Lid sinds

5 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

# 102 - Geen titel

Haar lendenen liepen over, het hielp niet als zij languit tegen het glanzende parket aanschurkte. Zij telde haar contanten en belde een nummer. ‘Ik wil graag … voor even maar … weet u, ik ben al oud …’ ‘Welke kleur, kunt u duidelijk zijn over de gewenste lengte en aangezien het weekend is …’ De stem van de vrouw ijlde na door haar kamer toen zij al lang had opgehangen. Toen trok zij avond na avond van bar naar bar. Zij zat op krukken, zei de verkeerde woorden op hijgerige dansvloertjes, kreeg het toilet niet meer open omdat bronstige mannen zich voor de deur ophoopten en stapte in de verkeerde taxi’s. Afgemat door de binnenstad, zocht zij haar heil dichter bij huis. ‘Hi lovely,’ zei hij haar in de pub. Hij was ruig en scheelde net zoveel jaren als hij pints had gedronken. Zijn vrienden vielen stil toen hij haar met een niet-gelovige blik meevoerde. Binnen het uur lag zij in een belendende straat in een beduimelde kamer. Bij het gloren van de dag liep zij onvast naar huis. Hij kwam gretig terug en bleef komen, het gruis in zijn haar, zijn nagels ingescheurd. Zij hoefden niet te praten. Op een avond zei ze wel: do you want salmon waarna hij zei: I can hardly treat tunafish. In haar eenpersoonsbed gebeurden wonderen en nooit liet hij haar ‘s nachts maar een seconde los. Zijn contract als constructor liep af, hij ging naar huis en zij vertrok naar verre oorden. Bij thuiskomst vond zij een beduimeld briefje. Please call me, Ken. Het nummer was niet meer in gebruik.

Lid sinds

3 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Mili, weer een zeer bijzonder verhaal. Mooie momenten voor de twee personen samen in je tekst. Wel wat chaotisch, het begin, het tussenstuk en het laatste stuk. De laatste zin laat een glimlach achter op mijn gezicht : :)

Lid sinds

5 jaar 11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Stormachtig geschreven. :thumbsup: [Hij was ruig en scheelde net zoveel jaren als hij pints had gedronken.] Ik ging meteen rekenen. Minstens 10 pints? [Op een avond zei ze wel: do you want salmon waarna hij zei: I can hardly treat tunafish.] Een toevoeging die mij als lezer niets zegt. Wat bedoel je hiermee? Anders kan het m.i. weg omdat ik als lezer met een vraagteken achter blijf. Een nieuw sprookje: The beasty and the milf? ;)

Lid sinds

7 jaar 11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
-Haar lendenen liepen over- met deze woorden open je je verhaal en toont gelijk het sterke verlangen. Goede woordkeuze, mooie zinnen, meeslepend geschreven en eindigend in nagenoeg een verbijstering.

Lid sinds

5 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@mw.Marie, er is wel degelijk een verhaallijn. Het kan zo zijn dat jij die niet oppakt. @Annemieke, ik denk toch dat de laatste zin anders wordt begrepen dan ik bedoeld heb. @Marietje, Engelse bouwvakkers drinken minstens twintig pints. De zin die je aanhaalt over zalm en tonijn is geen toevoeging die weggelaten kan worden. Ten eerste zit er m.i. humor in en ten tweede geeft het het verschil in afkomst weer tussen hp en haar lover. Wat doe je toch met al je vraagtekens? @Meta, geen idee wat je bedoelt. Verklaar je nader. @Madd, inderdaad, een overlopend verlangen vanaf het begin. Fijn dat je oppakt dat ik de nodige aandacht aan deze tekst heb gegeven. Merci.

Lid sinds

13 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik zou die Engelse zinnen er zeker niet uitlaten. Ze verklappen niets en zeggen alles, blijven in het hoofd rondzingen. Nog steeds ben ik een fan van jouw bijzondere verhalen. Ik heb onlangs een genre ontdekt, bizarro. Dat is dan wel fantasy, maar het is ongebruikelijk en soms kloppen zinnen zelfs niet, maar zijn wel leesbaar in het verhaal. Zoiets maar dan voor literatuur, denk ik dan.

Lid sinds

5 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@Schrijfcoach Odile, ik wist dat je het/me ging begrijpen en wachtte in spanning je reactie af. :nod: En blijf vooral een fan, dat sterkt me. Het bizarro-genre opgezocht en las over wegen van pudding. Zo ver ben ik nog niet. Hartelijk dank voor je komst en reactie. @schrijvenmaar, welk ritme?

Lid sinds

4 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Heeft iemand een link naar een Bizarro-fictie fragment voorhanden? Ik ben wel nieuwsgierig. Wegen van pudding roepen toch wel een soort van verbeelding op :).

Lid sinds

5 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@Annemieke, internet is bizarro. Ik las een fragment en kan het niet terugvinden. Wel dit op bol.com: There's a new genre rising from the underground. Its name: BIZARRO. For years, readers have been asking for a category of fiction dedicated to the weird, crazy, cult side of storytelling that has become a staple in the film industry (with directors such as David Lynch, Takashi Miike, Tim Burton, and even Lloyd Kaufman) but has been largely ignored in the literary world, until now. The Bizarro Starter Kit features short novels and story collections by ten of the leading authors in the bizarro genre: Ray Fracalossy, Jeremy C. Shipp, Jordan Krall, Mykle Hansen, Andersen Prunty, Eckhard Gerdes, Bradley Sands, Steve Aylett, Christian TeBordo, and Tony Rauch. Zou onze @Richard niet een bizarro author zijn? @schrijvenmaar, nu begrijp ik je goed. Dank je. Edit: Ik realiseer me net dat deze 120 semi-fonetische woorden ook wel bizarro zijn. Het themawoord: Lijm. Voor de liefhebbers. Ik hep een zwarte man die werrukt in de bouw. Als metselaar. Als tie zijn enkels al niet verzwikt om naar wijven te fluiten, zweet ie. Iedere dag heb ik een puist was als tie stinkend thuiskomt. Als tie thuiskomt, vaak gaat dat kreng eerst naar de kroeg. Dan krijg ik naast die putlucht ook nog een bierkegel in me mik. Het weekend ronk tie, in un hempie op de bank. Benen wijd, armen wijd. Draadje kwijl op z’n bakkes. Ik dacht toen, ik zal dat kreng eens terugpakken. Ik pakte me tube lijm en metselde er z’n oksels mee dicht. Die zal de komende tijd niet meer stinken. Je geloof me niet, hè. Z’n zweet spoelde de lijm wég.