#232 Ingelijst

17 reacties [Laatste bericht]
edwinchantalenq...
Laatst aanwezig: 2 uren 5 min geleden
Sinds: 18 Feb 2011
Berichten: 807

#232 Ingelijst

Onze buurvrouw kwam uit een kunstenaarsnest en ze was ongetwijfeld  het meest exotische product dat haar artistieke ouders ooit hadden voortgebracht. Ze vlinderde door het leven, licht en schaamteloos en bezat meer kleur dan tien volgekliederde  schilderspalletten bij elkaar.

Begrijpelijkerwijs had Celeste minnaars bij de vleet. Moeiteloos strikte ze mannen en vrouwen in haar lange, rode lokken en waste ze er met hetzelfde gemak weer uit. Tot afgelopen herfst, toen het plots serieus werd. Steeds vaker stond de Mercedes van de rijzige kunsthandelaar bij haar voor de deur. Ik vond het maar een opzichtig ding, maar mijn vrouw kon er de aantrekkingkracht wel van inzien.
Het duurde niet lang of we zagen Celeste alleen nog maar aan de arm van haar kunsthandelaar voorbij komen. Fladderen deed ze niet meer; met zijn gewichtigheid aan haar zijde, drukte de zwaartekracht zelfs haar naar beneden.

Gisteravond stond Celeste samen met haar Gerard plots in onze woonkamer. Een keurige knot hield haar lokken stevig in de houtgreep, maar haar ogen dansten toen ze ons vertelde dat ze afscheid kwam nemen. Zij en de kunsthandelaar vertrokken naar New York.
'Want daar gebeurt het.' Gerard keek me gewichtig aan en ging er van uit dat ik exact begreep wat het precies was dat in New York gebeurde. Ik knikte en wilde net iets ontwijkends antwoorden, toen ik zag hoe zijn blik naar de zeefdruk aan onze muur werd getrokken. Hij schoof direct naderbij en onderwierp het erfstukje met fruit en tuberrozen aan een serieuze inspectie.
'Een fraai niemendalletje heb je daar Simon.' Heel licht liet hij zijn vinger over de rand glijden. 'Maar zie je hoe de kleuren hier wegspringen? Ik adviseer je een grotere lijst, zwaarder, misschien verguld als de portefeuille het toelaat.' Bij deze woorden plukte hij een onzichtbaar stofje van zijn tweed jasje.
'Schoonheid is soms gewoon beter te vangen als je het inkadert Simon.'
Ik knikte vaagjes terwijl ik spijtig naar Celestes knotje staarde.

'Die Gerard is wat je noemt een man van de wereld. Celeste boft maar met zo'n vangst.' kweelde Marianne nadat we Celeste en haar kunsthandelaar hadden uitgezwaaid. 'En wat zag ze er keurig uit hè, vond je niet Simon?'
Het was echt mijn bedoeling om slechts onverschillig mijn schouders op te halen, toen ik plots werd overvallen door een vilein gevoel van gemis. 'Nou' antwoordde ik feller dan mijn gemoedelijke aard gewoon was, 'Ik vond het eigenlijk veel leuker toen ze haar haar nog los droeg.'

Reacties

schrijvenmaar
Laatst aanwezig: 1 dag 1 uur geleden
Sinds: 17 Mrt 2014
Berichten: 3072

leuk dat de kunsthandelaar en zijn roodgelokte geliefde hier nog eens een heel leve krijgen. Prettig verhaal ook.

Tilma
Laatst aanwezig: 1 week 1 uur geleden
Sinds: 8 Dec 2017
Berichten: 484

Zou het nou niet schitterend zijn als er nog net iets meer ambiguiteit met betrekking tot een mogelijke verhouding tussen Simon en Celeste in zat? Of zou Carmiggelt dat ook niet gedaan hebben? Nee, hè?

Je beeldtaal is in ieder geval weer verrukkelijk.

Eén dingetje. Schokschouderen. Schouders ophalen?

edwinchantalenq...
Laatst aanwezig: 2 uren 5 min geleden
Sinds: 18 Feb 2011
Berichten: 807

Schrijvenmaar en Tilma, hartelijk dank voor jullie reactie!
Tilma, ik heb er over nagedacht, maar ik neem aan dat ook Simons vrouw zijn kronkels leest. Daar zou hij in het openbaar toch nooit teveel hebben durven weggeven. Maar uiteraard dacht hij stiekem toch iets vaker dan noodzakelijk aan zijn exotische buurvrouw. smile
Schokschouderen ga ik aanpassen. Dat is misschien net iets te vrouwelijk. Bedankt voor je tip.

