Lid sinds

6 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

#323 De beehive voor dummies

 

Ze weet zeker dat haar hoofdhuid bedekt is met rode bultjes. Die beginnen te etteren en het slijm laten doordringen tot diep in de haarpunten van haar echte haar. Haar echte haar dat al weken gecamoufleerd is onder de pruik die zo echt lijkt. Zelfs moeder, die in haar jonge jaren haar echte haar wel het gewenste resultaat wist te geven, ziet het verschil niet.  

Dit wordt de laatste dag dat ze hem draagt. Ze had in haar hoofd om het een jaar te proberen, maar dit kon al snel worden afgeschoten als een van haar zoveelste idiote fantasieën. Naast dat het kapsel de geur lijkt te verspreiden van het tijdperk waar het uit vandaan komt, lijkt het wel alsof iedereen alleen maar gefixeerd is op de bijenkorf op haar hoofd. Jongens doen er helemaal schamper over. Als ze deze vervolgens uitdaagt om het een dag te proberen lopen ze weg of vervallen ze in stompzinnig gelach.  

‘Het suikerspinkapsel werkt niet mee zeker?,' zegt ze met haar krakerige stem.
Julia snapt niet waarom mams anno 2020 het nog steeds geen ‘beehive’ noemt. 
‘Volgens mij is mijn hoofd er gewoon niet geschikt voor.’
Mama’s hand op haar schouder voelt koud aan, en lijkt diep tot in haar huid door te dringen. 
‘Hier laat je haar eens zien, huh wacht even...’
‘Mam, daardoor raakt het dus nog meer uit model.’
‘Maar liefje, had dan meteen gezegd dat het niet lukte. Hier staat een expert op dat gebied.’ 

Julia wil schreeuwen dat ze van haar haar af moet blijven, maar haar tongspier hapert. Als mam in haar nephaar begint te wroeten, voelt het alsof ze haar echte haar meeneemt. Ze zal het waarschijnlijk uitvoerig moeten kammen wanneer ze dat ding weer van haar hoofd haalt. Mama wrijft zo hard dat de rode bultjes waarschijnlijk straks al open gaan barsten. Het lijkt een kwestie van tijd voor ze haar moeder uit haar suikerspindroom zal helpen.

 

Lid sinds

2 maanden 1 week

Rol

  • Gewone gebruiker

Leuk verhaal, je beschrijft goed de innerlijke strijd van het meisje. Wat mij betreft mag je wat minder bijvoegelijke naamwoorden gebruiken: stompzinnig gelach, koude handen, krakerige stem... daarmee vertel je eigenlijk wat de lezer  moet vinden in plaats van het aan zijn eigen fantasie over te laten. 

Lid sinds

2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Goed verhaal, maar niet alle zinnen lezen lekker door de ingewikkelde constructies. Sommige zinnen kloppen ook niet helemaal.
'Het kapsel dat de geur lijkt te verspreiden van het tijdperk waar het uit vandaan komt' vind ik een schitterende vondst, maar het verzuipt jammer genoeg een beetje.
 

Lid sinds

5 maanden 1 week

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Virtuosuo,

Ik sluit me aan bij Marianne wat betreft het gebruik van je bijvoeglijke naamwoorden. Sommige beschrijvingen zijn onnodige aanvullingen die de verbeelding van de lezer blokkeren. Je kan beter je beschrijvingen minderen en de beschrijvingen die je wel gebruikt richten op het belangrijkste aspect van het verhaal. In dit geval is dat het kapsel, niet de moeder. 

Maar je hebt wel een leuke manier gevonden om de onzekerheden van een tiener te beschrijven en het ogenrollende ongeduld dat zij - passend bij haar leeftijd-  heeft jegens haar moeder. 

 

Groet,

 

Nadine

 

Lid sinds

6 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

Dank voor alle feedback. Ik hou erg van bijvoegelijke naamwoorden, maar wil hierin inderdaad wel eens doorslaan. Zal er tijdens de volgende opdrachten nog wat beter op letten.