Lid sinds

9 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

#169 Vader en Dochter

17 november 2017 - 21:44
‘De theedoek wapperde in de gure novemberwind aan zijn vishengel.’ ‘Pap, ik vind het beetje een domme zin.’ ‘Schat?’ ‘Ja, je vraagt toch mijn ongezouten mening?’ ‘Het is naar mijn mening het beste stuk proza dat ik ooit heb geschreven.’ ‘Ik ben al vijftien jaar je dochter. Ik ben letterlijk opgegroeid met je romans, gedichten en korte verhalen. Nu kom je me met dit aanzetten. Het heeft geen substantie.’ ‘Wellicht zit je in die rebelse fase, waar alles klote is.’ ‘Nee Pa, je zit in die ontkenningsfase waar je denkt dat alles dat je schrijft geniaal is.’ ‘Word ik een slechte kopie van mezelf? Heb ik het niet eens in de gaten?’ ‘Nou, je kan beter, vergeet dit stuk gewoon.’ ‘Veroniek, drie dagen heeft het mij gekost om deze context tot stand te brengen.’ ‘Je kan het demonteren binnen enkele seconden en de volgende drie dagen investeren in iets dat mij en de rest van de mensheid kan imponeren.’ ‘Soms vervloek ik het dat je mijn dochter bent.’ ‘Echt?’ ‘Ja, maar voor het merendeel zie ik het als een zegen. Je bent mijn grootste criticus.’ ‘En jij bent mijn grootste inspiratiebron.’ ‘Je moeder glimlacht helder vanuit het zwemmerige wolkenrijk.’ ‘Kijk, zo ken ik je weer.’

Lid sinds

7 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
17 november 2017 - 21:50
Hoi Richard, subliem! Prachtige dialoog, met een kanjer van een dochter die haar vader goed van repliek en advies dient. Heerlijk, die twee! :thumbsup:

Lid sinds

7 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
17 november 2017 - 22:19
Mooie dialoog, Richard. Niet absurd dit keer, maar wel treffend en ontroerend door de op een na laatste zin. Daarmee geef je een bijzondere lading aan de geschetste vader-dochter relatie. Knap gedaan!

Lid sinds

6 jaar 11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
18 november 2017 - 12:00
Super ! Hoeveel kan een dialoog betekenen. Voor mij is dit een groots liefdesverhaal.

Lid sinds

8 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
18 november 2017 - 14:44
Hoe de puber de vader overtroeft door helder denken. Prachtige dialoog, waarbij de ontkenningsfase mij deed glimlachen. De laatste vier zinnen bouwen op naar een enkele schitterende zin, die hun gevoelens voor elkaar en moeder nog meer naar boven brengt. :thumbsup:

Lid sinds

9 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
18 november 2017 - 16:45
Hartelijk dank voor de lieve reacties. Om eerlijk te zijn wilde ik deze week even overslaan. Ben blij dat ik toch een bijdrage heb kunnen leveren :)

Lid sinds

16 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
18 november 2017 - 18:36
Echt leuk, Richard! Mag je vaker doen, zo schrijven. Al beleef ik vaak ook wel plezier aan je kolderieke stukjes. Maar dit vind ik serieus heel fijn om te lezen. :thumbsup:

Lid sinds

8 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
18 november 2017 - 20:26
Richard, ik sluit me aan met bovenstaande reacties: prachtig en sterk einde. Heel herkenbaar en mooi hoe de vader de dochter serieus neemt, knap! Graag gelezen.

Lid sinds

10 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
21 november 2017 - 21:45
ben ik dan de enige die hier om moet lachen? ik lees een fijne, realistische dialoog, met een hilarische afsluiter maar wellicht heb ik dan een verknipte geest ...