Lid sinds

5 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

#63 Nobelprijs van de prostitutie

Beste leden van de Jury, beste toehoorders in de zaal. Nooit heb ik gedacht een Nobelprijswinnaar te mogen ontmoeten, laat staan zelf deze prijs te winnen. Toch is precies dat de reden dat ik achter deze desk sta. Vanavond neem ik hier de ig Nobelprijs in ontvangst. Namens ISTAT heb ik 25 jaar lang Italiaanse statistieken berekend. Ik voorspelde de verwachte economische groei, bestudeerde het gemiddelde opleidingsniveau per regio én berekende of de begroting van Berlusconi in de pas liep met de werkelijkheid (wat natuurlijk nooit zo was). Ik word een dagje ouder en even leek het erop dat ik na mijn pensionering als een onbekende grijze muis van het strijdtoneel zou verdwijnen. U snapt dat ik dit als gepassioneerde Italiaan koste wat kost wilde voorkomen. Ik ging dan ook op zoek naar een idee dat te gek voor woorden was, maar waar de hele wereld tot in lengte van dagen over zou praten. Ik neem u graag mee op reis langs mijn gedachtespinsels van destijds. Samen met mijn collega was ik ondergedompeld in een gure nachtclub in Napels toen mijn geniale plan ontstond. Het gesprek moet ongeveer zo verlopen zijn die avond: "Hoeveel geld gaat er om in de Italiaanse prostitutie?" Giovanni mijn collega, een wandelend excell-bestand, noemde een bedrag met negen nullen. "Hoeveel is de geschatte omzet in de drugsscene?" Wederom een 9-nullerig antwoord. "En de overige criminaliteit?" Het antwoord laat zich raden. Ik viel stil. "Waarom zijn deze bedragen nooit opgenomen in het bruto nationaal product van Italië?" zei ik tenslotte, "Want als we dat zouden doen stijgt Italië van middenmoter naar financiële grootmacht op de economische ladder van Europa." Beste juryvoorzitter, leden van de jury en overige toehoorders, Europa heeft dankzij mijn idee dat ontstond in een hoerentent de normering van het BNP aangepast. Ik voel me dan ook bijzonder trots en zeer erkentelijk dat ik deze Nobelprijs in ontvangst mag nemen en draag hem graag op aan alle mensen die hun brood verdienen buiten het officiële circuit.

Lid sinds

13 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Beste Pim, ik heb dit met een brede glimlach gelezen. Je hebt een verteller die een anekdote in een toespraak vertelt, als verhaal. Daarmee wordt het een grensgeval van een essay-verteller die in wezen ook een verhaal in een verhaal vertelt. Vanuit zijn gedachten vertelt de essay-verteller namelijk een verhaal. Je hebt een interessante vorm gekozen voor je verhaal.

Lid sinds

5 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Dank je wel coach, ik was bang dat ik de plank volledig had misgeslagen en was mijn wonden al aan het likken. Gelukkig valt het mee en kon je er zelfs nog om lachen. Fijn

Lid sinds

6 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik had niet gedacht dat dit een essay-verteller is, maar gewoon ik-personage :confused:. Maar als de coach het goed vindt... :) Leuk dat je het gebaseerd hebt op een echte gebeurtenis :thumbsup:.

Lid sinds

6 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik had je link nodig om de humor van het verhaal in te zien maar heb daarna breeduit geglimlacht. Ongelooflijk dat dit soort onderzoeken bestaan. :D Ik deel de mening van Anne mbt de essay verteller en het onderstreept mijn mening dat het een breed en dus vaag begrip is. ;)

Lid sinds

4 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hoi Pim, Een geestig verhaal. De waarheid is vaak grappiger dan wat bedacht is. (klein beetje muggenzifterij: het is grijze muis ipv grijs muis.)