# 146 - Ode aan Judith

@Mili, wat ben jij snel zeg, knap stukje :thumbsup: en ja afval is ook natuurlijk :eek: :)

@Nancy, een wel zeer oplettend lezer zou nog kunnen weten over mijn ondergrondse afvalcontainers. Daarnaast is het een parodie op onze maatschappij. Dank voor je snelle reactie. :)

Zeer beeldend, Mili. Ik kan het afval bijna ruiken. Je weergaloze laatste zin draagt het gedicht.

@Mili, ik las direct de frustratie van je 'bijzondere' leefomgeving. Naast het ruiken zie ik jouw ontsteltenis. Wat ben je toch veelzijdig. :thumbsup: Graag gelezen, Connie

@Mili de parodie had ik door van de ondergrondse afvalbakkencontainers had ik niet opgeslagen. Hij is goed.

Ja, @Nel, daarin ligt de essentie. :thumbsup: voor je niet aflatende inzicht. @Connie, de frustratie is er, opgelegd door de gemeente. Hoe ik me ook verweerde. Afval is mijn deel geworden. Glimlachte om het veelzijdige. Merci. Beiden.

@Nancy, jij bent goed,

ach die Judith, zou ze blij zijn met jouw afvalode? afval is veelzeggend, op vele manieren als ìemand een geschikte afvalmoeder is, dan jij, denk ik me zo in

Een goede invulling van de opdracht met een belangrijke mededeling, heerlijk :thumbsup:

@Mili, het zou toch wat zijn als je in een mosterdpotje afval hoorde in plaats van de zee. Hoewel ik me daar ineens iets bij kan voorstellen. Het zal met jouw ode aan Judith te maken hebben. Dumpen en zowel onverzadigbare smurrie als ontsteltenis ruiken maakt deze tekst onmiskenbaar Mili-eigen, zoals ook het burlesk desolate van het 'afvalmoeder zijn'. Ik zal, als ik weer eens in het land ben, in grote schrik en verwarring naast je op je rode bankje komen zitten. Als troost.

@schrijvenmaar, ik weet niet wat Judith blij maakt, weet alleen dat ik niet blij ben. Nu heb ik de gemeente verzocht om meer sleutels en een Genootschap van Afvalmoeders opgericht zodat ik niet meer alleen sta voor een berg smurrie. @Brenda, ik weet niet goed welke mededeling ik doe. Dank voor de reacties.

Dag Mili, Hoewel ik er natuurlijk weer helemaal niet bij kan, enfin, een beetje, blijf ik je schrijfstijl bewonderen. Ik ben een afval-oma, maar desondanks blijf ik lachen om de waanzin die het leven is. Je moet wel, jij op je rode bankje, ik op andermans bank. :o Hou er de moed in, Mili.

Dag Mili, wat een originele invulling van de opdracht! Je maakt me ook nieuwsgierig: hoe hoor je het afval? Als het omlaag valt, of hoor je het bij wijze van spreken roepen? Het woord 'onverzadigbaar' in combinatie met afval vind ik goed gevonden: er lijkt nooit een einde te komen aan het afval op deze wereld... Wat ik wel verwarrend vind is de titel Ode aan Judith. Ik dacht eerst dat Judith iemand moest zijn als een 'afvalmoeder' maar dat ben je zelf. Misschien moet je hier nog iets meer uitleggen. Groet! Greetje Kruidhof

@Elyse, wedden dat als mijn pot mosterd leeg is ik er afval in hoor? :) Het predicaat 'afvalmoeder' dat ik mijzelf verleende heeft meer potentie dan 'overblijfmoeder'. Voel je 'm? Fijn dat ik Mili blijf in mijn gedichten die ik heel weinig schrijf maar eigenlijk enig vind om te doen. Mijn inspirator heb ik! Hoop dat je het rode bankje weet te staan, ik serveer er continue mousserende wijn uit. :{} @Blavatski, bij deze doneer ik u mijn rode bankje dat dan uw bankje wordt. Het zit wel wat hard. Wel op voorwaarde dat u blijft lachen en uzelf geen afvaloma noemt. :{}

Speciaal, jammer van de stank... ik zou je zo een luchtverfrisser sturen, al denk ik niet dat die zal volstaan. wel graag gelezen... :thumbsup:

@poëzie coach,

Wat ik wel verwarrend vind is de titel Ode aan Judith. Ik dacht eerst dat Judith iemand moest zijn als een 'afvalmoeder' maar dat ben je zelf. Misschien moet je hier nog iets meer uitleggen.

ja, Judith, Judith wie zou dat nou zijn?

@Poëzie Coach Greetje, @janpmeijers was me voor, dankjewel janp voor je alertheid. In je opdracht staat: Judith Herzberg gaf ons een goede schrijftip. Lees maar: De zee kun je horen met je handen voor je oren, *** Dan heb ik nog wel - bewust en vast ook plagend - de eerste twee zinnen zo geschreven: Het afval kan ik horen niet eens met mijn handen voor mijn oren *** Meer uitleggen dan dat doe ik niet hoor. ;) Dank voor je dynamische coach zijn en feedback. En ik hoor het afval gewoon in/tegen de schacht vallen.

Ha ha, ga de natuur in is de opdracht en jij komt met afvalcontainers. Je verrast me maar dan wel in positieve zin want ik vind het beeldend. Verder geen mening over de poëzie, geen kaas van gegeten. Moest erg lachen om je Judith uitleg! Knap gevonden en graag gelezen ook al had ik me verheugd op een zen moment, lol

@i-Kat, het gaat hier om de natuur in de stad; er is een aanwas van ongedierte op/aan/in mijn afvalbakken. :D Wie had jou trouwens dat zenmoment moeten geven? Dank voor je waardering.

