Lid sinds

2 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

#250 bamboebeker

Er staat een vergeten beker op tafel. De laatste getuige van het gehaaste ontbijt van vanmorgen. De beker is van milieubewust bamboe gemaakt, een voorzichtig soort geel, zoals gebroken wit, maar dan doorgeschoten. Je zou het een laffe paaskleur kunnen noemen. Babygeel zou Jayda zeggen. De kleur van een in de zon verschoten kuikentje. De kleur is niet egaal, door de vezels van de bamboe zitten er iets donkerder, bijna roze spikkels in het materiaal. Het geeft daarmee de beker iets griesmeelachtigs. Hij voelt tegelijk glad en stroef in de hand. De textuur is hoe ik verwacht dat de schaal van een struisvogelei aan zou voelen. Hard als plastic, maar breekbaar onder voldoende druk. Er zit een kunstmatig aandoend fruitgeurtje aan, maar dat is omdat er sap uit gedronken is. Exotische vruchtensap. Van de Picnic.

Lid sinds

6 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Graag gelezen. :) :thumbsup: (Mijn lievelingsbeker waar ik mijn ochtendkoffie het liefste uit drink, is van porselein, wit, met een Delfts blauw randje op de buitenste bovenrand. En in het midden van de beker staat er een blauwe vis op afgebeeld. In eerste instantie was ik van plan om mijn mok - de beker heeft geen oortjes - te beschrijven, maar daar zag ik vanaf toen ik jouw stukje las... :rolleyes: )

Lid sinds

4 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Tilma, boeiend verhaal en graag gelezen met een glimlach over de Picnic :thumbsup: Klein dingetje: Paaskleur met kleine letter. Fijne avond.

Lid sinds

11 maanden 3 weken

Rol

  • Gewone gebruiker
Erg mooi geschreven Tilma. Heel levendig. 'iets van griesmeelachtigs' van+-achtigs lijkt mij alleen een beetje dubbelop Groeten, Jayz

Lid sinds

2 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Mooi hoe je hier de beker een geschiedenis geeft; de 'vergeten' beker, die laatste getuige van een ontbijt. Een opening waarmee je de lezer naast beeld ook een gevoel mee geeft. En je gebruikt verschillende zintuigen; ogen, geur en tastzin. Volop materiaal dus voor de lezer om zich een beeld te vormen. De zin 'Babygeel zou Jayda zeggen,'' blijft bij me hangen, want wie is Jayda, en wat doet Jayda in deze omschrijving? Een paar suggesties; let op de effectiviteit van het gebruik van bijvoeglijke naamwoorden. De tweede zin bijvoorbeeld; de 'laatste getuige' van een 'gehaast ontbijt.' Het is een korte zin waarin je twee bijvoeglijke naamwoorden gebruikt met dezelfde klank. 'De laatste getuige van het ontbijt van vanmorgen,' lijkt me hier voldoende. De zin 'een voorzichtig soort geel' wordt steviger als je hier zet 'een voorzichtig geel.' En kijk eens wat er gebeurt, als je het woord 'iets' weg haalt en hier een meer precieze formulering voor zoekt. Dat geldt voor deze zinnen: 'De kleur is niet egaal, door de vezels van de bamboe zitten er iets donkerder, bijna roze spikkels in het materiaal. Het geeft daarmee de beker iets griesmeelachtigs.'

Lid sinds

9 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hoi Tilma, dat in de zon verschoten kuikentje vind ik geweldig (zielig voor het arme beestje, maar in je tekst geweldig). Grappig hoe er in een beker zoveel verschillende kleuren geel te vinden zijn. Ik vroeg me af of glad en stroef tegelijkertijd gevoeld kunnen worden? Zacht en stroef komt eerder in me op, maar dat is mijn persoonlijke ervaring met bamboebekers :) Leuk dat je er nog even een struisvogelei bij haalt. Dat linkt weer mooi terug naar het paasgeel en het babygeel van Jayda.

Lid sinds

5 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ha Tilma, Je weet dat ik je graag lees. In dit stukje schud je me heen en weer in je bamboebeker. Waarom geen hoofdletter B in de titel? Ik ken je niet persoonlijk, dus allereerst mijn verontschuldiging, je refereert naar een aantal intieme feiten die zo afstandelijk worden weergegeven. Wellicht mijn onvermogen dat ik dit niet snap. Groet van een welwillende lezer LL

Lid sinds

2 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Een paar suggesties; let op de effectiviteit van het gebruik van bijvoeglijke naamwoorden. De tweede zin bijvoorbeeld; de 'laatste getuige' van een 'gehaast ontbijt.' Het is een korte zin waarin je twee bijvoeglijke naamwoorden gebruikt met dezelfde klank. 'De laatste getuige van het ontbijt van vanmorgen,' lijkt me hier voldoende. De zin 'een voorzichtig soort geel' wordt steviger als je hier zet 'een voorzichtig geel.' En kijk eens wat er gebeurt, als je het woord 'iets' weg haalt en hier een meer precieze formulering voor zoekt. Dat geldt voor deze zinnen: 'De kleur is niet egaal, door de vezels van de bamboe zitten er iets donkerder, bijna roze spikkels in het materiaal. Het geeft daarmee de beker iets griesmeelachtigs.'
Zo, dat is in één keer de kern van mijn schrijfstijl de nek omdraaien. En bedankt. Goed hoor. Die bijvoeglijk naamwoorden waren de hele point. Maar serieus, het is zoals altijd prachtige kritiek, coach LvG. Zeker die 'ietsjes' vormen een aandachtspunt voor deze schrijver. @edwinchantalenquiten: voor mij is het echt glad en stroef. Afhankelijk van de hoeveelheid druk die je er met je vingertoppen op uitoefent. En het continu de verleiding weerstaan je nagels er langs te laten gaan, voor het krijtborfgevoel. @levina; er zit niets intiems in hoor. Jammer dat het je in de war brengt. Iedereen bedankt voor de reacties. Ze worden gewaardeerd.