Lid sinds

12 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

opdracht 256 - gensters

Het is de laatste dag van onze herfstvakantie in de bossen. Kees en ik hebben het er op gewaagd om aan dit kamp mee te doen, alhoewel ik hoogzwanger ben van ons eerste kindje. De komst van ons meisje is uitgerekend voor over een maand. Moest de bevalling eerder gebeuren, er is een moederhuis op enkele kilometers. Tot nu toe is alles prima gegaan. Ik voel me goed en gelukkig en op een rustige manier heb ik meegedaan aan het kampleven. Vanavond zal er gezongen en gedanst worden bij het laatste kampvuur dat de mannen nu aan het aansteken zijn. De schemering begint al te vallen. Kleine vlammen kringelen in rood en oranje rond de verzamelde stukken schors en hout. Net als ik besloten heb op een lekker mals groen grasplekje te gaan zitten, voel ik een trekking door mijn onderlichaam gaan. Jeetje, er gaat toch geen kink in de kabel komen? Ik houd er zo van om een kampvuur bij te wonen. Mijn ogen volgen de gensters die als kleine vuurpijlen tegen de donker wordende avondhemel opstijgen. Ik word er als het ware door meegezogen. Een grote genster trekt me mee in zijn kielzog. Ik ben al hoog boven de bomen. Er gebeurt van alles. Het dondert en bliksemt,.Ik vlieg door wolken vol regen, ik draai mee in kolken van wind, ik ruik het zout van de oceanen, ik ruik ongekende geuren, ik zie onbekende kleuren. Het is adembenemend. In een veld met naar thee ruikende planten kom ik terug op aarde. Het is alsof ik zachtjes word neergelegd op een bedje van varens. Veel tijd om mij te bekommeren waar ik mij bevind, heb ik niet. Ons meisje verlaat haar veilig nestje. Ze heeft zo'n haast zich naar de uitgang te begeven dat het lijkt alsof ze er zo maar uit glijdt. Pardoes in mijn wachtende handen. Ik leg haar op mijn borst en we kijken elkaar in verbazing aan. Als ik van mijn eerste verbazing bekomen ben, realiseer ik mij dat er een jonge vrouw naast me staat. Een vrouw met schuinstaande ogen, een matte teint en glinsterend zwart haar. Ze is duidelijk zwanger. Ze trekt haar jurk uit. Tot mijn verwondering volgt de onderrok. Wat is die vrouw van plan? Te trekt haar jurk weer aan en ze begint de onderrok in repen te scheuren. Vakkundig legt ze mij een verband aan. “Zo, dat is beter, hè?”, zegt ze. Met een scherpe steen snijdt ze de navelstreng door tussen mij en het kind. Met diezelfde scherpte in haar stem zegt ze; “Het mensdom was er niet op voorbereid. Op de verschuiving van de aardas. Onze aardbol heeft een transformatie ondergaan. Jouw cultuur en mijn cultuur bestaan niet meer. De wereld is totaal herschapen. Geleerden hebben ons genoeg gewaarschuwd, maar we wilden niet luisteren. De beschaving zal weer helemaal opnieuw moeten beginnen. Jij en ik en onze kinderen zullen waarschijnlijk de enige overlevenden zijn. Ik was bij een kampvuur en liet mij door een genster meevoeren...” Haar stem sterft weg. Dan fluistert ze: “Het is niet de eerste keer dat dit gebeurt. De aarde heeft zich al verscheidene malen getransformeerd. In de hoop dat het Paradijs zal verschijnen,maar iedere keer gaat het weer mis. Te veel hebzucht en te weinig liefde.” Onze dochter is deze week acht jaar geworden. Bij iedere verjaardag vraag ik mij af waar ik in mijn comateuze toestand geweest ben. In de toekomst? Of in het verleden? Wellicht in allebei.

Lid sinds

4 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Marijcke wat een heerlijk Vlaams woord: gensters. Ik vlieg met je mee op je tocht met de gensters :thumbsup: Mooie boodschap heb je daarin geplaatst, we moeten idd heel zuinig zijn op onze aarde, er is er maar een van :nod: Dan de berustende laatste alinea, waardoor je de lezer weer in de huidige tijd zet. Mooi gedaan. Fijn weekend, red je het met die hitte of is het bij jou iets minder warm? Ik hoop het van harte :thumbsup:

Lid sinds

6 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ahum, sfeervolle bevalling in een ongebruikelijke omgeving. Alleen vrouwen die een spoedbevalling meemaakten zullen zich erin herkennen, denk ik. De geboorte van mijn eerste ging ook zo overrompelend snel, doch zonder bewustzijnsverlies*. Maar ik geloof wel dat het kan, in ijltempo bevallen op de rand van een hypoglycemisch coma. :) :ninja: :thumbsup: Speedy Gonzales lijkt me een passende bijnaam voor het kind, haha. (*Dat gebeurde pas na de bevalling. :o )

Lid sinds

2 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hoi Marijcke, Ik moest even bekomen van je verhaal. Een bevalling bij het kampvuur, de hogere sferen van de moeder en je mooie boodschap. Ja, je hebt het prachtig geschreven. Ergens hoop ik dat de aarde niet naar de verdoemenis gaat, maar dat er toch nog een ommekeer komt. Dank je voor je mooie verhaal.

Lid sinds

1 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik vind het een heel geslaagd verhaal. Vooral het stuk waarbij de hoofdpersoon door de gensters wordt 'meegevoerd' beschrijf je heel beeldend en boeiend. Naar mijn smaak zou het verhaal wel aan kracht winnen als je het laat eindigen bij het doorsnijden van de navelstreng. Met wat daar nog na komt voel ik het verhaal een beetje als een nachtkaars uitgaan. Op een paar heel kleine foutjes zoals de ',.' na 'bliksemt en een 'Te' waar je 'Ze bedoelt, vind ik het ook een heel zorgvuldig geschreven en verzorgde tekst Maar een paar extra puntjes wil ik toch nog wel benoemen: De titel: 'gensters' - weer wat geleerd: dat woord kende ik nog niet. In de Van Dale wordt het dan ook als Vlaams aangemerkt (voor de mede-Nederlanders: het betekent 'vonken', al blijkt dat natuurlijk ook wel uit de context. Maar als titel zou ik het in ieder geval wel met een hoofdletter laten beginnen. De komst van ons meisje is uitgerekend voor over een maand. -> De term 'uitgerekend' wordt volgens mij in de context van zwangerschappen alleen gebruikt om het te hebben over wanneer 'de moeder uitgerekend is'. Als je zo dicht mogelijk bij de door jou gekozen constructie wilt blijven kun je iets schrijven als 'De komst van ons meisje staat over een maand op de planning'. Maar mooier vind ik bijvoorbeeld iets simpelers als 'We verwachten ons meisje over een maand.' 'Ik houd er zo van om een kampvuur bij te wonen.' - Ik vind dit nogal een stijf zinnetje, erg formeel met dat 'bijwonen'. Dat vind ik meer iets voor vergaderingen. Ik zou eerder kiezen voor bijvoorbeeld 'Ik vind het zo gezellig om lekker een avondje rond een kampvuur door te brengen.'