UKV's van de week: Een uitstapje en Kunst

Iedere week zetten wij vijf ultrakorte verhalen in de schijnwerpers. Wil jij ook een ultrakort verhaal schrijven? Doe mee in onze Facebookgroep.

Jan Poldervaart – Vredesbrief

18 maart

Hoi strandwandelaar, als deze flessenpost jou bereikt, hebben de wereldzeeën ons verbonden. Ik schreef dit op een zomeravond vol hartstocht en verlangen, hopend dat iemand ooit mijn brief leest. Misschien zoek jij iets, of laat je juist iets achter. Weet dat je niet alleen bent; over elke golf reist een prachtig verhaal. Koester de stilte van dit moment en geef het door wanneer je kunt. Zo blijven onbekenden elkaar vinden zonder elkaar te kennen. Schrijf jouw poëtische woorden en vertrouw ze toe aan het kolkende water en laat de horizon getuige zijn van onze gedeelde hoop op wereldvrede.

Lieve Frederix – Berichtgeving

17 maart

Als we die zondagmiddag in onze auto stappen en de motor start, begint zoals steeds de radio te spelen. Het eerste wat we horen is ‘vier vrouwen zijn weggelopen’. De rest van de mededeling horen we niet en onze fantasie slaat spoorslags op hol. De ene na de andere onwaarschijnlijke oorzaak van wegloopgedrag sturen we onze ether in. Helaas verkroppen onze reacties het niet om hier zwart op wit te verschijnen. Een vijftal minuten verder in het bericht leren we de context van de vier vrouwen kennen. Ze nemen deel aan een veldcross.

Robert Beernink – Kunst

19 maart

Samen met Helga, de ontwerpster, kijk ik naar de omslag van mijn nieuwe boek.
‘Ik zie twee paarden,’ zeg ik.
‘O ja? Ik heb er maar één geschilderd!’
‘Kijk.’ Met mijn wijsvinger volg ik de tussen bonte kleuren verborgen contouren. ‘Deze is heel goed zichtbaar, maar,‘ ik volg nu andere lijnen, ‘dit is toch een paardenhoofd?’
Helga kijkt intensief mee en schudt haar hoofd. ‘Het enige wat ik daarop kan zeggen is dat ik weet dat mannen sommige kleuren anders waarnemen dan vrouwen.’
We kijken beiden naar hetzelfde en zien allebei wat anders. Dat is de magie van kunst

Tja Huizing – Een uitstapje

19 maart

We zijn in Safaripark Beekse Bergen. Het is echt genieten om de wilde dieren van zo dichtbij te zien.
Mijn man zet de auto stil zodat hij goede foto’s kan maken. Aangezien het bloedheet is, hebben we de ramen opengedraaid.
Terwijl we geïnteresseerd op zijn mobieltje kijken of de foto’s gelukt zijn, geef ik een gil.
Een tijger steekt zijn kop naar binnen, ontbloot zijn tanden en grist het mobieltje uit de handen van mijn man.
‘Dat apparaat heeft verdorie 500 euro gekost,’ roept Henk kwaad.
‘Wil je dat terughalen of lijkt het je verstandiger om weg te gaan?’

Asko de Vries Robles – Beroepsdesinformatie

20 maart

‘Angst zit in je hoofd.’ zei de psychiater van het Riagg ooit.
Hij bleek gelijk te krijgen. Al waren zijn woorden levensechter dan verwacht. 
Een tumor, de grootte van een sinaasappel. De tumor was een lot uit de loterij,zei de neurochirurg vanuit zijn tunnelvisie.
Hij draaide het beeldscherm naar mij en mijn vader toe.
Pap was danig onder de indruk van de beeldvormende technieken van de MRI-scan.
In zijn tijd waren ze nog niet zover.
Dr. H. kon slechts met de grootste moeite een glimlach onderdrukken.
Ik zat erbij en keek ernaar.