Afvalmoeder – het klinkt alsof je je gaat hechten aan de lelijkheid en overlast waar je niet om gevraagd hebt. Daar zie ik inderdaad wel parodie in. “in een schacht waarin men dumpt ik ruik hun onverzadigbare smurrie kleppen klappen dag en nacht een sleutel kreeg ik” vind ik een geweldig ritme hebben. “of ik zelf geen illegaal afval dumpen wil trekkend aan de ranzige zooi van anderen zit ik op mijn rode bankje” vind ik dan weer meer tegen proza aanschuren.

Hoi Mili, je eerdere verhaal over de strijd tegen de gemeente herkende ik meteen en ik was ook nu weer onder de indruk. Vandaag bericht RTV West over de problematiek van de containers; http://www.omroepwest.nl/nieuws/3437994/Hagenaars…, terstond deed dat mij een traan wegpinken, denkend aan het onrecht jou aangedaan! Aan de andere kant, de gemeente heeft daarmee jouw literaire sluitspier in de wijdste stand doen geraken, waardoor wij allen ons weer mogen laven aan jouw bijzondere schrijfsels. Ik vermoed dan ook een een-tweetje tussen jouw schare fans en de wethouder, die weliswaar erkent dat de containers problemen veroorzaken maar verder vooral het goede benadrukt dat zij de stad brengen. Mili, een dikke duim voor jou!

O, had je al gelezen en ik was de reactie helemaal vergeten. Zie je daar zitten op je bankje, en dat afvalmonster. Afvalmoeder of luizenmoeder, oppasmoeder, heb je ook afvalvaders gevonden of vallen die af?

@Gijs, dank voor je uitgebreide reactie, jouw parodie staat gelijk aan mijn vaak onderliggende spottende toon. Je legt de vinger daar waar ik ook haperde. Opgezweept door het klappen van de bakken vloog het gedicht er in een paar minuten uit. Het later nalezend, eenmaal gepost, voelde ik de door jou nu aangehaalde kentering. @Ton, hoe attent van je! Ik heb de link meteen doorgestuurd aan de dames van het Afvalgenootschap. Laatst hadden wij een vrouwelijke chauffeur op de immense afvaltruck. Zij wist niet echt goed te richten en mij toevallig in de keuken aan de voorkant bevindend, zag ik hoe de grijparm mijn ramen naderde. Ik ben gillend naar het binnenplaatsje achter gevlucht en heb mij verscholen onder geraniums. Schrei niet langer, ik ben en blijf strijdvaardig. @Madd, vanavond heb ik besloten er een afvalvader bij te betrekken. Hij woont boven me, komt van verre en is een jup. Alleen is hij tegen de twee meter en ben ik blijven steken op een meter en nog wat. Hij krijgt mijn sleutel zodat hij zelf kan gaan trekken. Het is een droevig verhaal. Ik bevind mij in spergebied. Het lijkt wel oorlog. :crybaby:

Millie, ... jij hebt de afvalcontainer even als afvalmoeder laten zien? Begrijp ik dat goed? Heb je misschien de afvalcontainer gepersonifieerd. Je klep klapt constant. Je hebt weer bijzonder goed geschreven. Staat er bij die afvalcontainer een rood bankje? Mijn moed is verdwenen om altijd alles te snappen.

Ha Mili, tss al de fauna, flora en wolken door een smurrie en stank die uit klepperende afvalcontainers komt. Afval hoort bij het aardse, het ongedierte dat er op afkomt mag (moet) je erbij nemen. Over afvalmoeders heb ik eerlijk gezegd nog niet gelezen. Op je bankje neem je tijd om alles te beschouwen, heb jij het rood geschilderd?! Origineel in elk geval!

@Emy, dank voor de luchtverfrisser. @Riny, nee, nee, zo is het niet. De afvalmoeder zit op haar rode bankje, de containers voor zich. Het is warm, waarom altijd alles snappen. ;) @marlie, inderdaad schilderde ik het ding rood. Hoe wist je dat? Het ongedierte erbij nemen weiger ik. Het woord afvalmoeder is mijn eigen creatie. ;) Hartelijk dank voor de reacties.

Mili, ik heb met je te doen. Ik ben geen stadsmens en kende het probleem niet. Ik weet niet eens of er in onze gemeente dergelijke vuilcontainers staan. Pas na het filmpje van Ton begreep ik ten volle met welke troep je zit opgescheept. Op Miliaanse wijze heb je dat kort en krachtig geschetst. Dat verander je niet in een handomdraai. Is verhuizen een optie? Met een fikse tinnitus hoor je het klepperen niet, maar of dat nou de oplossing is ...?

@Dos, resteert mij jou nog te bedanken voor je reactie. Verhuizen is geen optie, wie koopt nu een parterre incluis vuilnisbakken? Realiseer net dat ik ook niet meer het raam voor open kan doen, dan klap ik helemaal van mijn stoel af. Mierencolonnes trekken nu over het aanrechtblad. Het is hopeloos, ik ben hopeloos, je sympathie steunt me.

Je laatste zin is prachtig, het rode bankje brengt iets strijdvaardigst in het verhaal. :thumbsup: Gedoemd tot afvalmoeder. Onze postduif is jaloers dat je die rol wel over het afval wilt spelen. :D Jij kan alles aan! :nod:

@Marietje, het rode bankje staat goed bij mijn rode jas als ik verzet pleeg. :D Ik wil afvalmoeder af zijn en heb daarom het gedicht gestuurd naar de verantwoordelijke wethouders die in @Tons link beloofden het immense burgerleed te verzachten. De postduif is dus wel terug? Houd het jaloerse ding nog maar even. Ik ben drukdruk. Dank voor je reactie!