woorden nodig hebben om alles kwijt te kunnen komt mij niet vreemd voor. Maar zoals jij deel één schrijft met een open einde, vind ik echt knap gedaan. Het vraagt om meer, mar de lezer heeft in ieder geval al een eerste mooie indruk. knap gedaan, groet, Connie

Dank je Riny. Eerst mijn excuses voor deze late reactie. Fijn dat je ervan genoten hebt!

Dank schrijfcoach Corrie. Eerst mijn excuses voor deze late reactie. Heel fijn dat je allebei de stukken gelezen hebt, had ik niet op gerekend hoor. Er zijn op dit moment zoveel schrijvers aan het woord op SOL! Dank voor je leuke reactie, de inspiratie is goed binnen gekomen.

Dank je Connie. Voor je fijne bemoedigende woorden. Hetgeen ik moeilijk vind om het verhaal te comprimeren tot 300 woorden, ook al laat ik delen weg, de humor eruit gaat. Dus dat betekend dat ik nog heel veel moet oefenen!