UKV's van de week: Lunch en Vormen

Iedere week zetten wij vijf ultrakorte verhalen in de schijnwerpers. Wil jij ook een ultrakort verhaal schrijven? Doe mee in onze Facebookgroep.

Roy Ramakers - Gewetenswroeging

5 maart

'Maar ik heb nog zoveel om voor te leven!'

'Dat weet ik, lieverd,' zei ze kalm.

'Alsjeblieft, wat heb ik gedaan?'

'Herinner jij je die nachtwinkel? De vrouw achter de kassa was zwanger. Voordat jij binnenkwam, neuriede ze een slaapliedje voor haar ongeboren kind. Ze stierven die nacht, door jou.'

'Maar, hoe-'

'Ik dat weet? Mooi meisje, gevlochten haar, roze bandana?'

'Jij?'

'Ik. Stop de auto maar en stap uit.'

Aarzelend kwam de auto tot stilstand.

Hij stapte de straat op.

Felle koplampen, een claxon, een klap.

Een levenloos silhouet en haar geest, die zich oploste in de nacht.

Gea van der Helm – Lunch

3 maart

Bij de viskraam zit een vrouw op een bankje in de zon.

Een bakje kibbeling in haar schoot.

Links landt een meeuw.

‘Vort.’

Hij krijst, maar wijkt niet.

Borst vooruit.

Als zij prikt, schuift hij mee.

Dan valt de lucht aan:

uit alle windrichtingen een formatie mee-eters.

De vrouw spreidt haar armen.

Vet spat.

Vis weg.

Als het tumult is verstild, komt de huismus.

Kijkt haar aan.

Kopje scheef.

Geen haast.

Geen eis.

Ze veegt de kruimels naar rechts.

‘Eet smakelijk.’

Jup Goffin - De bevalling

3 maart

De hommel en de hoornaar
hielden het niet langer
ze riepen het van de daken
het hommeltje was zwanger

Op een grote boterbloem
zo midden in de wei
werd er druk gefilosofeerd
wordt het een hij of een zij

Door al hun weidse vrienden
werden weddenschappen gesloten
tot het allerlaatste moment
waarop haar water was gebroken

De verbazing was groot
en de bevalling heel zwaar
uiteindelijk riep pa trots
het is een heuse hommelaar

Luc Vos – Vormen

3 maart

Wat zou ze nu denken?

Onzeker volg ik de beweging van haar ogen. Even blijven ze hangen. Ze knippert snel.

Waarom aarzelt ze?

Heb ik het fout gedaan?

Ze gaat voort, haar ogen glijden verder. Weer stopt ze, ze wrijft erin. Is dat een traan?

Een gevoel van geluk gaat door mijn vezels.

Hier doe ik het voor. Ze is ontroerd. Door de woorden op mijn bladzijden.

Ik denk dat mijn missie is geslaagd. Want zeg nu zelf, wat is er mooier voor een boek dan te zien dat zijn lezers worden geraakt door de woorden die mij vormen?

Thijs Hanrath – In de pannetjes

6 maart

Het restaurant ‘in de pannetjes' serveert alles in pannetjes. Pannetjes frites met een bak mayonaise, pannetjes bitterballen met mosterd, pannetjes wortels, pannetjes komkommertjes... Vandaag hadden ze voor het eerst de bitterkommertjes. Volgens de baas van het restaurant, had hij een bitterbal met een komkommer gekruist en met succes. Het was een staafje met een balletje in het midden geworden. De bal was zacht; de staaf had de ‘bite’ en waterigheid van de komkommer. Hij had er altijd in geloofd: als je de komkommer maar bitterballen bleef voeren, moest het op een dag lukken.

‘Hij smaakt uitstekend met mosternaise.’