Start » Forum » Themaforums » Wekelijkse schrijfopdracht » #245 In Reetvetersgracht staat een hotel…

#245 In Reetvetersgracht staat een hotel…

5 reacties [Laatste bericht]
De Thomas
Laatst aanwezig: 2 weken 5 dagen geleden
Sinds: 28 Mei 2016
Berichten: 76

#245 In Reetvetersgracht staat een hotel…

Het begon donker te worden toen Rachana Botermeester van de veerpont af stapte die haar naar het dorpje Reetvetersgracht had gebracht. Ze werd uitgezwaaid door de kapitein. Ze zag de veerpont de zonsondergang tegemoet varen, toen het begon te regenen.
Ze wandelde door de stortbui, en hield haar waterdichte kledingtas boven haar hoofd. De straatlampen boden wat belichting, hoewel de meeste lampen niet meer werkten. Onderweg bekeek ze Google Maps op haar telefoon, zoekend naar de dichtstbijzijnde B&B, Airbnb of gewoon een hotel of iets dergelijks. Ze vond er één. Paar honderd meter, dan rechtsaf. Geen gebruikersrecensies.
Ze volgde de routebeschrijving op. Het hotel was nogal dramatisch belicht en deed haar denken aan die hele oude film van Alfred Nogwat. Alleen op de begane grond zag ze lampen branden.
Ze liep door de voordeur en betrad een ontvangsthal waar een sterke Van Nelle lucht hing. Ze tikte het belletje op de balie aan. Een vrouw, kort, gezet postuur, slenterde via de kelder naar binnen. Haar gezicht was bedekt met een slijmerige substantie. Toen Rachana dichterbij kwam, kon ze de onsmakelijke geluiden horen die ze stond te produceren. Borrelende, snurkende, rochelende geluiden ontsnapten uit haar keel, alsof deze vol zat met slijm.
“K… kan, helpen?” zei ze, en maakte een boerend geluid.
“Een kamer?”
“Ben jij… prinses?”
“Volgens mijn ex ben ik een prinses, dus ik… ja… ik ben dan wel een soort prinses. Denk ik.”
“Loop blurrrp mee.” Rachana slenterde haar achterna.
De kamer was klein, leeg, maar dat maakte Rachana niet uit. Het was maar voor één nacht. Een stapel matrassen fungeerde als bed. Normaal zou ze dit raar hebben gevonden, maar nu was ze daar te moe voor.
Ze trok droge kleren aan, en klom op de stapel matrassen . Ze ging op haar rug liggen, en voelde meteen een stekend gevoel in haar onderrug, alsof ze op een Lego stukje lag. Ze voelde met haar hand, maar er lag niets op de matras zelf. Ze klom omlaag, ging de ontvangsthal in.
De vrouw stond stokstil, op haar druipende gezicht stond een afwachtende grijns.
“Ik weet niet wat het is, maar ik heb last van mijn rug van die matrassen. Zou ik…”
Ze kon haar zin niet afmaken omdat de vrouw een krijsend geluid begon te maken dat haar deed klinkend als Dokter Zoidberg uit Futurama. Vanuit het niets klonk een triomfantelijk trompettengeschal dat Rachana een krakend geluid in haar oren bezorgde.
De deur van de kelder vloog open. De kapitein van de veerpont stapte door de deuropening, met een naakte man die op zijn handen en voeten liep, en aan een halsband werd voortgetrokken door de kapitein. De naakte man keek Rachana aan, maar ze wist niet of hij een begeerlijke blik had, omdat er geen ogen meer in zijn lege kassen zaten.
Hij had een mond vol tentakels.
Rachana probeerde nog te vluchten, maar uiteindelijk werd ze alsnog zijn prinses, en werd de wereld ondergedompeld in eindeloze chaos en grenzeloze waanzin.
En ze leefden nog lang.

Reacties

mw.Marie
Laatst aanwezig: 1 dag 20 uren geleden
Sinds: 3 Mrt 2016
Berichten: 3179

Hoe verzin je het bij elkaar De Thomas.

Alfred en nog wat big grin

En zo ga je maar door.

Knap volgehouden de taal van 'hotelier'.

