Lid sinds

3 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

#303 - De omgekeerde wereld

“Bizar hè, dat effect van corona op het brein?” Ik zet twee kopjes koffie neer. “Niet bewezen nog”, antwoordt Bianca, “en ik geloof er niks van. Is iedereen weer beter gemeld?” Ik schenk koffiemelk in en geniet van dit rustige begin van mijn dienst. “Nee, nog niet allemaal."

Peter komt met zijn rolstoel bij ons, maakt een schreeuwerig geluid en wijst spastisch naar de koffiekopjes. “Niks ervan”, snauwt Bianca, “jij krijgt vanavond weer.” Natasja probeert mijn kopje te pakken. Nog voordat ik kan reageren, staat Bianca al op. “Dacht het niet! Net wilde je niks en nu opeens wel? Wegwezen!” Ze praat hard en dichtbij Natasja’s gezicht.

“De tijd vliegt, we gaan wat doen”, besluit ik.

Wanneer ik langs Gert loop, valt me op dat zijn ogen anders staan. Helderder. Ik zeg hem dat zijn eten zo komt en loop door naar Jannes’ kamer. “Ga je even naar de wc? We gaan zo eten.” Ik vraag het uit automatisme, maar zie dat hij uit zichzelf al op het toilet zit. Ik vervolg mijn ronde langs de cliënten.

“Help!”
Ik ren naar de woonkamer en zie hoe Gert Bianca in een rolstoel duwt, terwijl Natasja de riemen vastmaakt. “Zo, hoe voelt dat?”, sist Natasja. “Je krijgt zo een lekker bordje koud eten”, vult Gert aan. “Dacht je echt dat wij dat niet erg vinden?” Bianca gilt en maakt wilde bewegingen, maar de riem geeft niet mee.

“En jij…” Gert loopt dreigend op me af, hij blijkt groter te zijn dan ik dacht. Vanachter worden mijn polsen gegrepen, ik kijk om en zie Jannes. “Meekomen.” Ze begeleiden me naar de slaapkamer van Jannes. “Sorry”, zegt hij, “ik heb je toch geen pijn gedaan?” Gert glimlacht en legt zijn wijsvinger tegen zijn lippen. “Sst… We hebben je hulp nodig... We pakken ze terug… Bianca en nog een paar… Alsjeblieft?”

Lid sinds

1 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi SdL, leuke invulling van de opdracht. Zou wat zijn als dit de uitwerking van het virus zou zijn. Met plezier gelezen. 

Persoonlijk vind ik enkele aanhalingstekens prettiger lezen dan dubbele aanhalingstekens. 

 

“Ga je even naar de wc? We gaan zo eten.” Ik zie echter dat hij uit zichzelf al op het toilet zit en vervolg mijn ronde langs de cliënten.   ----  Dit vond ik een beetje vreemd. Hoe kun je tegen iemand die al op het toilet zeggen dat hij nog even naar de wc moet gaan? Misschien bedoelde je te schrijven: Ik zie echter dat hij uit zichzelf al naar het toilet loopt. Of zoiets.

Jannes’ slaapkamer ---- de slaapkamer van Jannes. Dat leest prettiger.

“En jij…”Gert  --- achter de aanhalingstekens nog een spatie

 

 

 

Lid sinds

3 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Bedankt Fief en Katja Stienen, voor jullie feedback! 

@Fief; ik heb de feedback verwerkt in het verhaal, dankjewel. Het idee met dat toilet was dat ik altijd die vraag stel aan die client, maar nu - nadat ik automatisch de vraag al gesteld had - zag dat hij zelf al was gegaan. Ik hoop dat ik dit stukje nu wat helderder heb neergezet.

@Katja Stienen; gelukkig niet... ik heb de werkelijkheid behoorlijk aangedikt in dit verhaal. 😊 Maar het lijkt me oprecht fantastisch als clienten op een dag konden zeggen wat ze nu echt wilden en bedoelden... wie weet wat wij allemaal verkeerd interpreteren voor hen... ook als we daar ons uiterste best voor doen... 😊

 

Lid sinds

5 maanden 2 weken

Rol

  • Gewone gebruiker

Beste SDL, 

Leuk bedacht: "de effecten van Corona op het brein". Zitten de clienten om die reden ook daar?

De grote hoeveelheden namen die in korte tijd geïntroduceerd worden overvielen me, voor ik doorhad dat het om een verpleegtehuis ging. Wellicht dat dat minder het geval is als je dat vanaf het begin af aan al weet. 

 

Lid sinds

3 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Als antwoord op door N.v.B.

Bedankt voor de feedback, NvB.

Ik begrijp je punt met de vele namen... Daar was ik mij van bewust, maar ik wist niet goed hoe ik dat anders kon doen. Ik probeerde 'show don't tell' toe te passen en wilde daarom niet noemen dat het een afdeling in de gehandicaptenzorg betreft (verpleeghuis had ook gekund inderdaad, soortgelijke setting). 

Lid sinds

2 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hi Sdl, leuke invulling van de opdracht! 

Over de show, don't tell: ik had redelijk snel door dat het ging op een zorgtehuis, dus dat is goed gelukt.

Ik weet niet precies hoe je de situatie met de vele namen in dit verhaal had kunnen ontwijken. Het is nu eenmaal lastig om zoveel personage's in zo'n kort verhaal te stoppen. Een idee is om één personage, het belangrijkste, een naam te geven, en de anderen meer 'titels', zoals 'de oma' of 'de vrouw van', zodat de lezer niet het gevoel krijgt dat ze alle namen hoeven onthouden.

Graag gelezen!