#90 - Sonnet 153
Cupid laid by his brand and fell asleep.
Hoe zelfvoldaan kon hij ter ruste gaan.
Wat hij met pijl en boog te voorschijn riep,
was voorbestemd om eeuwig te bestaan.
Aan ‘t einde van de avond was het stil.
“‘t Was leuk.” Ze zei het duidelijk niet gemeend.
Een afscheid volgde dat - zo koel en kil -
van al wat leek op passie was gespeend.
Een dure les geleerd door mij: zodra
geen nieuwe pijlen worden afgevuurd,
de liefdeswonden zijn geheeld, dat, tja…,
dat liefde zonder pijn maar even duurt.
Ik vraag aan Cupido als hij ontwaakt:
waarom heb jij je taak zo zwaar verzaakt?
Mooi gedaan, gs. Er zit een
Lid sinds
10 jaarRol
Jouw conflict komt
Lid sinds
18 jaar 7 maandenRol
@gs, een leuk spottend
Lid sinds
11 jaar 1 maandRol
Prachtig sonnet, gs. Knap
Lid sinds
10 jaar 4 maandenRol
Dag gs, wat een knap
Lid sinds
16 jaar 10 maandenRol
gs, Leuk! Een sonnet over
Lid sinds
17 jaarRol
Allen dank, @Odile. Tja, in
Lid sinds
9 jaar 5 maandenRol
Jouw pijl heeft mij goed
Lid sinds
13 jaar 3 maandenRol
Mooi beschreven. Kijk uit met
Lid sinds
15 jaar 10 maandenRol