N.D.D.
Laatst aanwezig: 9 uren 37 min geleden
Sinds: 3 Jan 2014
Berichten: 290

Geweldig stukje. thumbsup Ik heb genoten van je zinnen en van de pointe.
En met dit kun je zeker niet door de mand vallen.

Ostinato
Laatst aanwezig: 13 uren 26 min geleden
Sinds: 12 Jan 2013
Berichten: 1626

Gave kronkel. Mooi, dat terugkerende haar. Omdat het haar van Celeste eigenlijk de rode draad is, zou je die lokken misschien nog net wat eerder kunnen noemen. Dit vind ik heel fijn, subtiel veelzeggend over zowel Simon als de kunsthandelaar:

Citaat:

'Schoonheid is soms gewoon beter te vangen als je het inkadert Simon.'
Ik knikte vaagjes terwijl ik spijtig naar Celestes knotje staarde.

Als je wat meer 'in medias res' zou willen beginnen, zou je deze zin helemaal naar voren kunnen halen:

Citaat:

Gisteravond stond Celeste samen met haar Gerard plots in onze woonkamer.

Ontdekker van de Lekkerkerker kerkerkerkerker.
Echter niet de enige.

Hadeke
Laatst aanwezig: 3 uren 6 min geleden
Sinds: 18 Okt 2012
Berichten: 409

Ik sluit me helemaal aan bij bovenstaande reacties. Ook bij de opmerking van Ostinato om 'in medias res' te starten.
Leuk , geslaagd verhaal.

mw.Marie
Laatst aanwezig: 1 dag 2 uren geleden
Sinds: 3 Mrt 2016
Berichten: 2748

Helemaal mee eens met de reacties hierboven.

Mooi ook jaren 80 beeld in het opgestoken haar en de losse lokken.

Prachtige zinnen zet je neer:
Moeiteloos strikte ze mannen en vrouwen in haar lange, rode lokken en waste ze er met hetzelfde gemak weer uit.

Echt genoten van je verhaal en ik wens je een fijn weekend.

Levina Levja
Laatst aanwezig: 4 dagen 5 uren geleden
Sinds: 12 Jul 2014
Berichten: 1521

Heerlijk verhaal. Als ik verliefd zou kunnen worden op een zin dan zou het deze zijn: 'Moeiteloos strikte ze mannen en vrouwen in haar lange, rode lokken en waste ze er met hetzelfde gemak weer uit.'
Waar je de zin ook plaatst: 'Gisteravond stond Celeste samen met haar Gerard plots in onze woonkamer' ik blijf me afvragen hoe ze ineens binnen kunnen komen. Of ben ik nu te nuchter?
Hoewel ik helemaal in het verhaal zat.

Thea Josephine
Laatst aanwezig: 1 week 2 dagen geleden
Sinds: 7 Okt 2014
Berichten: 590

Chantal wat een kostelijk verhaal. Ik kan niet anders dan me bij de vorige reacties aansluiten. Je schrijft prachtige zinnen. Ik heb genoten van je verhaal.

fijne weekend

LD Kerouac
Laatst aanwezig: 10 weken 4 dagen geleden
Sinds: 13 Aug 2008
Berichten: 13

Mooi stuk, zeker met de beschrijving van het haar, het wassen ervan en het knotje!

edwinchantalenq...
Laatst aanwezig: 2 uren 5 min geleden
Sinds: 18 Feb 2011
Berichten: 807

Dank allemaal voor het lezen en jullie reacties!
Ostinato en Hadeke, ik heb er weer een nieuwe term bijgeleerd. Dat is zo fijn aan dit forum! Ik begrijp wat jullie bedoelen, maar ik ben nog even aan het puzzelen hoe mijn verhaal zo natuurlijk mogelijk 'in medias res' over te laten komen. Maar in ieder geval bedankt voor weer nieuwe inzichten!

Schrijfcoach Ka...
Laatst aanwezig: 1 week 1 dag geleden
Sinds: 18 Dec 2018
Berichten: 127

Ook weer zo’n leuk stukje. Erg leuk dat iedereen er zo’n werk van heeft gemaakt. Ik was van tevoren bang dat een Carmiggelt-opdracht niet bij iedereen in de smaak zou vallen, maar iedereen is er heel goed mee aan de slag gegaan.
De plot vind ik zeker wel bij Carmiggelt passen, maar qua opbouw zou hij het denk ik wat anders hebben gedaan: het duurt hier bijvoorbeeld vrij lang voordat de ik-persoon ter sprake komt. Daar was Carmiggelt volgens mij meestal wat vlotter mee. Verder heb ik eigenlijk alleen maar wat vrij kleine dingen op te merken:

