Lid sinds

4 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

#292 - Missie

 

Zittend op zijn vaste plekje denkt hij na over wat er allemaal gebeurt.
Het virus dat de gezondheid van de mensen bedreigt. Kinderen die troost en afleiding nodig hebben. Soortgenoten met een missie: de hele dag voor het raam te zitten. Dit toont maar weer eens aan dat je als teddybeer altijd een rol speelt bij crises.

Hij zou best willen meedoen. Dat kan echter niet, want hij is hier nodig.
Crises zijn van alle tijden en soms onzichtbaar, weet hij uit ervaring.
Dat stemt hem soms verdrietig en daarom zit hij er als beer af en toe een beetje onderuitgezakt en wat triest bij.

Het rumoer beneden neemt toe en hij zucht eens diep.
Hij kijkt op de wekker en ziet dat het nog best vroeg is. Dat thuiswerken is funest. 
Zijn hart bloedt als hij aan Jolanda denkt. Balen dat ze nu niet naar school kan. Ze noemt het haar eigen escaperoom, hoewel dat best raar is want een escaperoom daar wil je juist uit ontsnappen. Toch snapt hij precies wat ze bedoelt; ze zijn per slot van rekening al dertien jaar samen.

Hij hoort de vader nu schreeuwen. Allerlei scheldwoorden vliegen hem om de zachte oren. Kon hij zijn pootjes er maar tegenaan drukken. Hij hoort een kletsend geluid en daarna glas vallen, gevolgd door het geluid van gesnik.
Hij weet wat er komen gaat en bereidt zich mentaal voor.

Jolanda komt zachtjes huilend de kamer in en ploft neer op haar bed. Voorzichtig pakt ze hem op en drukt hem stevig tegen zich aan. Terwijl hij haar tranen op zijn zachte bolletje voelt druipen sluit hij zijn ogen.
Op dit soort momenten biedt hij haar troost en is zij de knuffel die ze zo enorm nodig heeft. Hij is haar vaste baken in deze zee van ellende. Dit is zijn missie.
Ondanks alles is hij daar stiekem beretrots op.

 

Lid sinds

1 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Karinska, deze beer doet misschien nog wel veel belangrijker werk dan alleen voor het plezier van kinderen voor een raam zitten. Wat een heftig verhaal, maar helaas ook de realiteit. Mooi verteld. Met een brok in mijn keel gelezen.

Lid sinds

3 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Karinska, long time no read! Fijn je weer hier te treffen, en met een kanjer van een story! Wat een wijze en lieve beer heb je daar neergezet! Ik ben onder de indruk, moest toch ook wel even slikken.

Mvg Ton Badhemd 

Lid sinds

4 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

@ Fief, dank je wel voor je reactie en compliment.
Dat het je raakt betekent dat ik mijn boodschap goed heb overgebracht en daar ben ik blij mee.

@ Ton, Zeker lang geleden en ook fijn om jou weer hier te treffen.
Ook jij bedankt voor je mooie compliment en mooi dat het je geraakt heeft, dan is mijn missie geslaagd :-)

Groet, Karinska

Lid sinds

1 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Karinska,

Je verhaal is mooi geschreven. In het laatste stukje staat wel 1 keer zij in plaats van hij. Dit is in de zin 'Op dit soort momenten biedt hij haar troost en is zij de knuffel die ze zo enorm nodig heeft.' Verder vooral top geschreven en gaf me een goed gevoel.