Lid sinds

3 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

#207 Ik ben de baas

De zon schijnt. Het is vijfentwintig graden en toch neemt het rillen toe. Mijn lijf voelt zwaar en mijn hoofd bonkt. Ik moet onder de wol. Ik kuch en schraap mijn pijnlijke keel. ‘Ja, zeg het maar.’ Ze kijkt me niet eens aan, de bitch. ‘Luister, ik weet dat we een afspraak hebben, maar ik voel me zo beroerd.’ Haar blik zegt alles. Ik zie gewoon hoe ze de la ‘sneren’ in haar hoofd opentrekt. Daar zal je het hebben. ‘Alweer? Het loopt de spuigaten uit. Je weet dat ik je nodig heb. Na de schrijfopdracht, ga je maar in je bed stinken. Niet eerder.’ Wat een mispunt. ‘Ik wil wel, geloof me, maar het gaat echt niet. Bovendien is het al bijna einde werkdag. Dat haal ik gezond nog...’ ‘Tut, tut, troela. Ik bepaal hier nog altijd wanneer de werkdag eindigt. Geen gezeur en gemaar. Dan doe je er maar wat langer over.’ Wat wil ik haar graag slaan, schoppen, uit het raam gooien. Zij verziekt al jaren mijn leven. Ik pik het niet meer. ‘Je kunt de boom in. Ziek is ziek. Ik ben dat koeioneren van jou meer dan zat.’ Mijn zweterige handen wrijf ik af aan mijn joggingbroek en draai me weg van de spiegel. ‘Slappeling’ snauwt ze me na. Ik steek mijn middelvinger op en ga op de bank liggen. Ik haat haar.

Lid sinds

3 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@Stella, een oog dicht, de andere ogen schieten van Netflix en onze tefefoon en terug. We waren kalm totdat we jouw verhaal lazen. Nu is de baas weer boos, als we zo hard kunnen lachen kunnen we ook schrijven, zegt het wicht. We hebben haar maar even buiten gezet. :unibrow: We zijn blij met je smile :)

Lid sinds

3 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@Stella, een oog dicht, de andere ogen schieten van Netflix en onze tefefoon en terug. We waren kalm totdat we jouw verhaal lazen. Nu is de baas weer boos, als we zo hard kunnen lachen kunnen we ook schrijven, zegt het wicht. We hebben haar maar even buiten gezet. :unibrow: We zijn blij met je smile :)
Jullie zijn met meer :thumbsup: . Zet je morgenochtend of zo nog even # 207 in de titel? Mijn autistische kant vindt dat fijn.

Lid sinds

3 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hoi Nancy, wat een mooie twist in je verhaal. En ook; hoe herkenbaar, dat heilige moeten. Ik heb genoten én gelachen! :thumbsup:

Lid sinds

3 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@Stella, nu zie je hoe de koorts ons in onze grip heeft. Ik heb nog nooit het nummer vergeten te vermelden. De baas heeft ook autistische trekken, dus ik ga het direct aanpassen.

Lid sinds

2 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Nou Nancy, je hebt het er maar druk mee. En het lastigste van allemaal: je kunt dat vrouwmens niet eens ontlopen. Wacht, dat klopt niet. Lees ik nou net dat je ze buiten hebt gezet? Help, dat wil ik ook kunnen. Schrijf je er snel een boek over? (Je mag wel eerst uitzieken hoor, zo bazig zijn we niet. :) )

Lid sinds

3 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@Meiga, wij kunnen er geen boek over schrijven. Zij die buiten staat, blijft de baas. We mogen niet over ons schrijven. Als ze dit leest, hebben we de poppen pas echt aan het dansen, de foxtrot vrees ik en daar hebben we een hekel aan. Oei ze beukt de deur in, we gaan snel weer onder de wol. Dankjewel voor je reactie.

Lid sinds

4 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Nancy, de eeuwige stem in het achterhoofd:' maar je moet nog...' . Heb je goed neergezet die dialoog. Ik stond in het begin echt op het verkeerde been. Complimenten. Groet Connie

Lid sinds

4 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Nancy, ik heb de autobiografische gedaan. Of ik deze weekopdracht ook doe, moet ik afwachten. Ik ben al blij dat ik weer een beetje inspiratie heb, maar elke handeling (ook reageren) is doodvermoeiend. Dank voor de belangstelling. Groet Connie

Lid sinds

4 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Nancy, wat een vondst en zo herkenbaar. Ik zet mijn strenge ik ook gauw buiten de deur, goede raad. Knap hoeveel inspiratie je hebt bij die nare zomergriep (?). Hoop dat je gauw weer beter bent. Fijne avond.

Lid sinds

9 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Nancy, wat een herkenbare worsteling! Uitzieken komt tegenwoordig niet meer in het woordenboek voor. Plicht en verantwoordelijkheidsgevoel roepen om het hardst. Heel mooi verwoord! 'Sneren' mag wat mij betreft gewoon zonder haakjes. En beterschap! Ziek maar lekker uit!

Lid sinds

3 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@Chantal, dankjewel ook voor de beterschapswensen. @Peter, dankjewel voor je fijne reactie @Annetteke dankjewel @FrancesSek, wat leuk om te horen, dankjewel

Lid sinds

2 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Gek genoeg heb ik nu Willeke Alberti in mijn hoofd. Wat ik knap vind aan dit fragment is dat het heel grappig is, maar tussen de regels ook weer niet. Niet te hard zijn voor jezelf ;).

Lid sinds

6 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
bij de eerste keer lezen dacht ik dat het om een dominante lesbische relatie ging... toen het kwartje eindelijk viel, is het nog steeds een erg dominant verhaal :D. Je hebt een strenge wederhelft, maar soms kan deze ook goed voor je zijn. Je hebt tenminste deze mooie opdracht geschreven ;)

Lid sinds

3 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@ Harper May dankjewel nu heb ik Willeke ook in mijn hoofd :lol: . Heel fijn dat je het plaatje compleet ziet, het is natuurlijk helemaal geen feest om ook zo’n strenge ‘stem’ te hebben. @Richard Nu je het zegt, dat had natuurlijk ook gekund. :lol: Ze is een bitch en inspiratie, dus ik hou haar. Leuk dat je kwam lezen.