Fijne avond

N.D.D.
Laatst aanwezig: 1 uur 12 min geleden
Sinds: 3 Jan 2014
Berichten: 508

cry baby smile cry baby smile
Zeer graag gelezen. smile thumbsup

Hadeke
Laatst aanwezig: 1 week 4 dagen geleden
Sinds: 18 Okt 2012
Berichten: 544

Ik heb me goed vermaakt. :-) Vooral die laatste zin.
Omdat het een soort droombeeld is, kan ik 'leven' met de hak op de tak sprongen en de bizarre wendingen.
Het tweede deel vind ik sterker dan het eerste deel. In dat eerste deel komt het op mij erg 'en toenerig' over, je mijdt de letterlijke 'en toen', maar ik vul hem bijna in.
Of het echt aan de opdracht voldoet durf ik te betwijfelen, maar de opdracht is in ieder geval een mooie inspiratie gebleken.

Schrijfcoach Ka...
Laatst aanwezig: 3 weken 20 uren geleden
Sinds: 18 Dec 2018
Berichten: 151

Ik vind het een netjes geschreven stuk, en taaltechnisch is er nauwelijks iets op aan te merken. Hooguit een paar dingetjes zoals de overbodige komma na ' Ze zag de veerpont de zonsondergang tegemoet varen,’.
Je idee voor een aanpak is ook leuk, maar naar mijn gevoel op een manier toegepast die nét niet echt lekker werkt. Je had het in de basis ‘gewoon’ kunnen houden, met af en toe een vervreemdend element, maar je trekt dat vreemde verder door, zonder daarin echt door te pakken. Dus naar mijn gevoel een beetje vlees noch vis. En het einde komt een beetje afgeraffeld over (alsof de woorden op waren?), waardoor ik als lezer blijf zitten met een gevoel van 'Eh, ja, en dus? Kortom: naar mijn gevoel té maf of net niet maf genoeg. Er komen zeker wel momenten voorbij dat je op zijn minst even moet grinniken. Maar er zitten dus ook nogal saaie zinnen tussen, zoals: “Ze wandelde door de stortbui, en hield haar waterdichte kledingtas boven haar hoofd. De straatlampen boden wat belichting, hoewel de meeste lampen niet meer werkten.” (hoezo trouwens ‘belichting’ en niet gewoon ‘verlichting’? Dat zijn twee verschillende dingen en het BElichtende aspect komt niet uit de verf. En ook deze zinnen hadden denk ik vrij gemakkelijk wat ‘frisser’ kunnen klinken:
“Onderweg bekeek ze Google Maps op haar telefoon, zoekend naar de dichtstbijzijnde B&B, Airbnb of gewoon een hotel of iets dergelijks. Ze vond er één. Paar honderd meter, dan rechtsaf. Geen gebruikersrecensies.” Dat ‘of iets dergelijks’ zou ik hebben weggelaten, het haalt de vaart eruit, doet en beetje bureaucratisch aan en voegt feitelijks niks toe. En dan wellicht iets extra’s in de zin daarna, bijvoorbeeld: ‘Ze vond er precies/maar liefst één.’
Ik zie wel dat je kunt schrijven, maar het lijkt of je er hierbij maar bij vlagen zin/lol in had.
O en Hades' vermoeden was wel terecht: de opdracht vroeg om een naverteld (over)bekend sprookje. Nu ben ik best een sprookjesfetisjist, maar als hier een bestaand sprookje in te herkennen moet zijn, zie ik het niet. De titel doet denken aan 'In Holland staat een huis', maar die titel herken ik alleen als die van een liedje.

edwinchantalenq...
Laatst aanwezig: 2 min 43 sec geleden
Sinds: 18 Feb 2011
Berichten: 938

De matrassen; het stekende gevoel in haar onderrug.... dit kan volgens mij alleen maar 'De prinses op de erwt' zijn.
Thomas, wat een ellendig einde. 'Ze leefden nog lang'... arme Rachana. Ze moet echt nooit meer een hotel binnen stappen dat geen goede recensies heeft. wink

Lees Schrijven Magazine
  • Stephen King: schrijfadviezen van de thrillerkoning
  • Wanneer ben je klaar voor een uitgeverij?
  • Schrijftips van Sander Kollaard (Stadium IV)
  • Wat verdien je aan een boek?
  • Crashcourse publiciteit & promotie
  • Wat kun je doen tegen een schrijfdip?
  • Hoe voorkom je langdradige dialogen?

Dit nummer niet missen, maar nog geen abonnee? Neem vóór maandag 23 september 16:00 u. een abonnement!

Introductiekorting!
Lees Schrijven Magazine

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Meld je aan vóór maandag 16:00 u.!

Meer informatie