#218 halloween
Hij is terug. Ik hoor zijn voetstappen beneden in de gang. Op de trap. De overloop. Ik dwing mezelf rustig adem te halen. In. En uit. Blazend over mijn onderlip.
De deur gaat open. En uit. Langzaam. Blijven ademen.
Hij loopt langs het bed. Ik houd mijn ogen dicht. Luister. Zijn ademhaling is zwaar, vaag rochelend. Hij wrijft in zijn handen. Ik zie het voor me. Blijf ademen.
In de en suite leeft hij op. Fluit een deuntje. Een goede avond. Voor hem. Mijn ademhaling gaat te snel. Voor ik hem onder controle heb, trekt zijn hand aan mijn schouder.
oooh, spannend! Mooi,
Lid sinds
6 jaar 11 maandenRol
Bedankt voor je snelle
Lid sinds
11 jaarRol
schrijvenmaar schreef: Tja,
Lid sinds
6 jaar 11 maandenRol
zal er nog eens een nachtje
Lid sinds
11 jaarRol
schrijvenmaar schreef: zal er
Lid sinds
6 jaar 11 maandenRol
Er lag eens een vreemde vent
Lid sinds
11 jaarRol
schrijvenmaar schreef: Er lag
Lid sinds
6 jaar 11 maandenRol
een waar gebeurd verhaal ...
Lid sinds
11 jaarRol
Ongemerkt loopt hij terug
Lid sinds
7 jaar 5 maandenRol