Lid sinds

3 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

#243 Gerda verovert ook Cleopatra's hart

‘O Gerda, nee, ‘ kan ik nog net uitbrengen. Gerda nestelt zich op mijn schoot terwijl ik de tijdsmachine instel op 12 augustus 30 v.C. Inmiddels is Cleopatra V11 een goed vriendin geworden. Ik ga nu voor de derde keer. De reis duurt kort, toch heb ik er iedere keer last van. Gerda houd ik stevig vast, ze lijkt te slapen. We ploffen neer op de zachte kussens naast Cleo. Haar ogen worden groot bij het zien van mijn gast. 'Wat lief van je, Marie, dat je haar hebt meegebracht.' Mijn hondje laat zich knuffelen door Cleo. De farao in haar niets-verhullende kleding: ‘Marie, trek deze snel aan,’ ze geeft me een van haar setjes. ‘Toch niet tè, hé,’ vraag ik. Cleo schatert: ‘Dit kan jij nog best hebben hoor, Octavianus kan je vast niet weigeren. Hij is altijd geboeid door wat hij nooit eerder heeft gezien.’ Cleo kriebelt Gerda achter haar oor, Mijn hond kijkt met haar zoetgevooisde blik naar mijn vriendin. ‘Marie, deze keer zal onze ontmoeting kort zijn.’ Ze laat mij een sierlijk gedraaid donkerbruin flesje zien met gouden dop. Ik houd mijn adem in, hoopte dit af te wenden door mijn komst. ‘Marcus is verslagen door Octavianus en deze “onman” heeft te kennen gegeven mij niet te willen ontmoeten. Deze keer zal ik het farao-schap niet kunnen behouden. Wij,’ ze wijst naar haar dienares, ‘gaan dit samen nemen.’ De trouwe metgezel knikt waardig. Voordat ik het kan verhinderen schuift Gerda op schoot bij Cleo, de koningin neemt een slok, het flesje blijft hangen in haar hand, Gerda likt eraan. De dienares ziet dat de twee overleden zijn en neemt ook een slok. Op slag zijn ze alle drie dood. Ik blijf bij de begrafenis, zie Gerda in een kleine gouden sarcofaag bijgezet worden bij Cleopatra. Heel Egypte rouwt, ik mag de graftombe sluiten van Octavianus. En dan wordt het tijd terug te gaan, deze belevenis wil ik jullie op SOL niet laten missen!

Lid sinds

1 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
De zoektocht naar de sarcofaag van Gerda blijft de wetenschap boeien. Indiana Jones was het stoffelijk overschot van Gerda ooit op het spoor, maar hij vond uiteindelijk alleen maar mummies van katten. Leuk verhaal! ;-)

Lid sinds

3 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
De zoektocht naar de sarcofaag van Gerda blijft de wetenschap boeien. Indiana Jones was het stoffelijk overschot van Gerda ooit op het spoor, maar hij vond uiteindelijk alleen maar mummies van katten. Leuk verhaal! ;-)
Dank je Bruno. Indiana Jones moet niet te snel opgeven, dat lees je hier maar weer :D Fijn weekend.

Lid sinds

6 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Mw.Marie, … hoe krijg je het voor elkaar. Prachtig. Maar Gerda, dan? Koester je haar nu in je Egyptische dromen? :( ;)

Lid sinds

3 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Mw.Marie, … hoe krijg je het voor elkaar. Prachtig. Maar Gerda, dan? Koester je haar nu in je Egyptische dromen? :( ;)
Dank je Riny voor je heerlijke compliment. En ja, je raadt het Riny, Gerda is naar de eeuwige jachtvelden. Herinneringen blijven. Ik denk dat ze een bal heeft en zich prima vermaakt! PS door jou las ik toch nog wat foutjes, heb die nu aangepast. Fijne avond.

