Lid sinds

13 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

#147 Het échte ritueel

Ontspannen keken Tony en Kirja naar het gekrioel van hippies en zelfverklaarde druïdes tussen de stenen van Stonehenge. Tony kon een glimlach niet onderdrukken. De sukkelaars! Wat weten zij nu van échte zonnewenderituelen? Ze lieten het heiligdom achter zich en beklommen een kleine grafheuvel aan de andere kant van de weg. Midden op de grafheuvel lag een grote steen waarop Kirja met een krijtje twee runen tekende. De wind wakkerde aan, blies haar lange, rode haren in haar gezicht en ging daarna weer liggen. De runen gloeiden zachtjes. De steen verdween en de achterliggende tunnel werd zichtbaar. ‘Snel,’ fluisterde Tony. Hij nam Kirja bij de hand en trok haar de grafheuvel in. Eenmaal binnen werd het pikkedonker. De steen was weer teruggekeerd en blokkeerde het schaarse licht van de nachtelijke hemel. Met de zaklamp van Kirja daalden ze een eeuwenoude, afgesleten stenen trap af totdat ze in een kaarsrechte gang uitkwamen. Aan het einde van de gang was een ronde kamer met in het midden een groot vuur. Rond het vuur stonden elf mannen en elf vrouwen in lange, witte gewaden. Een twaalfde man wachtte hen op. ‘Wees welkom, kinderen.’ Hij lachte een brede lach naar het jonge koppel en gaf beiden een wit gewaad. Enigszins beschaamd kleedden Tony en Kirja zich om en gingen in de cirkel staan. De man gaf ze een houten kom met een gouden drank. Kirja dronk als eerste en terwijl Tony de beker leegdronk, zag hij Kirja haar bewustzijn verliezen. De laatste slok spuugde hij uit, maar het was al te laat; zijn zicht werd wazig. Hij zag nog net hoe de man een lang mes uit de mouw van zijn gewaad haalde. Daarna werd het zwart. Boven Stonehenge begon de zonnewende. Onder Stonehenge begon het échte ritueel.

Lid sinds

9 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Tim, ... wat een romantiek met een diep treurig slot. Ik was meteen weer in deze eeuw beland, die vaak afgrijselijk is - maar dat bedoel je natuurlijk niet. Met plezier gelezen.

Lid sinds

5 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Gruwelijk maar goed verhaal! Het enige waar ik over na moest denken waren de zinnen: Tony kon een glimlach niet onderdrukken. De sukkelaars! Wat weten zij nu van échte zonnewenderituelen? Door die zin dacht ik dat hij wel zou weten wat dan de echte rituelen zijn maar kennelijk zijn ze misleid? Dat kwam voor mij als een verrassing maar dat was vast ook je bedoeling. Graag gelezen, jammerlijke afloop...denk ik...

Lid sinds

14 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Dag Tim, Wat een "steen"goed verhaal. Met een veelzeggende laatste alinea. :thumbsup: Ik heb een beetje moeite met het licht van een donkere nachtelijke hemel. Misschien kun je iets over maanlicht en/of sterren erbij voegen? Of gewoon dit: de steen blokkeerde de uitgang waardoor het pikdonker werd. Kaarsrechte gang klinkt wat hard in deze context, is nauwe of lange, of diepe of kronkelende gang niet iets fluweliger? Dit zijn maar bedenkingen, hè? Het is en blijft een spannende vertelling. Een mooie zonnewende-inzending. Proficiat. Ik wens je een fijn weekend toe.

Lid sinds

13 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Bedankt voor de reacties allemaal! @i-Kat: dat was inderdaad de bedoeling! @marceline: Wie weet, wie weet ;) @Schrijfcoach Blavatski: bedankt voor de feedback! Wat de lucht betreft had ik eigenlijk de lucht vlak voor zonsopkomst in gedachten, die dus al vrij licht is, maar wanneer de zon nog niet opgekomen is. Dat duidelijk maken zonder al te veel woorden vond ik lastig, het had inderdaad eenvoudiger gekund. Wat betreft 'kaarsrecht': een ander woord is misschien wel beter, ik ga er nog eens over nadenken!

Lid sinds

5 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hoi Tim, bijzonder verhaal, maar ook heel luguber! Erg passend in het thema; ik werd via Stonehenge meegezogen de diepte in van de grafheuvel, en huiverde... Graag gelezen, Tim!