Ik vind het jammer dat ‘de rijzige kunsthandelaar’ zo plompverloren zijn intrede doet. Ik had liever gezien dat Celeste hem op een dag eerst eens trots was komen voorstellen, waarbij ze nog haar ‘oude zelf’ was. En datGerard dan een opmerking tegen haar maakt die al een eerste aanwijzing is voor hoe hij haar zal gaat ‘kneden’.
‘Ze vlinderde door het leven, licht en schaamteloos en bezat meer kleur dan tien volgekliederde schilderspalletten bij elkaar.’:dat vlinderbeeld bevalt me wel, en dat trek je mooi door naar ‘licht’. ‘schaamteloos' is dan helaas weer niet iets wat ik ook snel van een vlinder zou zeggen. Misschien had daar een ander woord dus nog mooier gestaan. 'rusteloos' zou bijvoorbeeld al prima gekund hebben. Ik zou ook niet spreken over het ‘bezitten’ van kleuren, maar simpelweg bijvoorbeeld ‘ze had meer kleur…’
‘Moeiteloos strikte ze mannen en vrouwen in haar lange, rode lokken ‘: dit soort dingen is natuurlijk erg persoonlijk en ik las dat anderen helemaal weg waren van dit beeld, maar ik kan persoonlijk niet zoveel met dat 'manenn en vrouwen in haar lokken strikken'. Ik zie dan toch een soort miniatuurmannetjes en –vrouwtjes voor me die al spartelend als haarspeldjes of zo fungeren.

‘Tot afgelopen herfst, toen het plots serieus werd.’. uh, ’toen het serieus werd’? Wat is de 'het’. Dit leest alsof je als lezer iets gemist hebt, of er iets is weggevallen (de introductie van Gerard dus, wat mij betreft).

‘ Ik vond het maar een opzichtig ding, maar mijn vrouw kon er de aantrekkingkracht wel van inzien.': mooie zin, Carmiggelt verwees inderdaad liefst heel neutraal naar ‘zijn vrouw’ in plaats van (wat jij verderop wel doet) haar bij naam te noemen. En het is mooi hoe zijn vrouw de aantrekkingskracht er wel van inziet, en het dus niet zelf aantrekkelijk vindt, maar begrijpt dat een ander er wel iets mee kan hebben. Lekker subtiel. Goed gedaan.

‘Fladderen deed ze niet meer; …’: ha, daar is de vlinderverwijzing toch weer. Leuk!

‘Gisteravond stond Celeste samen met haar Gerard plots in onze woonkamer. ‘: ik vind dit best kunnen, het door de voordeur binnenkomen overslaan. Carmiggelt was wellicht verstrooid en heeft het eraan voorafgegane even gemist. Dus dan beleeft hij het alsof ze daar zomaal opeens staat (terwijl bijvoorbeeld zijn vrouw ze wel binnengelaten zal hebben).

‘Een keurige knot hield haar lokken stevig in de houtgreep,…’: ook heel goed, om dat beeld met dat haar terug te laten komen (ook in de vorm van dat knotje net hiervoor en op het eind natuurlijk). Het is overigens wel ‘houdgreep’ met een ‘d’.

‘Gerard keek me gewichtig aan en ging er van uit dat ik exact begreep wat het precies was dat in New York gebeurde. ‘: Carmiggelt kan niet weten waar Gerard wel of niet vanuitging. Beter zou bijvoorbeeld zijn ‘leek ervanuit te gaan’. Dan blijf je bij de beleving van Carmiggelt.

‘Ik adviseer je een grotere lijst, zwaarder, misschien verguld als de portefeuille het toelaatt.': ik denk op wel meer punten: een komma'tje erbij zou niet misstaan, maar hier mis ik hem, na 'verguld', misschien nog wel het meest.

‘… kweelde Marianne…’: oei, hier heb ik toch wel op veel vlakken moeite mee. Carmiggelt zou zijn vrouw nooit zo afvallen dat hij een werkwoord als ‘’kwelen’ zou gebruiken om te beschrijven hoe ze iets zei (Van Dale zegt bij ‘kwelen’: ‘lieflijk of weemoedig zingen’ (en geeftnog wat andere betekenissen die ook niet perfect aansluiten, maar ik lees er in ieder geval iets veroordelends in hier. O en Carmiggelt zou dus volgens mij ook eerder gewoon ‘mijn vrouw’ zeggen in plaats van ‘Marianne’.

‘…’ feller dan mijn gemoedelijke aard gewoon was’: een aard is niets gewoon, mensen zijn iets gewoon. Dus liever bijvoorbeeld '..feller dan ik met mijn gemoedelijke aard gewoon was' of '....feller dan mijn gemoedelijke aard me doorgaans toestond'. En ik vind wat hij zegt (en/of hoe hij he zegt) eigenlijk helemaal niet zo fel.

Ik zie 'schokschouderen' niet (meer) in je tekst staan, maar er is absoluut niets mis met dat woord.