Lid sinds

5 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ha Marie, Door dit stukje zal ik altijd een (ver) band zien tussen jou en Octavianus. Overigens heel mooi het heengaan van Gerda hierin verwerkt. Bijzonder verhaal, dat ik graag gelezen heb. Lieve groetjes van Levina

Lid sinds

1 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Goed verhaal! Leuk gevonden dat er een vriendschappelijke relatie is ontstaan tussen de tijdreizigers, zo kan het natuurlijk ook. Het is een goede tekst, ik heb één dingetje: [quote: mw.Marie]Gerda houd ik stevig vast, ze lijkt te slapen. We ploffen neer op de zachte kussens naast Cleo. Haar ogen worden groot bij het zien van Gerda. ‘Wat lief van je Marie, je hebt Gerda meegebracht.’ Gerda laat zich knuffelen door Cleo.[/quote] Je gebruikt hier in vijf zinnen vier keer het woord Gerda. Pas op (niet alleen bij Gerda, maar bij elk zelfstandig naamwoord) dat je het niet te vaak achter elkaar zet, anders wordt het vervelend voor de lezer. Het kan bijvoorbeeld ook zo: 'Gerda houd ik stevig vast, ze lijkt te slapen. We ploffen neer op de zacht kussens naast Cleo. Haar ogen worden groot bij het zien van mijn gast. 'Wat lief van je, Marie, dat je haar hebt meegebracht.' Gerda laat zich knuffelen door Cleo.' Je zou in de laatste zin 'Gerda' zelfs nog kunnen veranderen in 'ze'. Graag gelezen!

Lid sinds

3 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ha Marie, Door dit stukje zal ik altijd een (ver) band zien tussen jou en Octavianus. Overigens heel mooi het heengaan van Gerda hierin verwerkt. Bijzonder verhaal, dat ik graag gelezen heb. Lieve groetjes van Levina
Levina, mooi dat ik Octavianus voor jou een extra dimensie gegeven heb, daar maak je me oprecht trots mee :D Dank voor je fijne woorden, motiveert me om door te blijven schrijven. Fijne dag.

Lid sinds

3 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Goed verhaal! Leuk gevonden dat er een vriendschappelijke relatie is ontstaan tussen de tijdreizigers, zo kan het natuurlijk ook. Het is een goede tekst, ik heb één dingetje: [quote: mw.Marie]Gerda houd ik stevig vast, ze lijkt te slapen. We ploffen neer op de zachte kussens naast Cleo. Haar ogen worden groot bij het zien van Gerda. ‘Wat lief van je Marie, je hebt Gerda meegebracht.’ Gerda laat zich knuffelen door Cleo.
Je gebruikt hier in vijf zinnen vier keer het woord Gerda. Pas op (niet alleen bij Gerda, maar bij elk zelfstandig naamwoord) dat je het niet te vaak achter elkaar zet, anders wordt het vervelend voor de lezer. Het kan bijvoorbeeld ook zo: 'Gerda houd ik stevig vast, ze lijkt te slapen. We ploffen neer op de zacht kussens naast Cleo. Haar ogen worden groot bij het zien van mijn gast. 'Wat lief van je, Marie, dat je haar hebt meegebracht.' Gerda laat zich knuffelen door Cleo.' Je zou in de laatste zin 'Gerda' zelfs nog kunnen veranderen in 'ze'. Graag gelezen![/quote] Mike je hebt helemaal gelijk. Ik zat er zelf een beetje mee, omdat we nu drie vrouwen hebben en dan kan het zijn dat met 'haar' de verkeerde concusie getrokken kan worden. Zoals jij het schrijft komt het wel juist over. Ik ga de aanpassing maken. Dank voor het positieve meedenken. Fijne dag.

Lid sinds

3 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Een heftige gebeurtenis, Marie. Graag gelezen. :) :thumbsup:
Fijn dat je dit er in leest en dank voor je duim. Afscheid van een hond is altijd moeilijk, maar ja er kan altijd over enige tijd weer een nieuw hondje komen :o . Fijne avond