Lid sinds

5 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

#115 - Op U wacht ik

'Misschien blijft er toch veel Duisternis en Verdriet,' begon ik toe te geven. Ik twijfelde reeds. Overmoedig had ik zojuist beweerd dat alle leed was verslonden tot overwinning, maar toen vloeide de zoete smaak van alcohol nog weldadig door mijn mond en keel. Hij keek me niet-begrijpend aan. De wereld om mij heen draaide; mijn hoofd bonkte. Blijf liggen en beweeg je niet, sprak ik mijzelve toe. ‘Alleen de Liefde is eeuwig,' fluisterde ik, ‘Niets zou me ooit van jou kunnen scheiden.' De pijn in mijn hoofd dreunde door, maar ik kon niet meer stoppen met praten: ‘Verdriet, noch Duisternis; Armoede, noch Ziekte; Angst, noch Benauwdheid, ze zullen ons niet deren.' Hij streelde zacht mijn oogleden, mijn mond, mijn borst, mijn buik en hij daalde af naar mijn Roede, die zich koninklijk verhief. ‘Mijn Prins, mijn Liefdesprins,' riep ik uit, toen het warme vocht troostend over mijn buik vloeide, ‘wijk nooit meer van mijn zijde.' Maar hij was alreeds in slaap gevallen en de Duisternis omvatte hem. Ik strompelde mijn bed uit en greep opnieuw naar de fles en dronk. ‘Op U, Eeuwige, wacht ik,' fluisterde ik nog, voordat de Nacht me overmeesterde. ‘Op U, op U alleen.' De eerste zin komt uit G.K. van het Reve, Nader tot U, Amsterdam 1966 p.86

Lid sinds

8 jaar 11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Knap en subtiel stout gedaan Nel! Misschien heeft de Nacht dan wel de Alcohol U alreeds overmeesterd, doch weet dat ik U graag las! 8)

Lid sinds

5 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Knap en subtiel stout gedaan Nel! Misschien heeft de Nacht dan wel de Alcohol U alreeds overmeesterd, doch weet dat ik U graag las! 8)
Elyse, hartelijk gelachen om "subtiel stout doen" En fijn te horen dat je dat graag las. :-)

Lid sinds

6 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@Nel, nog meer complimenten, van mij dan, en ik vind je niet subtiel maar overdonderend stout. Roede is veel mooier dan het platte l*l dat nu wordt gebruikt. Een tekst in stijl doordrenkt van nattigheid.

Lid sinds

4 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik heb nog wat achterstallig leeswerk in te halen, denk ik. Mulisch en Hermans heb ik al wat opgehaald maar deze tekst van jou en Reve prikkelt wel. Pfft...nog heel wat te lezen...

Lid sinds

5 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Annetteke Dank je wel! Mili, Dank! En mooi gezegd: "doordrenkt van nattigheid" :-) Anton, Reve is zeker de moeite waard om te lezen, fijn dat deze tekst je daartoe prikkelt. Mevr.Marie Dat is een te groot compliment. Ik schreef slechts in zijn stijl

Lid sinds

14 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
Glansrijk geslaagd in Reve. Wat mij wel treft is dat het eerste deel wat meer dubbele lading heeft dan het tweede. In het eerste lees ik meer een verborgen symboliek, terwijl het tweede minder van dat bevat.

Lid sinds

5 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Fantastisch! Maar nu moet ik echt weer Reve gaan lezen. Dank! Mullis is vullis. Reve, da's pas leven.
Dat moet je zeker doen, Ostinato! Moedig voorwaarts.

Lid sinds

5 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Glansrijk geslaagd in Reve. Wat mij wel treft is dat het eerste deel wat meer dubbele lading heeft dan het tweede. In het eerste lees ik meer een verborgen symboliek, terwijl het tweede minder van dat bevat.
Dank voor het compliment, Odile. Een boeiende opdracht, die veel mooie verhalen heeft opgeleverd deze week. Wat betreft het eerste en tweede deel: ikzelf zie het verschil niet zo na herlezing. Maar het is dan ook vrijwel onmogelijk Reve daarin na te volgen.