Lid sinds

1 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

#373 Een appel of een peer

 

Een appel of een peer

Ik hoor de torenklok zes slaan. Het is mistig en de straten zijn bijna leeg.
De lampen in de huizen gingen ruim voor het avondeten aan. Herfstbladeren waaien over straat. Door de mist zie ik niet goed waar ik ben. Dat maakt me onzeker en ik verplaats me minder snel dan anders.
Ik voel me onbehaaglijk.
Toch zijn de weersomstandigheden niet de belangrijkste reden voor mijn onbehaaglijke gevoel, ik kan wel tegen een stootje.
Nee, het is omdat rond 31 oktober veel mensen meedoen met griezelige verkleedpartijen. Wat men doorgaans niet geschikt acht voor kinderen onder de twaalf, is dan opeens geschikt voor alle leeftijden.
Messen in schedels, een zaag door een arm, spoken, vampiers, het geluid van cirkelzagen en rammelende kettingen. Gegil. Lekkernijen in de vorm van oogballen, mummies, spinnen, hoe griezeliger hoe beter. Kunnen kinderen begrijpen dat het voor de grap is? Zoekt men de spanning soms op omdat het Sinterklaasfeest niet meer zo geheimzinnig is?
Sint en Pieten zijn veranderd in prettig aangepaste personen, die zich met de ARBO-wet in de zak, veilig verplaatsen op straat of op het water. Ze betreden uitsluitend op uitnodiging van gastvrouw of gastheer een woning. Dat wil zeggen: door de voordeur, en niet op het dak of via de schoorsteen. Ouders regelen alles ‘voor de Sint’ om het voor de kinderen aannemelijk te maken dat er iets in de schoen zit, of dat er pakjes in de gang staan. Anders zouden ze bang kunnen worden, dat er ’s nachts vreemden in het huis komen.
Begrijpt u het nog?

Opeens hoor ik zingen. Kinderstemmen in de mist. Ze komen dichterbij en ik zie nu ook hun lampions. Een groepje kinderen gaat zingend van deur tot deur en hoopt op snoep of vruchten. Glimlachend kijk ik naar hun gezichten. Ik moet opletten dat ze mij niet zien.
Zelfs de kleinsten doen mee en genieten van hun uitstapje in het donker. Dat is zonder doodshoofden en skeletten al spannend genoeg. Zou hun lampion blijven branden?

De mist lijkt minder dicht te worden. Door de kale takken van een kastanje zie ik de maan.
Het wordt kouder. Gelukkig kon ik die dakloze vanmiddag blij maken met mijn halve mantel. Huiverend sla ik de andere helft wat steviger om me heen en geef mijn paard de sporen.
Hij kent de weg. Naar huis!

 

Lid sinds

2 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Maria, een mooi verhaal. Zonder te verraden wie je bent, is het duidelijk en geef je vanuit dat personage je mening op Halloween. Mooi gedaan. De titel vind ik persoonlijk niet zo treffend.

De lampen in de huizen gingen ruim voor het avondeten aan. ---> Bij ruim voor het avondeten denk ik aan een uur of vier, vijf. Dan gaan er volgens mij nog niet veel lampen branden.

Gelukkig kon ik die dakloze vanmiddag blij maken met mijn halve mantel. ---> dit zie ik niet echt voor me. Scheurde hij de mantel in tweeën? Waarom gaf hij niet zijn hele mantel?

 

Lid sinds

1 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

Als antwoord op door Fief

Dank voor je compliment, Fief.

Ja, die lampen… ik probeerde me voor te stellen hoe dat op 11 november zou zijn. Dan vieren we in NL St Maarten.

ik was zelf ook niet helemaal happy met de titel. Maar dat stukje komt uit een st. Maartenliedje wat kinderen zingen.

Lid sinds

10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Mooie sfeerschepping. En in de streek waar ik vandaan kom (Aalst, België) vieren we eveneens koppig Sint-Maarten. Verwarrend voor een kind als na 11 november opeens overal reclame opduikt waarin zijn quasi identieke tweelingbroer een hoofdrol speelt.

"Ik voel me onbehaaglijk." --> hoeft voor mij niet vermeld te worden, uit de "show" in de alinea voordien kan ik dit als lezer wel afleiden.

Graag gelezen!

 

Lid sinds

4 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker

Hallo Maria F. Je hebt heel wat feestjes op een hoop gegooid. Ik zie niet zo goed wat St. Maarten met Halloween te maken heeft, behalve dat het 11 dagen na elkaar plaatsvindt? Ik mis een duidelijke verteltoon, waarin je mij meeneemt. Jouw stuk leest voor mij als een aanklacht. Het aangaan van de lampen beschrijf je in de verleden tijd waardoor je me uit het mistige hier en nu haalt. Ik dacht dat de HP de dood was die vanaf een afstandje mijmerend toekijkt?
 

 

Lid sinds

8 maanden 3 weken

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Maria, dank je wel voor je verhaal. Ik mis de lijn in je verhaal wel een beetje en heb hierdoor moeite om het verhaal goed te volgen. Mogelijk komt het door de vele feestjes.Fijn dat aan het eind duidelijk wordt wie het hp is.

Graag gelezen.

Lid sinds

1 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Maria F, mooie sfeer die je neerzet voor de avond van Sint Maarten - een vrediger en vriendelijker feest dan de door de commercie verziekte november- en decemberfeesten die het hebben overgenomen van die fatsoenlijke romein. Maar ja, wat moet je tegenwoordig met een traditiefeest waar geen handel uit te halen valt? 

Lid sinds

3 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

dag Maria

Ik vind dat je dit goed hebt gedaan. Het feit dat je kritische bedenkingen uit over de kinderfeesten, vind ik passend, maar ik zou het iets anders in de tekst hebben verwerkt om geen verwisseling te krijgen van de personages in je verhaal, dat is nu wat dubbel. Ook omdat die commentaar feitelijk is en blijft en niet echt verhalend.

Wel goed geschreven overigens.

Johanna

 

   

Lid sinds

1 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

Tony, Tudor, Carneli, Ilse en Bobcom, hartelijk dank voor complimenten en feedback!

Johanna, dank voor je tips en compliment.

Heel fijn en leerzaam allemaal,

Maria