UKV's van de week: Herinneringen in houtskool en Knakworst

Iedere week zetten wij vijf ultrakorte verhalen in de schijnwerpers. Wil jij ook een ultrakort verhaal schrijven? Doe mee in onze Facebookgroep.

Gea van der Helm - Herinneringen in houtskool

Het is de zomer van 1974.

Vader draagt een hemd, korte broek en geitenwollen sokken.

Barbecueën is de nieuwste trend. Met oude kranten en zijn Zippo stookt hij de oranje driepotige kolenkit op. Het vuur slaat uit, rookt indrukwekkend en dooft meteen. Het hoofd van pa is het enige dat gloeit als hij spiritus sproeit alsof hij de moestuin water geeft. Nog voor de Zippo openklapt klinkt: WHOEFFF.

Vaders linkerbakkenbaard verdwijnt.

‘Niks aan de hand, dat hoort zo.’

Even later liggen speklappen, worsten en kippenpoten op het rooster. Om half zes eten we zwijgend. Niemand noemt de verdwenen bakkenbaard.

Jan Poldervaart ·-KNAKWORST

Het barbecue feest begon rustig, maar eindigde in een episch slagveld van zwarte rook en vuur. Floris zwaaide met zijn vleestang alsof hij een middeleeuwse ridder was, terwijl braadworstjes sisten als boze slangen. Plots vloog er een enorme steekvlam op en iedereen sprong achteruit met een mix van angst en honger. Salades vlogen in de lucht, het brood werd vergeten, de geur van zwartgeblakerde kipsaté en speklappen veroverde de tuin. Uiteindelijk aten we lachend broodjes Unox knakworst, maar trots, want geen barbecue zonder chaos en heldhaftige verhalen. Onze brandweer- commandant beloofde plechtig nooit meer spiritus als brandstof te gebruiken

 

Roy Ramakers - Paniek

Bij het zien van mijn intenties koelt je enthousiasme.
Je hoofd zakt, je doorgaans vrolijke ogen vol weemoed.

Schoorvoetend loop jij langs me, alsof je naar de galg wordt geleid.

Lijn strak, nagels in het zand.
‘Heeft hij geen cursus gehad?’ vraagt de zoveelste betweter in zijn voorbijgaan, niet wetende dat hij de oorzaak is.

In wilde paniek poog je te vluchten, maar ik houd je tegen.

‘Het is een Baegle met een paniekstoornis,’ zucht ik.

Loop toch door!

Thuis ben je altijd gelukkig, maar de buitenwereld is zo beangstigend…

Soms denk ik: misschien lijk ik wel op hem.

Milly Lancer - Chef

Welnee, geen keukenschort. Is voor watjes! Ik kan dit! Schaar. Zakkie kolen open. Uche, uche. Doe even een washandje.

In de schaal, blokjes erbij, lucifertje. Brandt het, ja. Even wachten. Moeten wit worden hè? Die rook trekt zo weg. Gemarineerd? Lekker! Plastic zit een beetje vast. Shit. Nee gaat wel. O. Ja, ja Ik ruim dat zo wel op. Heb je een biertje? Mijn shirt? Is van de kooltjes. Ja, kom maar op met die burgers. Kan allemaal tegelijk. Pak jij de sausjes maar, dit is zo klaar. Auw **** Kijk eens. Dat? Dat kun je er gewoon afschrapen. Nou, lekker hoor. Gezellig hè?

Elsbeth Boom - Lief dagboek,

eindelijk kan het weer.
2 dagen kon het niet. 2 dagen niet schrijven! Terwijl ik zo veel te vertellen had.
Ik was je sleuteltje kwijt. #stupid
Hoe dan? Ik heb zus zelfs beschuldigd. Ze snuffelt best vaak in mijn kamer hoe vaak ik ook gezegd heb dat ze daar niks te zoeken heeft. Tja, kleine zusjes hè. Daar weten we alles van.
Maar ik geloofde haar wel.
Dus ben ik blijven zoeken.
En… gevonden! Weet je waar? Zooooooo stom: in mijn portemonnee!!!! In het achtervakje.
Wie zoekt daar nou?
In ieder geval: A heeft naar me gelachen!!