Riny
Laatst aanwezig: 10 min 5 sec geleden
Sinds: 16 Apr 2013
Berichten: 4797

Chantal,

… wat een heerlijk wervelend verhaal op gang gebracht door die rode lokken. Och heden en dan worden ze later ingekaderd tot een knot.

Geweldig gevonden, ook met die kleuren in het schilderij waar een grotere lijst om moest.

Je hebt het vast ook met plezier geschreven.

edwinchantalenq...
Laatst aanwezig: 2 uren 5 min geleden
Sinds: 18 Feb 2011
Berichten: 807

Katja, hartelijk dank voor je uitgebreide feedback! Ik moet toegeven dat ik me wel even achter mijn oren heb gekrabd toen ik je opdracht voor het eerst las. Het leek me een onmogelijke opgave, aangezien ik Simon Carmiggelt natuurlijk wel van naam, maar nog niet van zijn kronkels kende. Ik moest dus even op zoek naar extra informatie en hoe meer ik zocht, hoe leuker ik de opdracht vond! Desalniettemin bleef het een uitdaging, maar wel een die mijn horizon verbreed heeft!

Je tips neem ik ter harte. Schaamteloos' kan inderdaad veel beter 'rusteloos' zijn. Dit woord past zoveel beter bij een vlinder.

Ook wat betreft het kwelen heb je gelijk. Naarmate ik meer verhalen hier op het forum en over Simon Carmiggelt las, besefte ik dat hij dit woord nooit in combinatie met zijn vrouw zou gebruiken.

Over de volgorde van het verhaal heb ik ook van anderen al nuttige tips ontvangen. De volgende keer dat ik word uitgenodigd om de schrijver te vervangen zal ik het zeker anders doen smile.

"maar ik kan persoonlijk niet zoveel met dat 'manenn en vrouwen in haar lokken strikken'. Ik zie dan toch een soort miniatuurmannetjes en –vrouwtjes voor me die al spartelend als haarspeldjes of zo fungeren."
>>Dit is eigenlijk precies wat ik wilde weergeven. In Celestes haar verstrikt, zijn ze machteloos aan haar overgeleverd. Die haarspeldjes... dat past dan weer niet helemaal, alhoewel ik er direct een grappig beeld mee voor ogen kreeg.

edwinchantalenq...
Laatst aanwezig: 2 uren 5 min geleden
Sinds: 18 Feb 2011
Berichten: 807

Riny, dank voor je fijne reactie! Ik heb deze opdracht inderdaad met veel plezier geschreven!

SanVis
Laatst aanwezig: 3 uren 16 min geleden
Sinds: 29 Aug 2017
Berichten: 313

Heel mooi verhaal. Het nuchtere van Simon Carmiggelt komt goed naar voren. Prettig ook om te lezen.

Klein dingetje: tuberoos is met één -r.

Schrijfcoach Ka...
Laatst aanwezig: 1 week 1 dag geleden
Sinds: 18 Dec 2018
Berichten: 127

Fijn dat je plezier aan de opdracht hebt beleefd. Dat was er zeker ook aan af te lezen!

edwinchantalenquinten schreef:

"maar ik kan persoonlijk niet zoveel met dat 'manenn en vrouwen in haar lokken strikken'. Ik zie dan toch een soort miniatuurmannetjes en –vrouwtjes voor me die al spartelend als haarspeldjes of zo fungeren."
>>Dit is eigenlijk precies wat ik wilde weergeven. In Celestes haar verstrikt, zijn ze machteloos aan haar overgeleverd. Die haarspeldjes... dat past dan weer niet helemaal, alhoewel ik er direct een grappig beeld mee voor ogen kreeg.

Ik had hier ook heel bewust het woord 'persoonlijk' gebruikt. Smaken verschillen nu eenmaal (gelukkig) en het is lang niet altijd een kwestie van goed of fout smile

Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!
  • De grootste uitdaging voor iedere schrijver: de erotische scène
  • Zo repareer je een haperend plot
  • 8 manieren om taalvouten te voorkomen
  • De 10 schrijfregels van Carolina Trujillo en Henk van Straten
  • Je debuutroman schrijven in New York, Bert Moerman deed het
  • Schrijftips van bestseller auteur Abdelkader Benali
  • Alles wat je moet weten over het schrijven van dialogen
  • De schrijfgeheimen van Ingmar Heytze
  • Waar let een bureauredacteur op?
  • Een nieuwe editie van ons literaire katern Alice met daarin o.a. de winnaars van onze schrijfwedstrijd 'De Bruiloft'

Als je je aanmeldt vóór maandag 25 maart 16:00 u. krijg je dit nummer thuis!

MELD JE AAN