Lid sinds

7 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Wekelijkse schrijfopdracht #51 Favoriete plek

Mijn billen voelen als beton en mijn handen zitten onder de blaren. Het snot loopt uit mijn neus, het zweet prikt in mijn ogen, mijn spieren branden in mijn rug en ik heb nog geen fatsoenlijk woord met mijn vriendinnen gewisseld. Al drie kwartier kijk ik naar hun ruggen. We spreken niet. We trekken, we duwen, we glijden, we worden nat, we branden. Veel mensen vinden roeien stom. Je beweegt je áchteruit over het water en je maakt steeds dezelfde beweging. En wie het hardst trapt, komt als eerste over de finish. Dûh! Ik zie dat anders. Roeien is de ultieme leef-beleving en een heerlijke metafoor voor Het Leven In Het Algemeen. Samen werken aan de perfecte beweging, iedere haal opnieuw. Opperste concentratie. Blad in het water, spatgelijk. Boot voortstuwen, krachtig en synchroon. Blad uit het water, weer spatgelijk. Dan het rustmoment. Ontspanning. Evenwicht zoeken en de boot onder je door laten glijden. Ademhalen. Voelen dat je nog leeft. Voorbereiden op de volgende haal. Uitkijkend op mijn maatjes zie ik precies wat ze doen. Ieder doet wat ze het beste doet. Ik vul aan, houd ze bij elkaar. Ik corrigeer als we uit koers raken. Pas het tempo aan als dat nodig is. Soms spreek ik een paar woorden; ze begrijpen me meteen. We vinden het volmaakte ritme. Ons ritme. In, uit, rust. In, uit, rust. In, uit, rust. De roeispanen en het water maken geluiden die geen wereldorkest kan nabootsen. De zon op ons bolletje, de wind troostend langs onze bezwete lijven, het water koel en klotsend om ons heen. Zo dansen we samen over het water.

Lid sinds

6 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Leuk die eerste alinea. Ik was me enorm aan het afvragen wat er gaan de was en had nooit kunnen bedenken dat het roeien zou zijn. Maar als ik het dan opnieuw lees, zie ik dat de beschrijving precies klopt. En ook grappig dat je met zo'n negatief beeld begint en dan toch duidelijk kan maken wat er zo mooi aan is.

Lid sinds

7 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik word er een beetje verlegen van..... :o dank jullie wel. Fijn om te lezen dat mijn bedoelingen overkwamen - het wat bevreemdende begin (gezien de opdracht) en vervolgens de ommezwaai naar de roes en de gelukzaligheid.

Lid sinds

7 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Heerlijk zo'n ritme te vinden, op het water of in je tekst. Ik twijfel of je tekst misschien niet nog sterker zou zijn zonder de tweede alinea (en dan natuurlijk ook zonder de eerste zin van de derde); andermans gebrek aan kennis voegt eigenlijk niets toe aan jouw grotere inzicht. Ik ervaar het een beetje als een hikje in je vloeiend betoog.

Lid sinds

7 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
...... Ik twijfel of je tekst misschien niet nog sterker zou zijn zonder de tweede alinea (en dan natuurlijk ook zonder de eerste zin van de derde); andermans gebrek aan kennis voegt eigenlijk niets toe aan jouw grotere inzicht. Ik ervaar het een beetje als een hikje in je vloeiend betoog.
O ja! Ik snap je punt . Zou heel goed kunnen, denk ik. Zo zie je maar weer: schrijven is soms eigenlijk vooral schrappen... :D

Lid sinds

7 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik heb nooit veel met roeien gehad, maar als ik het zo geschreven zie staan, misschien moet ik mijn mening maar eens herzien ;)