UKV's van de week: Modemerk en Bril Af!

Iedere week zetten wij vijf ultrakorte verhalen in de schijnwerpers. Wil jij ook een ultrakort verhaal schrijven? Doe mee in onze Facebookgroep.

Jup Goffin – Heimelijk

8 juni

Minuscule riviertjes regen verlaten het haar en stromen over haar gezicht, tranen onzichtbaar meenemend.

Gevoelloos voor het weer, doch niet voor de situatie, staat ze, verwijderd van iedereen, stoïcijns naar het gat te kijken. Vorige week dinsdag waren ze nog vol passie intiem geweest, alsof ze het begin van hun relatie herbeleefden. Diezelfde avond hadden ze afscheid genomen, hij moest weg, kon niet langer blijven.

De vrouw aan de overkant, geflankeerd door twee jonge kinderen, kijkt haar doordringend aan. Ze weet wie het zijn. Meer dan eens heeft ze hun foto in zijn portefeuille gezien.

Nancy Bastiaans - PoP Pourri

9 juni

Losjes in een schaal

van fluoriserende wansmaak

dichtgenaaide zeden

gemoffelde akkoorden

verdrongen door kant

en klaar gegroefd

voor al uw gehoorgemak

door zes handen op

de buik van Waterman

nieuwe golven lagen de rots

Hip Hop weg met Barbie,

daar komt de Indiepop

alles van een decennium

in de mix

en tranen vloeien

in een pot van frisse geuren

en Hubba Bubba gezoet

rotten de herinneringen

Trudy Pas - Bril af!

10 juni

Wat een hoop brillenzaken zijn er in de stad! Overal krijg je een gratis! Volgens mij wordt er goud geld aan verdiend, betaal je te veel. Ik loop ze allemaal af, want als lensdrager moet ik voor altijd aan de bril wegens ooglidcorrectie. Dat uitzoeken houdt mij drie dagen bezig en ik weet eindelijk wat ik wil: rond en blauw; flatteus door minder zichtbare rimpels.

‘Nog maar 50 en 70 % zicht! Een nieuwe bril heeft geen zin. Ik stuur u naar de huisarts voor een verwijzing naar de oogkliniek.’

Na de staaroperatie heb ik geen bril meer nodig!

Harmke Roestenburg - Geef mij maar de echte wereld

10 juni

Op het station wacht ik naast een vrouw die haar mooiste glimlach het internet opstuurt en enkel aandacht hiervoor heeft. Hoe doet ze dat? Mijn lach lukt alleen tegen echte mensen.

De trein die ons naar Leeuwarden moet brengen komt niet en de trein naar Groningen staat al tien minuten stil.

Als de conducteur ons wenkt en ik de vrouw niet kan losweken van haar scherm, spurt ik naar de overkant en kan nog net mee met de trein die terug gaat.

Ik zwaai nog even naar de selfiemaakster die opeens haar echte gezicht toont.

Robert Beernink – Modemerk

11 juni

De laatste tante uit die tak van de familie is overleden.

Namens de erfgenamen beheer ik, vanaf de koude kant, de administratie van de nalatenschap.

Haar post krijg ik doorgestuurd. Binnen een week valt tussen de bedelbrieven van zo ongeveer alle goede doelen die ons land kent, een rekening op de mat van een postorderbedrijf. Of ze vijfentachtig euro wil overmaken voor geleverde kleding.