#336 De meest fantastische vrouw

 

Smetteloos wit. Hoe krijgt ze het toch steeds weer voor elkaar? Als ik de was deed, leken de overhemden van mijn man iedere wasbeurt grauwer te worden. Sindsdien wast en strijkt zij zijn overhemden weer en loopt hij niet meer voor schut op zijn werk. Zo fijn dat ze me daar op wees. In een functie als het zijne kan hij zich geen misstappen veroorloven. Als echtgenote speel ik daar een belangrijke rol in, heeft ze me geleerd.

Ze is echt de meest toegewijde schoonmoeder, ik leer zoveel van haar. Wekelijks controleert ze mijn boodschappenlijstje opdat ik niets vergeet. Daar ben ik zo blij mee. Stel je voor dat ik per ongeluk het verkeerde merk koffie meebreng of toiletpapier dat niet zacht genoeg is. Ze stippelt dan meteen de volgorde van winkels uit. Efficiëntie ten top.
Ze gaat ook graag mee winkelen voor de kinderen. Dankzij haar lopen mijn kinderen er altijd goedgekleed bij, om door een ringetje te halen. Als ik voor mijn dochter per ongeluk een spijkerbroek uitzoek in plaats van een jurk, wijst ze me geduldig en vriendelijk op het verschil tussen jongens en meisjes.

Serieus, wat zou ik zonder haar moeten. Een kind op de wereld zetten is geen sinecure, dat weet zij als geen ander. Ik heb de boeken van dr. Spock dan ook helemaal niet nodig. Alles wat ik moet weten, vertelt zij me. Daar ben ik haar zo dankbaar voor. Stel je voor zeg, dat ik dat allemaal zelf moet uitvogelen. De regel van rust, reinheid en regelmaat heeft ze me haarfijn uitgelegd.

Gewoonweg een schoonmoeder uit duizenden. Uit dankbaarheid heb ik haar een wereldreis aangeboden. Het zal lastig worden zonder haar, maar ze moet ook aan zichzelf denken. Dat heeft ze dik verdiend.

 

Lid sinds

3 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Fief, wat ik flauw vind aan het slot is de woordspeling die ook nog eens te geforceerd geëtaleerd wordt. Daarbij vind ik de verholen veroordeling te invullend en te veel. De gehele beschrijving maakt al dat wij als lezers de kriebels krijgen van dat mens en dat wij erg meeleven met de zwaarbeproefde schoondochter. Het slot doet dat een beetje teniet. Haar juist de hemel in prijzen is zoveel sterker.

3 februari 2021 - 20:10

Lid sinds

4 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Fief, Superleuk gedaan, en heel knap hoe je speelt in het schaduwgebied van ironie, vriendelijkheid en het overdrevene. Ik ben het wel eens met Musonius voor wat betreft de laatste alienea. De grap (van Herman Berkien?) komt wat geforceerd over en komt op mij minder krachtig over dan de rest van het verhaal.

3 februari 2021 - 20:49

Lid sinds

4 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

Wat een brave, dankbare schoondochter, daar heeft schoonmoederlief geluk mee!  Duidelijk dat het uiteindelijk uitdraait op betutteling. Dat de 'ik' dat slikt is een wonder, ze stelt haar zelfs boven Spock, die andere autoriteit.

Ik ben geen psycholoog, maar vind het moeilijk me in deze hp in te leven. Ik hoop maar dat ze heel pragmatisch is ingesteld, wat slijmerig zelfs, en er nog een druk eigen leven op nahoudt.😄

5 februari 2021 - 9:36

Lid sinds

5 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Katja, het was toch de bedoeling om het tegenovergestelde te schrijven van wat je eigenlijk vindt van iemand? Iemand die je eigenlijk niet aardig vindt, maar nu wel. Draai alles om in een negatieve tekst en je vindt wellicht de hp die je je wel voor kunt stellen.

5 februari 2021 - 12:56

Lid sinds

3 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Katja, zoals ik het lees, is de hoofdpersoon verre van blij en druipt de tekst van sarcasme,

Fief, de tekst is goed, maar mist mijns inziens nog een goede uitsmijter. Mag ik je een idee aandragen? Sluit af met dat je daarom (uit dankbaarheid) een wereldcruise van een jaar aanbiedt.

5 februari 2021 - 17:55