UKV’s van de week: Koningin en Horizon

Iedere week zetten wij vijf ultrakorte verhalen in de schijnwerpers. Wil jij ook een ultrakort verhaal schrijven? Doe mee in onze Facebookgroep.

Luc Vos - Oorlog?

12 maart

‘Wordt het weer oorlog?’ vraagt de oude vrouw met trillende stem. Ze wuift met haar bijna doorzichtige hand naar de grote tv die onafgebroken beelden van ontploffingen en vuur de gemeenschapsruimte in blijft sturen.

‘Wordt het weer oorlog?’ echoot een man links van haar. Zijn handen trillen onophoudelijk in zijn schoot, zijn ogen flitsen snel van links naar rechts.

‘Wordt het weer oorlog?’ fluistert een vrouw aan de andere kant van de zaal. ‘Moeten we dan de schuilkelder weer in? En onze buren de trein op?’

De borden kletteren in de kar als het middagmaal wordt afgeruimd.

‘Vandaag niet.’

Jup Goffin – hij komt, hij komt

12 maart

‘Heb je die brief naar Amalia al geschreven?’

‘Nog niet. Zoiets doe je niet zo maar. Je moet de juiste aanspreektitels weten, er mogen geen taal- en spelfouten inzitten, de toon moet dringend doch gematigd zijn, ga zo maar door.’

‘Dus met andere woorden, voorlopig komt het er niet van?’

‘Jawel, wat ik zeg doe ik ook.’

‘Waar ga jij naartoe?’

‘Deze brief aan Amalia op de bus doen.’

‘Maar dat zou ik toch doen? Wat heb je haar geschreven dan?’

‘Dat ze de komende twintig jaar haar post in de gaten moet houden, voor een brief van jou.’

Jacqueline van Meerten - Voor Amalia

12 maart

Misschien lees je deze brief ooit nog eens terug. Sommige woorden krijgen hun betekenis pas met de jaren.


Prinsessen worden vaak beoordeeld op jurken, kilo’s en glimlachen. Waardigheid groeit stiller. Met de jaren ontstaat het vermogen om onder hoge verwachtingen rechtop te blijven.


Je droeg al vroeg meer dan linten en titels, misschien ook het stille gewicht van andermans dromen. Misschien leerde je daardoor wat werkelijk telt: zachtheid, moed en humor.


Diezelfde ingetogen klasse bezat je oma. Bewaar iets van haar rust, maar kies altijd je eigen ziel. Want een koningin regeert niet alleen een land, maar eerst zichzelf.

Laura van der Linde

12 maart

Lieve Amalia,

Je bent geboren in een leven waar veel kleine meisjes over dromen. Een echte prinses in een echt kasteel. Met wel honderd jurken, een hemelbed en tandpasta met glitters.

Maar jij was waarschijnlijk veel liever een gewoon meisje geweest. Met vrijdag-patat-dag, buut vrij op het schoolplein en een stiekeme eerste kus in het fietsenhok. Niet met een eigen chauffeur en beveiligers maar zelf op je roze fiets naar school.

Het leven is niet eerlijk, dat heb je al geleerd. Maar hopelijk word jij een koningin die zorgt dat álle meisjes zich vrij en belangrijk voelen. Als een prinses.

Mechtilde Meijer - Horizon

10 maart

Zijn gedachten werden zwevende tijdreizigers zonder kompas. Tegen de avond dwarrelen herinneringen als bleke vlinders neer op zijn hoofdkussen. Zijn dromen zwellen en breken als een rusteloze zee die haar adem pas hervindt bij het eerste zilver van de dageraad. Hoop schildert zijn ochtenden. Samen douchen, gedeelde koffie, woorden die weerspiegelen in glas. Zijn verlangen ademt geduld. Liever de lange stilte dan de korte warmte van een tweede keus. Dus wacht hij en blijft zijn blik gericht op de horizon. Want ware liefde kiest maar één keer.